Journalist

Kenneth Steffers (1987) studeerde Kunst en Cultuur in Amsterdam en Journalistiek te Rotterdam. Hij begon als muziekredacteur en coördineerde voor Festivalinfo de recensie sectie. Via zijn redacteurschap voor tientallen kranten en magazines ontdekte Kenneth, na speurwerk op de sociale media, een vermeende misbruikzaak. Deed hiervan melding bij De Telegraaf en begon als stagiair bij de 'krant van Wakker Nederland'.

Roze protest tegen communisten

Sovjet-beelden symboliseren dubbele moraal Bulgarije



Dat juist de communistische monumenten in Sofia bijna niet worden onderhouden, maar ook niet worden ontmanteld, geeft duidelijk het dubbele moraal van Bulgarije aan
.

De ‘goddeloze cirkel’ die Bulgarije heet

"Het zou moeilijk voor te stellen zijn als in Nederland iemand met de reputatie van Willem Holleeder zou worden verkozen tot kamerlid voor de VVD"

Duizenden Bulgaren zijn sinds een paar dagen weer op de been om te protesteren tegen hun overheid. Het is al de zoveelste demonstratie in krap een jaar tijd. De betogers protesteerden in eerste instantie tegen de beoogde benoeming van mediamagnaat Delyan Peevski als hoofd van de Bulgaarse veiligheidsdienst.

Roemenen in opstand vanwege verbod op bakpoeder

Toetreding tot de EU heeft Roemenië veel goed gedaan. Maar de Europese regelgeving kan ook verstikkend zijn

Roemenië staat op zijn achterste benen: mititei, hét nationale vleesgerecht van het Zuidoost-Europese land, lijkt te worden verboden door nieuwe EU-regels. In het gerecht wordt namelijk bakpoeder verwerkt en dat is, samen met een aantal andere conserveringsmiddelen, per 1 juni 2013 verboden.

Gaypride werk niet, de EU moet hard ingrijpen

Een gaypride wordt in bepaalde landen gezien als een provocatie. De EU moet daadkrachtig optreden en een sterke homo-lobby in gang zetten

Met grote ontsteltenis maar ook herkenning zag ik onlangs de ‘guerrilla documentaire’ Gay-K over de rechten – of beter gezegd: het ontbreken daarvan – van homoseksuelen in Oekraïne. Op tragikomische wijze schetsen filmmakers Tim den Besten en Nicolaas Veul een schokkend portret van een land dat in 1991 (na de val van de Sovjet-Unie) in al haar optimisme het verbod op homoseksualiteit een halt toeroept. Meer dan twintig jaar later lijkt Oekraïne weer terug bij af. Het is deze keer niet opnieuw het communisme dat de verworven vrijheden in het geding brengt, maar de alsmaar groeiende neo-nazigroeperingen en de oppermachtige Russisch-orthodoxe Kerk.

Gevestigde orde in Duitsland vreest Piratenpartij

Nederlandse piraten kunnen hun campagne oppakken daar waar de Duitsers nu voor vechten

Ze behaalde een succesje in de rechtbank tegenover de geplaagde Stichting BREIN, maar meer dan dat heeft de Piratenpartij (PP) in Nederland nog niet bereikt. Laat staan dat de gevestigde partijen vrezen voor de, van oorsprong, Zweedse idealisten. De Duitsers denken daar anders over. Sterker nog: uit een recente peiling blijkt dat de piraten kunnen rekenen op de steun van twaalf procent van de Duitse kiezers. Dat zijn miljoenen zieltjes voor de zwart-oranje novieten.

Homoseksualiteit in Europa: Verenigd Koninkrijk

De conservatieven én de kerk doen water bij de wijn. Dat maakt het zoeter, minder zuur

Het Verenigd Koninkrijk staat voor behoudendheid en daarmee, volgens veel Engelsen, Schotten, Ieren en Welshmen, voor stabiliteit. David Cameron zei onlangs: ‘Ik steun het homohuwelijk, want ik ben een conservatief.’ Natuurlijk weten de meeste mensen dat conservatisme en homoseksualiteit best samen kan gaan, maar uit de mond van de invloedrijke Cameron maakt het des te meer indruk. Ook de kerken lijken wat te draaien qua opvatting. In februari 2012 vroegen 120 geestelijken van de Church of England in een open brief om meer ruimte voor het zegenen van homorelaties in kerken. Zij vinden dat priesters zelf moeten kunnen bepalen of zij dit wel of niet willen doen. Tot dusver verbieden de officiële kerkregels de verbintenis tussen twee partners van hetzelfde geslacht. Of het nu zo’n vaart zal lopen met deze ‘openbaring’ of niet: het initiatief is het prijzen waard.

Homoseksualiteit in Europa: Polen

In Oost-Europa kun je beter geen homo zijn en in Polen al helemaal niet ... 

In het eerste deel van ‘Homoseksualiteit in Europa’ besprak ik Roemenië en Bulgarije. Twee landen waar je als homoseksueel maar beter kunt zwijgen over je geaardheid. Toch gaat de situatie daar met kleine stapjes vooruit. In Polen is dat vooralsnog niet het geval, in tegendeel. Het land, dat notabene grenst aan het ‘tolerante’ westen, heeft de steun van de Europese Unie al langer in de pocket. De economie zit in de lift en daarmee lijkt de EU vooralsnog genoeg te nemen. Homoseksueel kun je er maar beter niet zijn. Europa-correspondent Jeroen Akkermans schreef niet voor niets: ‘Je kunt in Polen nog beter een Duitser zijn dan een homo.’

Homoseksueel in Europa: Bulgarije en Roemenie

"Waarom zou een Roemeen zich druk maken over een klein groepje homoseksuelen terwijl ze zelf elke dag moeten zorgen dat er eten op tafel komt?"

Er zijn maar weinig Europese landen waar het “wij zijn Europeaan” gevoel zo sterk is als in Roemenië en Bulgarije. Desondanks gaat deze ‘euforie’ niet op voor veel homoseksuelen in deze landen. Sinds de toetreding van Roemenië en Bulgarije tot de Europese Unie voldoen de twee buurlanden wel aan een aantal basisrechten, maar in de praktijk is hier (nog) weinig van te merken. Heel Roemenië telt tot nu toe twee gayclubs, welke ook nog eens hermetisch van de buitenwereld zijn afgesloten. Hoewel een nachtelijke wandeltocht door Boekarest of Sofia vaak veiliger blijkt dan een uitstapje in het centrum van Rotterdam, kun je als homo maar beter doen alsof je van ‘de goede kant’ bent.