Schrijfster

Ann De Craemer is schrijfster. Ze trok door Iran tijdens de beruchte presidentsverkiezingen van 2009 en schreef daarover in 'Duizend-en-één dromen' (2010), dat werd genomineerd voor de VPRO Bob den Uylprijs. Ze gaf de katholieke kerk een snoeiharde veeg uit de pan in 'Vurige tong' (De Bezige Bij, 2011), en liet een andere kant van de wielrennerij zien door het leven van een gewone koersliefhebber te vertellen in 'De seingever' (De Bezige Bij, 2012). Momenteel werkt ze aan een nieuwe roman, die komende zomer bij De Bezige Bij verschijnt.

Ik stem níet blanco

Ik wil niet deelachtig zijn aan het negativisme waarin deze verkiezingscampagne uitblonk

Zaterdag staat in De Standaard een column van iemand die ons aanraadt zondag ons hart niet te vergeten als we gaan stemmen. ‘Ga zaterdagmiddag gewoon in de zon zitten en vergeet alles wat u de laatste weken hebt gehoord. Laat na de ratio de emotie maar opborrelen. (…) Vrijwel alle beslissingen zijn in eerste instantie emotioneel en worden daarna (eventueel) rationeel verantwoord. Ook de grote. Hoe hebt u ooit uw lief gekozen? Na een stemtest? Na een audit van uw toekomstige schoonfamilie? Een auto kiest u ook emotioneel.’

Aandachtshoer: Heleen van Royen

Directeur Letterkundig Museum spuwt op het graf van Nescio

Wanneer het regent in Roosendaal, zegt men in Vlaanderen wel eens metaforisch, dan druppelt het al snel in Antwerpen. Zijnde: wat in Nederland gebeurt – taalkundige ontwikkelingen zijn daar een goed voorbeeld van – is vaak een voorbode van een evolutie die zich daarna ook in de zuidelijke Nederlanden zal voltrekken.

Waar blijft jullie cordon sanitaire, Nederland?

Speciale uitleg voor Rutte: een cordon sanitaire is geen muur rond je toilet, maar betekent dat je niet regeert met mensen die een hele bevolkingsgroep uitsluiten

Ooit werd Nederland een ‘gidsland’ genoemd. Ik heb die tijd zelf nog meegemaakt, toen ik in 1999 begon met mijn studie Germaanse taal-en letterkunde aan de Universiteit van Gent. Mijn major was Nederlands, en in het vak ‘Geschiedenis van de Nederlanden’, hoorde ik de term ‘Nederland Gidsland’ voor het eerst. Ik kon me er best iets bij voorstellen: bij onze noorderburen kon je zomaar een joint opsteken in een coffeeshop; het homohuwelijk werd er als eerste ingevoerd, en boven Roosendaal hadden ze niet die enge partij die op dat moment in Vlaanderen gloriedagen beleefde: het Vlaams Belang – dat toen nog Vlaams Blok heette.

Mark Rutte kan zijn mond met zeep spoelen

De premier heeft, volgens eigen zeggen, zelf moeite met Nederlands spreken 

Veel is inmiddels gezegd over de VVD-verkiezingsposters met daarop de slogan ‘In Rotterdam spreken we Nederlands’, maar iets minder over de dikke vette oranje streep waarmee de woorden onderlijnd zijn.

De erotiek van de komma

Een zin zonder komma's is spiernaakt maar dan niet op een manier die mij als lezer weet te verleiden

Een droevige tijding bereikte mij vandaag: het bestaan van de komma is bedreigd.

Vliegend Spaghettimonster, Geheiligd Zij Uw naam

Schrijfster Ann de Craemer wil in discussie over bestaan van God: 'Nodig mij uit voor het nationale religiedebat.' 

Geachte professor Stefan Paas,

Woensdagavond was u te gast bij Knevel & Van den Brink. U ging er, naar aanleiding van het nationale religiedebat op 29 januari, in debat over de vraag of het nog redelijk is om in God te geloven.

Zijn we werkelijk zo tolerant tegenover homo’s?

Het lijkt erop op dat Rutte in Sotsji een pet zal dragen waarop niet het woord vrijheid maar ‘Shell’ staat geschreven

Het weer buiten was ongewoon zacht voor de tijd van het jaar, maar op de Facebookpagina’s van veel van mijn Nederlandse vrienden brak gisteren in de vroege namiddag een storm los toen bekend werd dat premier Rutte en koning Willem-Alexander tijdens de Olympische Winterspelen (7-23 februari) naar het Russische Sotsji zullen afzakken. Nederland wijkt daarmee af van landen als Frankrijk, Duitsland en de Verenigde Staten, die geen afvaardiging zullen sturen vanwege de mensenrechtenschendingen in Rusland.

Voor Clairy Polak en tegen eenheidsworst

'Ik krijg – excuseer me het taalgebruik - werkelijk het schijt van het boekhoudkundige gebazel van de nieuwsmanagers'

Het is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk: eergisteren moesten zowel in België als in Nederland twee gewaardeerde radiopresentatrices afscheid nemen van hun programma. In Brussel ging het om Ruth Joos, in Hilversum om Clairy Polak.

Literatuurminnaars, het is tijd voor de ‘shelfie’

Die foto's van je hoofd hebben we nu wel gezien, maar wat lees je eigenlijk

Afgelopen week lanceerde Krant van West-Vlaanderen-hoofdredacteur en veellezer Jan Gheysen op zijn blog een prachtig voorstel: ‘selfie’ is het woord van 2013, maar wat als we nu eens selfies zouden maken met boeken? Hij citeert een pasage uit De Morgen, waarin wordt voorspeld dat ‘unselfies’ een nieuwe trend zullen worden, waarbij mensen een bord voor hun hoofd houden met daarop de boodschap die ze willen meegeven. Jan Gheysen, een van de grootste literatuurliefhebbers die ik ken, gaat een stap verder: hij stelt voor om uit onze bibliotheek boeken te zoeken waarvan de titels iets over ons zouden kunnen zeggen, ‘of waarvan we zouden willen dat ze iets over ons zeggen… Om maar te zeggen dat die zogenoemde unselfies vooral ook selfies blijven.’

Populisme in 140 tekens

'Mensen een utopische werkelijkheid voorspiegelen, steunend op oneliners en retoriek in plaats van op debat en argumenten.'

Tussen de vele reacties op mijn column ‘Freek vs. Yernaz, of de botsing der beschavingen’ was er ook deze van Yernaz Ramataursing op Twitter: ‘Hoe definieer jij populistisch? Als anti-links?’

Meer zien