schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

Publicaties

  • Egbert

    De achtste dag

    Roman

    Maart 2019

  • Job gaat viral

    November 2016


Korset

Jammer eigenlijk dat mensen korsetten altijd onder hun kleding dragen.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Jammer eigenlijk dat mensen korsetten altijd onder hun kleding dragen. Niemand ziet het, terwijl korsetten ware kunststukjes zijn. Op de werktafel staat de nieuwe gipsafdruk van Jobs romp. Grillige vormen die tegelijkertijd zacht en rond zijn. De vingerafdrukken van de schepper staan nog […]

Huisarrest

Job was naar school en ik gunde mezelf een vrije dag in dit megalomane wellness-oord.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Precies één dag was alles perfect. Vanuit de panoramasauna staarde ik over het meer. Ik zag meerkoeten zwemmen, de glinstering van de zon op het water. Job was naar school en ik gunde mezelf een vrije dag in dit megalomane wellness-oord. Voor het […]

Attente juf

Het voelt goed dat Job niet is vergeten na al die maanden afwezigheid

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Maandagavond negen uur, telefoon. Het is Jobs juf. Of we even kunnen overleggen over de eerste schooldag morgen. Ze vraagt hoe wij willen dat Job wordt verzorgd. Denk aan situaties waarin de juf hem op de mat legt (Job mag op school altijd […]

Mensen

Al ruim vijf maanden steken we een karig verhaaltje af over mensen die allemaal ziek zijn en dat we tot iedereen weer beter is, bij niemand op bezoek gaan.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Job drijft in een blauwe opblaasband in ons zwembad. “Mama, wanneer komen allemaal mensen?” Deze vraag stelt hij vaak. Hij vindt het gek dat we maar met z’n drieën in dit huis zijn, en in dit royale binnenzwembad dat erbij hoort. Normaalgesproken, op […]

Transavia

Waar ik weinig sympathie voor kan opbrengen, is de absolute onbereikbaarheid van de vliegtuigmaatschappij die ons naar Spanje zou brengen

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Als u dit leest, hadden we al bijna in het vliegtuig naar Valencia moeten zitten. Net als de afgelopen jaren wachtte daar een ruim huurappartement, ideaal voor een gezin met rolstoeljongen. Zwembad voor de deur, uitzicht op zee. Maar helaas, vanwege corona valt […]

Loods

Probleem is dat we geen garage hebben. Ook geen zolder, geen kelder en geen achtertuin. Inmiddels begint ons dat op te breken.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Ik zoek een lege loods of een verlaten fabriekspand. Iets enorms met zeeën van ruimte. Toen we vijftien jaar geleden ons huis kochten, dachten we dat het groot was. Job had nog een compact poppenformaat, daardoor leek het een pakhuis. Ruimtegebrek was precies […]

Protestslaap

Stel je voor, een Malieveld vol snurkende actievoerders.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Job (16) ligt op het sofa-eiland, zijn hangplek in het hart van onze woonkamer. Een zelfgemaakte hocker (met speelgoed onderin) staat in de oksel van de hoekbank, waardoor een loungehoek van formaat ontstaat. Goed, daar ligt die lange slungel dus. Zwijgend op zijn […]

Regendanser

Mijn zoon mag dan 16 zijn, stampen in een plas heeft hij nog nooit gedaan. Hij blijkt een natuurtalent.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Voor een kind dat niet kan lopen, hobbelt Job behoorlijk hard door de wijk. Ik moet mijn pas versnellen om bij te blijven. Hij weet waar hij heen wil en stopt middenin een plas. Na de plensbuien liggen er genoeg. Triomfantelijk kijkt Job […]

Abu Dhabi (2)

Job - zestien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt

‘Abu Dhabi.’ Zo noemde ik eens een column over Suus en haar zoontje Daan. Het was in 2008, nadat Suus me via de mail haar verhaal had verteld. Over hoe ze op het punt stond te emigreren. Dat de school voor de kinderen in de Verenigde Arabische Emiraten al was uitgezocht. Dat ze ‘alleen nog […]

Mondkapje

Het is voor het eerst in twaalf weken dat er iemand bij ons in huis is. Zij is onderdeel van onze exit-strategie.

Job – zestien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Er zit een vogel naast Job op de bank. Grote groene snavel, daarboven donkerbruine kraalogen. De vogel praat. “Ik heb al gezegd dat ze het mondkapje van mij niet hoeft te dragen”, zegt Rob vanuit de keuken. “Nu jij ook thuis bent: wat […]

Meer zien