ahmeddanstAhmed Joudeh is 26 en woont in Syrië. Zijn huis is gebombardeerd, hij heeft familieleden verloren en is alles kwijt, maar er is een ding dat niemand hem afpakt: de dans. In zijn nek heeft hij een tatoeage met de tekst: ‘dance or die’.

Zaterdagavond zond Nieuwsuur een aangrijpende reportage uit over het leven van Ahmed die op zijn eigen manier tegen de oorlog in zijn land strijdt: door te dansen. Waar hij maar kan, op het dak van zijn huis en op straat tussen de puinhopen die de bombardementen hebben nagelaten. “Heel veel mensen zijn hier gestorven. Ik zal dansen voor hun ziel.”

Ahmed is een bekende danser in zijn land. Hij groeide op in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus. In de reportage van Nieuwsuur gaat hij met zijn moeder terug naar de straat waar hij woonde en waar hij vroeger speelde met zijn vriendjes. Hij is er vier jaar niet geweest en inmiddels is het een spookstad geworden, de verwoesting is enorm. Ook daar besluit hij te dansen, op de plek waar hij vroeger zorgeloos optrad. Het contrast tussen zijn sierlijke en hoopvolle bewegingen en het kapotgebombardeerde theater kan haast niet groter.

Ahmed danst niet alleen zelf, hij geeft ook les aan kinderen en volwassenen. Ook kinderen in een weeshuis in Damascus krijgen les van hem. Veel van hen hebben hun ouders verloren tijdens de oorlog. Door met ze te dansen hoopt hij hen hun pijn even te kunnen laten loslaten. Maar dat lukt niet alle kinderen, zo blijkt uit de reportage.

Volgend jaar moet Ahmed drie jaar in militaire dienst en dus vreest hij voor zijn toekomst, want dan zal hij het dansen op moeten geven: “Dan zal ik sterven, mezelf van het leven beroven. Dansen is mijn redding, dan voel ik me vrij. Door te dansen kan ik vliegen, naar elke plek waar ik zou willen zijn. Weg van deze wereld.”

De reportage over Ahmed begint op de tiende minuut.

 

Geef een reactie

Laatste reacties (33)