Platform Duurzame en Solidaire Economie

Lou Keune (1938) is (voormalig) universitair hoofddocent aan de Katholieke Universiteit Brabant (KUB), Faculteit Sociale Wetenschappen (FSW). Zijn onderzoeksgebied was ongelijke ontwikkeling (tussen 'noord' en ‘zuid’). In 1961 deed hij zijn doctoraal economie. In 1969 werd hij doctor in de Sociale Wetenschappen. Keune was betrokken bij veel politieke initiatieven, met name in de solidariteitsbeweging en de kritische economie, waarin hij nog steeds actief is. Hij is medeoprichter van het Platform Duurzame en Solidaire Economie.

Marktbenadering dominant voor beleid welzijn mens en Aarde

Als wind handel wordt, gaat de handel er als de wind mee vandoor

In het nieuws van de laatste drie dagen was betrekkelijk veel aandacht voor de uitspraken van Annemiek Verrips van het CPB over de Maatschappelijke Kosten en Baten Analyse (MKBA) van de aanleg van windparken in zee. Zij onderschreef de conclusie van een onderzoek dat die windparken ‘5 miljard’ euro kosten. Maandagmorgen was op de radio de (voorspelbare) reactie te horen van VVD Kamerlid René Leegte: “Zie je nou wel.” Liesbeth van Tongeren (GroenLinks) reageerde door te wijzen op aantoonbare voordelen van meer windenergie als minder CO2 uitstoot, betere gezondheid en minder afhankelijkheid van Rusland etc.

Van kapot bezuinigen naar kapot consumeren

Hoe zo, meer gaan besteden? Wij hebben toch al alles? Nog meer bouwen? Er is al veel te veel leegstand. Nog meer kleren kopen, nog meer eten? Er is al overconsumptie

Het Mondriaanakkoord is met veel overtuiging gepresenteerd door de deelnemende partijen. Meerdere commentatoren hebben hun verbazing uitgesproken over de nieuwe aanpak. Lagen er enkele maanden geleden voorstellen om nog meer te bezuinigen, nu is dat opeens van tafel. Heb vertrouwen, het komt goed, is het nieuwe adagium.

CPB meet de foute dingen

Het wordt tijd dat het CPB andere economische indicatoren toevoegt aan hun modellen om zo de economische beeldvorming adequater te maken

Op 28 februari zijn de nieuwe en tamelijk gezaghebbende economische ramingen van het CPB verschenen. Bij de presentatie daarvan werd met name gewezen op: het dalende (2013) respectievelijk licht stijgende (2014) Bruto Binnenlands Product (BBP, dus de economische groei of krimp),het begrotingstekort (valt mee), de werkgelegenheid (werkloosheid blijft oplopen) en de stagnerende binnenlandse bestedingen.

J’accuse? Waarom niet?

Waarom wordt er geen aanklacht ingediend tegen het IMF, de Wereldbank, de Verenigde Staten, de Europese Unie en hun adviseurs? Zij zijn medeverantwoordelijkheid voor de dood van velen Nicaraguanen

Ivania was drieëndertig jaar jong toen zij overleed. De precieze doodsoorzaak is onbekend maar heeft in ieder geval te maken met geldgebrek om medicijnen en een bril te kopen. Dat heeft op z’n beurt weer te maken met het neoliberale beleid dat aan Nicaragua was opgelegd door het IMF, de Wereldbank, de Verenigde Staten en de Europese Unie.

Welke bezuinigingen? Welke structurele hervormingen?

De financiële markten zijn verworden tot waterhoofden, de verbinding met de reële economie raakt zoek, er is sprake van voortdurende instabiliteit

Co-auteur: John Huige

Geld kun je niet eten, tulpen wel

Het probleem bij de crisis is de veel te grote omvang van de financiële sector

Er tekent zich een zekere radeloosheid af onder de financiële beleidsmakers: hoe moet het nu verder? Wat je ook kiest, alles heeft vóór en nadelen.

Waar is het debat over de inrichting van de economie gebleven?

Het wordt tijd dat die discussie breed gevoerd gaat worden. Uiteraard niet alleen in de politieke partijen maar ook in sociale bewegingen

De linkse politieke partijen zijn op zoek naar antwoorden op de dominantie van neoliberalisme en populisme. Veel kwesties komen op tafel, maar zelden vragen van economische orde. En dat terwijl veel vraagstukken met kenmerken van ons economisch systeem te maken hebben.

Grove nalatigheid, of erger

Over de grote omissies in het regeerakkoord

Het laatste Living Planet Report van het Wereldnatuurfonds laat zien dat wij, de mensheid, op een ramp afkoersen die zijn weerga niet kent. De biodiversiteit is sinds de jaren zeventig met zo’n 30 procent gedaald, en die daling zet zich voort. Het overgebruik van de biocapaciteiten van de aarde gaat naar de 50 procent en uitgaande van de actuele trends zullen wij omstreeks 2050 bijna drie aardbollen nodig hebben. Voeg daar bij de recente gegevens van het VN Ontwikkelingsprogramma over de voortdurende massale armoede in de wereld en de zeer ongelijke inkomensverdeling, dan zou je verwachten dat er grote ongerustheid is, ook op politiek niveau. Want waar kunnen dergelijke tendensen anders op uitdraaien dan op grote tekorten aan bestaansmiddelen, op omvangrijke migratiestromen, en op diepgaande en gewelddadige conflicten? De aarde overleeft dit wel, maar geldt dat ook voor de mensheid?

Economische groei en bezuinigingen

De visie van het Centraal Planbureau

De nieuwste Macro Economische Verkenning (MEV) van het Centraal (CPB) is uit. Dit rapport wordt ieder jaar gepresenteerd bij de indiening van de nieuwe rijksbegroting. In algemene zin geeft dit rapport de kaders aan waarmee rekening moet worden gehouden bij het vaststellen van de begroting. Het is een rapport om goed op te letten. Het verankert in feite de economische analyse die aan het landelijk overheidsbeleid ten grondslag ligt. Het overheersende vertrekpunt daarbij is de verwachting over de economische groei.

Ontwikkelingshulp of sociale zekerheid?

Iedere keer weer die discussies over de inmiddels zestig jaar oude ontwikkelingshulp: hoeveel? waaraan te besteden? aan wie? hoe effectief?

En nu is het verkiezingstijd, wij moeten bezuinigen, dus waarom niet eens flink snoeien op het budget voor ontwikkelingshulp?

Meer zien