Presentator '1 op straat'

Rob Oudkerk is directeur van de Jeugdfabriek, een netwerkalliantie die zich bezighoudt met jeugdbeleid en jeugdzorg. Hij reorganiseert gezondheidscentra en is sinds 2007 lector Leefstijlverandering aan de Haagse Hogeschool.

Oudkerk studeerde geneeskunde en was vanaf 1986 werkzaam als huisarts.
Van mei 1994 tot mei 2002 was hij Tweede Kamerlid voor de PvdA. In 1999 was hij vice-voorzitter van de Parlementaire enquete-commissie Bijlmerramp. Eind 2001 werd hij lijsttrekker voor de PvdA in Amsterdam. In april 2002 werd hij daar wethouder sociale zaken en werkgelegenheid, onderwijs, integratie en grotestedenbeleid. In januari 2004 moest hij aftreden.

In 2005 schreef hij een boek over tien jaar politieke ervaring en de noodzaak tot bestuurlijke en politieke veranderingen.

Oudkerk presenteert samen met Marianne van den Anker op Radio 1 het opinieprogramma '1 op straat'.

De boodschapper moet dood

De redactie van Joop is vervaarlijk bezig als ze de straat blijkbaar alleen een podium wil geven als we ze als presentatoren op Radio 1 meteen in een hoek zetten

Onder de kop “Propaganda voor rassenscheiding en ‘minder, minder’ bij de NTR” haalde de redactie van Joop eind vorige week uit naar ons programma 1-op-straat op Radio 1. Aangezien ik een van de twee vaste presentatoren ben, voel ik me geroepen te reageren op het foute en tendentieuze artikel, dat de plank niet alleen volledig misslaat, maar ook nog eens getuigt van een mening die in mijn ogen vervaarlijk is en zienden blind maakt, of erger bewerkstelligt.

Gevraagd: een paar (liefst veel) progessieve politici

Het gaat om uiterst complexe problematiek in 22 steden in Nederland, waar een relatief kleine groep voor immense problemen zorgt. En waar volop gediscrimineerd wordt

Gister kwam in het nieuws dat een groep mensen er voor pleit het woord ‘kutmarokkanen’ uit de Dikke van Dale te schrappen, omdat het stigmatiserend zou werken. Ik geniet de zeer twijfelachtige eer in 2002 de ‘founding father’ van dat woord te zijn (klopt niet: dat was de voetballer Jan Wouters in 1986), maar als ik ook maar 1 aanwijzing zou hebben dat het schrappen van dat woord in de Van Dale ook maar iets zou oplossen van de problematiek om dat woord heen, zou ik voorop lopen in de strijd dat woord voor eeuwig te verbannen.

Gaat de PvdA boven zichzelf uitgroeien?

Als Bos niet uit het kabinet was gestapt had de PvdA naar mijn volle overtuiging nu in 3 van de 7 grootste steden (!) de macht moeten laten aan de PVV en de Leefbaren.

We hadden naast Almere ook Den Haag (stad 3) en Rotterdam (stad 2) de eerste positie verloren. En in Amsterdam was de partij zonder Marcouch als lijstduwer (2 zetels) en de kabinetsval-bonus ook niet boven de 12 zetels uitgekomen. Natuurlijk, te bewijzen valt het nooit. Maar helderziende hoef je er ook niet voor te zijn.

Mishandeling of verwaarlozing?

Er gaan in ons land 40 duizend mensen per jaar dood aan de gevolgen van overgewicht, meer dan aan de gevolgen van roken, veel meer dan aan alcoholgebruik en oneindig veel meer dan in het verkeer. Alleen al daarom zou de overheid er veel meer aan moeten doen, dan nu gebeurt.

De helft van de Nederlandse volwassenen heeft overgewicht. 1 op de 6 jongens en 1 op de 7 meisjes is te dik: 1 op de 7 peuters en babys, terwijl dat 10 jaar geleden nog 1 op de 10 was. Wereldwijd zijn er 155 miljoen kinderen te dik, waarvan meer dan 20 % ernstig en 1,6 miljard volwassenen, waarvan 25 % ernstig. Explosieve groei is wel het minste woord om dit alles te omschrijven: het wordt maar niet minder erg, ondanks de duizenden dingen die we wereldwijd verzinnen om er aan te doen.

Welke bestuurslagen kunnen er weg?

Het addertje onder het wel heel groene gras van tuinman Camiel Eurlings –zwevend op de foto op weg naar zijn persconferentie over de kilometerheffing- kwam er twee dagen later al onder vandaan.

Met die kilometerheffing is niks mis: heffing naar gebruik en grootte van je auto is buitengewoon sociaal. En als de berekeningen kloppen gaan de meesten niet meer, maar juist iets minder betalen, als de aanschafbelasting en de wegenbelasting gaan verdwijnen. Tot zover- maar geen streep verder- het goede nieuws. Want Rijk en Provincie blijken al een half jaar geleden te hebben afgesproken dat het geld dat de provincie zodirect niet meer uit de wegenbelasting krijgt (zo’n slordige 1,3 miljard aan zogenaamde opcenten) gecompenseerd mag worden met een (nieuwe) provinciale belasting voor iedere ingezetene.

Griep

Een minister die met tuchtrecht dreigt, helpt niet om de rust te bewaren.

Onze minister van Volksgezondheid was maandag op zijn persconferentie over de Mexicaanse griep en over nieuwe risicogroepen ( kinderen en zwangere vrouwen) rustig en vertrouwenwekkend. Hij nam krachtig stelling tegen alle indianenverhalen over het vaccin: beantwoordde vragen zoals een minister betaamt. Des te groter was mijn verbazing dat hij dinsdag fors uit de heup schoot: doktoren die griepinjecties geven aan mensen die geen recht hebben op een injectie (inclusief jonge kinderen, die pas op 23 november worden ingeënt) zouden voor de tuchtraad moeten worden gebracht. Onderliggend motief: we zouden een tekort aan vaccins kunnen krijgen, met alle (dodelijke) gevolgen van dien.

Bang voor richtinggevende leiders

De PvdA schiet zich weer in de eigen voet. Nu met Marcouch, unaniem door een kandidaatstellingscommissie in Slotervaart naar voren geschoven als lijsttrekker, geweigerd door het lokale bestuur. Hoppakee, dat wordt voorpaginanieuws.

De PvdA Amsterdam – althans het Nieuw-Westelijke deel daarvan – weigert Ahmed Marcouch lijsttrekker te maken, mogen wij in de kranten lezen.

Anderhalf jaar terug schreef ik in de Volkskrant dat mijn partij vier structurele problemen heeft: een personeelsprobleem, een uitstralingsprobleem, een geloofwaardigheidsprobleem en een existentieel probleem.

Daar is helaas niet veel in veranderd. In november 2009 voeg ik er –gezien talloze gebeurtenissen van de afgelopen twee jaar- een vijfde probleem aan toe: wij zijn meesters in het schieten in eigen voeten.