Met flair gooide Diederik Samsom zich een paar weken geleden opnieuw in het diepe: hij wil de lijsttrekker van de PvdA worden. Dan moet hij eerst nog wel even de interne PvdA-verkiezingen winnen. En kan hij vervolgens het kunststukje van 2012 herhalen? Hoe spreekt hij de ‘boze’ kiezer aan die genoeg heeft van de PvdA?

Volgens de PvdA verraadt de VVD de middenklasse. Volgens Samsom heeft de onvrede van ‘de boze burger’ niet alleen maar ook veel met de economie te maken.

Onze grootste opdracht ligt daar wel. Er is een groeiend onbehagen en daar moeten we antwoord op geven. Velen zien vooruitgang wel voor anderen en niet voor hen. Na vier jaar repareren wat er allemaal kapot was is het nu zaak ervoor te zogen dat die grote groep mensen de vooruitgang voelt. De onderste sport aan de maatschappelijke ladder lijkt op te gaan trekken en dat is typisch een kernopdracht voor de sociale democratie om daar goed antwoord op te geven.

Over waarom die strijd al zo lang gaande is, zegt Samsom dat er wel degelijk vooruitgang is alleen niet zo snel als men zou willen.

We boeken af en toe vooruitgang. Inkomensverschillen zijn weer kleiner gemaakt maar dat zijn kleine stappen. We roeien tegen de stroom in en we moeten dat erkennen en het resultaat zien maar daarna ook doorgaan

Het economisch resultaat is niet de enige aanstichter voor boosheid in Nederland. De PvdA’er behandelt ook nog de culturele woede die in de samenleving speelt.

Soms zijn economische factoren belangrijk voor lucht en ruimte in je leven en hetzelfde geldt voor hoeveelheid zorg. Er is inderdaad ook iets anders en dat gaat niet over geld en banen mar over hoe wij samenleven en of we nog een samenleving zijn. De vraag of we straks samen de toekomst vorm gaan geven of met alleen verhitte koppen tegenover elkaar zitten.

Ik geloof niet in wat er op Twitter gebeurt. We zijn altijd een mild landje geweest totdat opeens Zwarte Piet te sprake komt of de boerkini, een kledingstuk dat we niet zien en dat niemand wil het dragen maar toch wordt de discussie heel fel.

Samsom legt onder andere de schuld van polarisatie bij Rutte neer. Die zou – zoals Joop-eindredacteur Francisco van Jole zegt –  ‘PVV-light’ zijn.

Het is moeilijk voor een politicus want die gaat niet over wetten maar over welk verhaal we vertellen. Ik schrok van het verhaal van premier Rutte. Hij schreef letterlijk op – en dat heb je het tegen de derde generatie Turkse Nederlander – als het je hier niet bevalt dan ‘rot je toch op’. Deze mensen vragen zich in vertwijfeling af waar hun toekomst ligt en er moet een boodschap zijn: jouw toekomst ligt hier en dat gaan we samen vormgeven. Rutte vibreert mee met de PVV in plaats van een antwoord er tegenover te zetten.

Als je premier dan zegt als je even twijfelt ‘ga dan’, is het een totaal verschillende boodschap. Een die Nederland verdeelt en ik zou het verhaal willen vertellen dat Nederland verbindt.

Je ziet het om je heen en helaas ook in de politiek, het eigen gelijk, het harde en ongenuanceerde. Er is geen tekort aan dat soort verhalen maar aan nuances. Partijen willen ook iets van elkaars gelijk niet accepteren. We  hebben dat de afgelopen jaren met de VVD gedaan en het was niet makkelijk maar het heeft wel Nederland beter achter gelaten. Het was prettiger dan de zijkanten opzoeken en roepen dat de ander het bij het verkeerd eind heeft. 

Volgens de PvdA’er zou zijn partij wel weten hoe om te gaan met de tweedeling in de samenleving. Als voorbeeld noemt hij een reclasseringsambtenaar Khalid die bij Nederlandse jongens van Marokkaanse komaf langsgaat en ze met ‘tough love’ tracht te motiveren.

Hij zegt dat: ‘dit is jouw land en ons land’.  En dat er een hele gemeenschap met ‘jouw houding wordt besmet’. We moeten een bondgenoot van Khalid zijn op dat moment. Zo gaan we ook tegen het softe imago van de PvdA in.

Waarom er minder vertrouwen is in de PvdA weet Samsom goed te verklaren. De kiezer zou volgens hem beter bij zichzelf te rade moeten gaan over welke partijen die in een coalitie plaatst.

De PvdA heeft het altijd lastig wanneer de economie zwaar is en wanneer mensen hoop ons op hebben gevestigd en niets van vooruitgang merken. PvdA’ers stemmen met hun hoop op de overheid om hoeder te zijn in zware tijden. VVD’ers zijn minder gevestigd op de overheid. Als het in economische tijden tegenzit is het logisch dat de mensen van PvdA meer verwachten dan de VVD.

We kunnen geen beloftes doen omdat dit land een coalitieland is en de economie een rare wending neemt. Als D66 of GroenLinks gekozen worden dan is het een partij die dichter bij ons staat. Maar als de kiezer ervoor kiest om weer VVD te kiezen dan zullen we het samen moeten oplossen, hoe onwaarschijnlijk ook. Ondanks wat in het verkiezingsprogramma staat van de partij zoals: inkomensverschillen weer vergroten en het flexibele contract als norm instellen.

Verder zegt de PvdA’er het vaste contract weer de norm te willen maken en eerlijke kansen op de woningmarkt te moeten creëeren. Over Lodewijk Asscher die zich verkiesbaar zou stellen als lijsttrekker heeft Samsom niet zoveel te zeggen.

Lodewijk Asscher is geschikt voor deze baan maar het mooie is dat de mening van mij of Asscher van geen enkele waarde is. Ik sta hier en ik zit hier voor u als kandidaat lijsttrekker en ik wil best praten over mijn tekortkomingen en sterke punten maar ik ga niets zeggen over Asscher. 

Geef een reactie

Laatste reacties (56)