schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

Publicaties

  • Job gaat viral

    November 2016


Konijnenhol

'Misschien was ik nog het meest bang voor mezelf'

‘Dat had je vijftien jaar geleden vast niet gedacht, dat je dit nog eens zou zeggen’, lachte een (veel) jongere collega. Ze had gelijk. Ik had net verteld dat ik niet in een tent wilde slapen op Down the Rabbit Hole. Dat ik opzag tegen kamperen in de bloedhitte, dat ik geen zin had in […]

Job gaat vanzelfsprekend over

Met dit rapport kan Job gerust langs de grootouders; niet voor geld, want daar kent hij de waarde niet van

Appje van mijn vriendin: ‘Hij is over!’ Een tweede vriendin zit nog in de stress. Haar zoon van 15 heeft alleen deze week nog om zijn cijfers op te halen, anders blijft hij zitten. Job gaat vanzelfsprekend over. Jaar in, jaar uit. Ook dit eerste jaar van de (speciale) middelbare school heeft hij fluitend doorlopen. […]

Vraag gehandicapten ook eens om over iets anders te praten dan hun handicap

Zij mogen alleen komen als het over bezuinigingen in de zorg of caf├ęs zonder aangepast toilet gaat

Alsof lange mensen alleen bij Jinek zouden aanschuiven als het gaat over hoe vaak ze hun kop stoten. Of een zwarte man pas kan meepraten wanneer discriminatie op de agenda staat. Raar toch? Maar zo werkt het in tv-land wel bij mensen met een handicap. Als we ze zien, praten ze meestal over die handicap. […]

Puberen in het klein

Job - veertien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt

Ochtend. We zitten aan tafel. Hij in zijn aangepaste stoel, ik ernaast. Job grijpt naar boekjes die op tafel liggen en negeert de elektrische tandenborstel met tandpasta erop in mijn hand. Wil ik zijn tanden kunnen poetsen, dan moet hij zijn mond open doen. Zo doen we dat namelijk, maar nu kennelijk niet. Meneer is […]

Hoofdsteun

Job - veertien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt

‘Hij lijkt zo gehandicapt.’ We hebben een nieuwe rolstoel. Precies dezelfde als de oude rolstoel, alleen is hij een maatje groter en komt de hoofdsteun verder naar voren. Job leunt er met zijn hoofd tegenaan – wat het idee is van een hoofdsteun. Maar hier zitten wij dus mee, dat hij er door die steun […]

Job-proof

Dit is een gastcolumn van Gerry Haverkamp, de oma van Job - veertien - die door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt is

Sinds mensenheugenis heb ik al een Ikea-meetlint in m’n portemonnee. Just in case… De afgelopen maanden werden de rolmaten van de keukenboer en de bouwmarkt aan mijn handtas toegevoegd. Als je in de afrondende fase van de bouw van je huis bent, wil je zeker weten dat op z’n minst de maten kloppen van de […]

‘Van mijn journalistieke afstandelijkheid was opeens weinig meer over’

Alle vwo-eindexamenkandidaten van Nederland hadden vandaag over mij gelezen

Van sommige dromen wist ik niet dat ik ze had. Zoals deze: voorkomen in het vwo-eindexamen Nederlands. Stond bepaald niet op mijn bucketlist, omdat ik er nooit bij had stilgestaan dat vereeuwigd worden in een toets iets nastrevenwaardigs was. Tot afgelopen vrijdag. Ik was op een middelbare school in Nijmegen om een artikel te schrijven […]

Taxichauffeur

Job moet soms hoge drempels nemen, maar er staat een legertje prachtige mensen klaar om hem eroverheen te helpen

‘Schrijf eens over mij, dat de taxi elke dag precies op tijd voor de deur staat.’ De taxichauffeur knipoogt erbij, maar hij heeft natuurlijk gelijk. Sinds de eerste dag dat hij Job naar school brengt – dat was in september – draait hij de bus om exact acht uur achterwaarts onze straat in. De enige […]

Hartverwarmende reacties

Opeens zijn daar de aardige mevrouwen die laten weten dat ze willen helpen, dat ze heus aan je denken - en vooral aan Job.

Job – veertien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Ik kan wel een sokkenwinkeltje beginnen, zo veel reacties kreeg ik op mijn column van vorige week. Zonder uitzondering waren het dames die aanboden sokken te breien voor mijn kind dat altijd ijskoude voeten heeft. Ik hoefde maar de maten door te geven […]

Sokken

Job - veertien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt

Ga er maar aan staan, sokken kopen voor Job. Het lijkt op het eerste oog een simpel klusje, maar met het groeien van zijn voeten groeit ook de complexiteit van de opdracht. Jobs voeten lijken op konijnenpootjes: lang en smal (zacht ook). Probeer een konijn maar eens sokken aan te trekken. Vrijwel elke kous slobbert, […]

Meer zien