Bioloog

Professor Frans de Waal is als bioloog verbonden aan Yerkes National Primate Research Center en Emory University in Atlanta in de Verenigde Staten. Daar onderzoekt hij sociale wederkerigheid en het oplossen van conflicten bij primaten en de oorsprong van moraal en rechtvaardigheid bij mensen. Hij schreef ondermeer de boeken De aap en de filosoof, De aap en de sushimeester, Van nature goed en Een tijd voor empathie, dat in oktober 2009 is verschenen.

Mijn ontmoeting met de dalai lama

Beschikken schildpadden ook over empathie, wilde hij van me weten

Een tijd geleden woonde ik op de Emory University in Atlanta, waar ik werk, een bijeenkomst bij over wetenschap en religie. Het betrof een forum rond de dalai lama, dat ging over zijn favoriete onderwerp: compassie. Over compassie beschikken lijkt me een uitstekende aanbeveling voor het leven, en dus was ik blij met de boodschap van onze eerbiedwaardige gast.

Apen doen mee aan Wall street bezetting

Ook apen hebben het door als anderen meer verdienen dan zij, en ze vinden dat helemaal niks

Een aantal jaren geleden hebben we in het Yerkes National Primate Research Center, in Atlanta met kapucijnaapjes het ‘rijke CEO-scenario’ nagespeeld. Sommige aapjes speelden de rol van rijke stinkerd, andere speelden de rol van loonslaaf. Helaas konden we daarbij bij lange na niet zo ver gaan als in de Amerikaanse maatschappij, waar CEO’s honderden keren meer verdienen dan de gemiddelde werknemer, maar zelfs kleine ongelijkheden bleken effectief.

Waarom het prettig is om te geven

De column van Nicholas Kristof in de New York Times met de titel "Our Basic Human Pleasures: Food, Sex and Giving" raakte een snaar met zijn voorbeelden van dat we ons goed voelen, als we goed doen. Uiteraard heeft dat betrekking op de massale reacties op de aardbeving in Haïti.

Laat me daar een evolutionair punt bij maken.

Dieren ontvangen de nobele prijzen van het decennium

Het weekblad Time koos onlangs zijn ‘man van het jaar’, wiens intelligentie gelijk ter discussie werd gesteld. Dus waarom laten we niet een aantal onvervalste en bewezen Einsteins de revue passeren, ook al zijn het dieren.

Dieren lijken steeds slimmer te worden. Sinds 2000 heeft ontdekking na ontdekking gaten geslagen in de claims dat de mens uniek is. Aan het begin van het decennium geloofden de meesten onder ons nog dat alleen chimpansees in de buurt kwamen van ons wonderbaarlijke menselijke intellect, maar in 2010 beseffen we dat ook honden, vogels, kleinere apen en olifanten de kloof tussen mens en dier betwisten. Die ziet er langzamerhand uit als een Zwitserse kaas.

Vleermuizen vrijen met de mond

Chinese ontdekking een hit op internet

Ik ben er niet zeker van dat alle dieren plezier beleven aan seks, maar bij bonobo’s (samen met chimpansees de meest aan ons verwante primaten) is orale seks net zo gewoon als masturbatie.

Een moraal zonder God

Zonder God leven we als dieren.

Na het bekijken van het debat tussen Bill O’Reilly (een uiterst conservatieve TV persoonlijkheid) en Richard Dawkins, kwam het bij me op dat het verzet tegen de evolutietheorie voornamelijk wordt ingegeven door de misvatting dat er zonder God geen moraal kan bestaan. Sommige gelovigen voelen zich bedreigd door de evolutietheorie, niet zozeer omdat die theorie klopt of niet – het bewijs lijkt niet belangrijk voor ze – maar omdat acceptatie van de theorie zou betekenen dat ze moeten accepteren dat wij door natuurlijke processen zijn ontstaan, *inclusief* onze moraal. En dat laatste zit hen het meeste dwars.