Psycholoog en adviseur

Tom Kniesmeijer is psycholoog.
Hij werkte als trainer communicatievaardigheden en raakte daarna verzeild in de reclamewereld, bij grote bureaus als BBDO, TBWA en JWT. Hij was bestuurslid voor branchevereniging VEA en ontwikkelde het innovatieplatform Re:Set.

Daarnaast was hij voorzitter van het COC Amsterdam, schreef een column in sQueeze en trad regelmatig naar voren in de media als deskundige op het terrein van maatschappelijke ontwikkelingen.

Publicaties

  • Seizoenen van de Tijdgeest

    2009


Zo kun je 1,4 miljard veel beter besteden

Misschien bent u, met premier Rutte, tot in uw diepste vezels overtuigd dat de afschaffing van de dividendbelasting, waarvan de opbrengt overigens vooral naar buitenlandse aandeelhouders en overheden gaat, toch een nuttige maatregel is

De politie heeft hard nieuwe mensen nodig. Net als het onderwijs. Allebei kijken ze naar de overheid, er moet meer geld komen. Dat lijkt me een alleszins redelijke eis. Veiligheid en leren, het zijn twee belangrijke maatschappelijke onderwerpen, waar we echt allemaal veel plezier en voordeel aan hebben. Maar waar haal je in hemelsnaam het […]

Weg met de systeempijn, kies voor ruimte!

“Aantal burn-outs zeer sterk gestegen” kopte De Volkskrant deze week. Ik geloof het direct. Het is het grootste probleem waar Nederland mee kampt

Vraag mensen wat het grootste probleem van Nederland is. Vraag vervolgens waar ze zelf mee zitten. Je hoort twee compleet verschillende verhalen. Dat is vreemd. Die individuele bekommernis wordt namelijk door iedereen herkend – en gedeeld. We hebben een collectief probleem maar benoemen het niet. Ik maak mij daar zorgen over. Onbedaarlijk huilen Tijdens een […]

Van Binnenhof naar Buitenveld

Het Buitenveld zou een begrip moeten worden. Als de veilige en speelse plek waar geen enkele Nederlander de norm bepaalt, maar wel Nederland de gemene deler is.

Nederland is niet langer een land van overzichtelijke zuilen, open inkijkjes en onderlinge tolerantie. Onze samenleving is een losse verzameling van afgesloten bubbels die bang zijn voor elkaar. Binnen cirkels van gelijkgestemden filteren we de werkelijkheid tot die samenvalt met onze eigen ideeën daarover. De scheidslijnen tussen ‘wij’ en ‘zij’ worden scherp getrokken en de […]

De boze burger is een dreinende kleuter

Het lijkt erop dat mensen wel gebrand zijn op hun keuzevrijheid, maar dat ze iedere vorm van persoonlijke aansprakelijkheid afwijzen

Misschien ben ik een boze witte man. Ik merk in ieder geval dat ik steeds vaker de neiging heb om te schreeuwen. Als op televisie in het zoveelste straatinterview louter gemeenplaatsen voorbij komen. Als ik mensen met een Starbucks-beker zie lopen. Of als de discussie telkens op hetzelfde punt blijft haken. Ik kan me inleven […]

Blue, blue

David Bowie was nooit een werkelijke lieveling van de muziekpers

Nooit meer verrast worden door een oude liefde. Dat was even slikken, vanochtend. Door de jaren heen viel ik van de ene verbazing in de andere. Diamond Dogs, Scary Monsters, Earthling, het zijn albums, naast veelgeprezen albums als Heroes of Ziggy Stardust, die ik ademloos afluisterde. Station to Station draaide ik grijs op mijn studentenkamertje, […]

Politieke Junkies? Afkicken!

Bij een avondje Politieke Psychiaters zou ik op het puntje van mijn stoel zitten

Op uitnodiging van de Joop redactie bezoek ik een ‘Politieke Junkies’ avond. De aankondiging lonkt: “politiek ontleden, ontmaskeren, de details aan elkaar knopen, beelden analyseren, spellen wat politici zeggen en uittekenen wat ze bedoelen”. De zaal zit redelijk vol. De opening van Pieter Hilhorst en Martijn de Greve is prima en de sfeer zit er al snel in. Maar toch. Terwijl de vier heren en één dame zich vol passie storten op de ‘spin in de politiek’ zit ik me anderhalf uur lang af te vragen waarom het me maar niet wil boeien. De vonk van hun enthousiasme, die toch prettig is om naar te kijken, slaat niet over.

De eerste Nederlandse vernieuwershitlijst

Een Top10 van mensen, bedrijven en organisaties die een frisse bijdrage leveren aan de toekomst

Dinsdag 11 september presenteerde een gelegenheidscollectief van toekomstdenkers voor de derde keer de TrendRede. De TrendRede kijkt ieder jaar met optimisme naar de toekomst van Nederland. Voor de gelegenheid stelde ik een Top10 samen van mensen, organisaties, bedrijven of media die een frisse bijdrage leveren aan die toekomst. De eerste Nederlandse vernieuwershitlijst.

Een nieuwe partij, waarom niet?

Er is ruimte voor een partij die de individualiteit van de burger als gegeven neemt. Die ervan uit gaat dat ieder mens verantwoordelijk is voor zijn eigen leven. Die verwacht dat mensen hun eigen unieke menselijke kracht ten volle inzetten om zichzelf en de samenleving vooruit te helpen.

Zaterdag bezocht ik de startbrainstorm voor wat een nieuwe partij of ‘politieke beweging’ moet worden: Partij2030. Iets meer dan dertig mensen kwamen bijeen om mee te denken. Partij2030 wil van Nederland een moderne, open en dynamische samenleving maken. Dat klinkt fris. Dus was ik nieuwsgierig. Misschien bent u cynischer: ‘alweer een nieuwe partij? Wat voegt die toe en kannibaliseert-ie niet op partijen als GroenLinks en D66?’ Mijn antwoord, respectievelijk: waarom niet, dat zal blijken en maakt dat uit? In het verleden zijn er vaker partijen opgericht. Sommigen zijn (tijdelijk) succesvol, anderen gaan roemloos ten onder of fuseren tot iets nieuws.

Ik heb voor Joop al eerder de omslag beschreven in onze cultuur – voor het eerst sinds 1989 staan we weer aan het begin van een ‘lente’ tijdgeest. Die lente geeft ruimte aan mensen met nieuwe idealen en een veranderingsgezinde boodschap.

2012: Jaar van de crisiswinst

Delen is het nieuwe hebben. En we hebben nog voldoende te delen.

Het is 2012. Een jaar waarin er vaak – wat lacherig – gesproken zal worden over het vergaan van de wereld. Een flink aantal mensen ziet het einde der tijden dichterbij komen met ieder nieuw crisisbericht. Ik zet er graag mijn verwachting tegenover dat 2012 – ondanks de financiële, sociale en ecologische problemen – een jaar vol optimistische geluiden wordt. Dat het crisis is weten we ondertussen wel. De schimmige oorzaken en de harde consequenties zijn breed uitgemeten. We blijven mensen en willen uiteindelijk vooruit.

Na de opstand volgt het verstand

Maar laten we ons eerst gewoon even verwonderen over deze nieuwe actiebereidheid

Door een samenloop van omstandigheden stond ik zaterdag op het Beursplein tussen de demonstranten en drie dagen later naast de gong die de Euronext beurs ’s ochtend in beweging brengt. Het was goed de zaken even vanuit beide gezichtspunten te bekijken. Het viel me op hoe genuanceerd de mensen binnen het beursgebouw spraken over de demonstranten voor hun deuren. Beide groepen lijken een gevoel te delen: dat er in ieder geval iets moet gebeuren, al zullen de eerste gedachten over een richting binnen een heel andere kant op gaan dan buiten.

Meer zien