Psychiater, socioloog en schrijver

Bram de Ridder (1985) is psychiater, socioloog en schrijver. Eerder verschenen stukken van hem in Trouw, de Volkskrant en NRC alsook korte verhalen in diverse literaire tijdschriften. In 2018 verscheen zijn korte verhalenbundel Andere kamers.

Publicaties

  • Andere kamers

    April 2018


Geschiedenis als collectief trauma

Dat we het koloniale verleden nu wel kunnen afsluiten, lijkt mij een bizarre stellingname. Wie bepaalt dat bovendien?

In een opiniestuk van 20 mei in de NRC stelde historicus Bas Kromhout, in reactie op de 4 mei-lezing van Roxane van Iperen, dat onze koloniale geschiedenis geen traumatherapie is. Een beetje flauw, erkende hij ook zelf, gebruikte hij het psychiatrische begrip traumatisering als argument dat er niet zoiets als een collectief trauma bestaat, laat […]

Het gaat om gelijkwaardigheid

Het gaat niet om gekwetstheid, om huilie huilie. Het gaat om discriminatie langs lijnen van afkomst, huidskleur, religie. In dat licht dient de strijd tegen zwarte piet te worden gezien

Socioloog Herman Vuijsje stelt in een recent opiniestuk in de NRC de vraag waarom Nederlanders bereid zijn de ene gekwetste minderheid tegemoet te komen en de andere niet. Hij vergelijkt hierbij zwarte piet als karikatuur met de karikatuur van Mohammed in een spotprent. Het ene ‘mag niet’, het andere moet juist wel kunnen. Het is […]

Een vuist tegen racisme is nooit een middelvinger naar de zorg

Racisme is een constante aanslag op onze gezondheid.

Er is op allerlei fronten nogal agressief gereageerd op de hoge opkomst van de anti-racismedemonstratie op de Dam. Theodor Holman wenst dat corona wraak neemt op iedereen die op de Dam was. Veelgehoorde kritiek is dat de massale aanwezigheid een aanval op de volksgezondheid was. Een Facebook-vriend, eveneens werkzaam in de zorg, stelde voor iedereen te […]

Niet het vrije woord, maar verdraagzaamheid en tolerantie worden bedreigd

We moeten proberen mensen te zijn die de neiging tot onderdrukking, onderdrukken

Vorige week donderdag was ik aanwezig bij de demonstratie op de Dam naar aanleiding van de aanslag in Parijs. Er waren columnisten, journalisten, kunstenaars, acteurs, schrijvers. Allemaal mensen die mijn leven dagelijks kleur geven. Veel demonstranten hadden een pen of een potlood in de hand en keken bedrukt. Ik ging me ook bedrukt voelen en ook zo kijken.