48

‘Fat shaming’ bestaat, en het is zeer schadelijk

Is het mogelijk om overgewicht te hebben en toch een succesvol hardloper te zijn? Jazeker, en Mirna Valerio bewijst dat elke dag opnieuw. Valerio rent marathons, zelfs ultra-marathons, en doet dat met een lichaamsgewicht van zo’n 115 kilo en een brede lach op haar gezicht. Haar prestaties beschrijft ze op haar blog ‘Fat girl running‘, waarop ze ook schrijft over het geluk dat ze uit het beoefenen van haar sport haalt.

Dat levert echter niet alleen aanmoedigingen op. Met grote regelmaat krijgt ze opmerkingen over hoe ze onmogelijk werkelijk zo sportief kan zijn als ze nog steeds overgewicht heeft, ‘waarschijnlijk eet ze na het rennen gelijk een emmer ijs leeg’ en meer van zulks.

Een man vond het zelfs nodig een lange brief te schrijven. ‘Loser,’ opende hij de brief. ‘Je rent net zo snel als dat ik wandel. Je denkt dat mensen dom genoeg zijn om deze shit te geloven. Een professionele hardloper is niet te dik, dat ben jij wel. Iemand die voor haar beroep marathons loopt is niet te dik, dat ben jij wel. Fuck you, je probeert mensen hun vet te laten accepteren waardoor ze straks doodgaan dankzij jouw perverse idee van schoonheid.’

In een nieuwe video op Facebook reageert Valerio op de briefschrijver, die bij lange na niet de enige is met zulke opmerkingen:

Deze man had een beeld van hoe een hardloper eruit hoort te zien. Hoe snel een hardloper hoort te gaan. En dat mensen met mijn lichaamstype of gewicht niet buiten horen te zijn. Dat was de boodschap die ik kreeg.
‘Fat shaming’ is een serieus iets. Er is een reden dat mensen lichaamsbelevingsstoornissen hebben. Het komt door dingen als dit. Omdat mensen zo ontzettend gemeen kunnen zijn en zo beperkt zijn in hun denkwijze over hoe het menselijk lichaam eruit hoort te zien.

Bekijk ook: ‘Waarom zijn we zo onaardig tegen dikke mensen?

Geef een reactie

Laatste reacties (48)