Politicoloog

Amma Asante was in 2012 kandidaat-Tweede Kamerlid voor de PvdA. Verder is zij politicoloog, zelfstandig adviseur en onderzoeker. Gespecialiseerd in ontwikkelingsvraagstukken, capaciteitsopbouw in Afrika en migratie. Eerder zat zij namens de PvdA in de gemeenteraad van Amsterdam, in de periode 1998-2006. Van 2005-2007 is zij lid geweest van het partijbestuur van de PvdA.

LINDA, kijk eens verder dan de billen van de zwarte vrouw

Mijn strijd is al zwaar genoeg, daar hoeven geen vernederende en seksistische beelden van Afrikaanse vrouwen meer bij 

Lieve Linda,

En nu is het klaar!

Een grote zwijgende meerderheid kijkt verdrietig toe hoe ons tolerante Nederland uiteenvalt

Als het gaat over racisme en discriminatie in Nederland staan de partijen recht tegenover elkaar. Er wordt geschreeuwd, gescandeerd, gescholden, er is woede. En waar leidt dat toe? Nergens. Laat je niet meer verleiden tot schreeuwen en ga luisteren. De volgende stap die we zetten, is de stap over onze eigen grenzen heen. Laten we ons succesvolle poldermodel inzetten voor de toekomst van al onze kinderen.

Massa-immigratie? De rechtse partijen zien spoken

Er is geen massa-immigratie, toch schermt onder andere de VVD ermee. Dom, want Nederland kan de kracht van migranten goed gebruiken

Een streng migratiebeleid is een populair verkiezingsonderwerp voor rechtse partijen. Zij willen mensen doen geloven dat het in het landsbelang is om grenzen dicht te gooien en een hek rondom ons land te zetten. Zij spelen hiermee in op de angst en onzekerheid bij mensen over hun eigen toekomst. Ten tijde van economische crises doet dit verhaal het altijd goed bij een groot deel van het electoraat. Dit is domheid ten top; een klein land als Nederland is namelijk gebaat bij een open houding naar de wereld toe.

Zonder vrijhandel heeft ontwikkelingshulp geen zin

Rijke landen geven met de ene hand maar pakken dat met de andere even hard weer af

Toen ik zes was, kwam ik uit Ghana naar Nederland. Volgens mijn vader stond mij hier een betere toekomst te wachten. Hij had gelijk; ik heb het beter getroffen dan mijn oma, die ik achterliet. Vooral door haar bleef ik verbonden met mijn geboorteland.