Laatste update 24 april 2016, 16:18
48

Nederlandse staat pakt kinderen hun vader af

Vier kinderen raken zaterdag hun vader kwijt. De in Nederland geboren en getogen kinderen in de leeftijd van 2 tot en met 15 jaar zijn slachtoffer van het harde vreemdelingenbeleid van de regering.

De 49-jarige Sharif Mohammadi woont al sinds eind vorige eeuw in Nederland. Hij kreeg in 1997 een verblijfsvergunning nadat hij uit het door de Taliban geterroriseerde Afghanistan was gevlucht en stichtte een gezin. De IND wil de man nu uitzetten omdat hij postkamermedewerker is geweest bij de Afghaanse veiligheidsdienst KhAD onder de communistische regering. Dat is op zich geen verboden arbeid maar de autoriteiten die Mohammadi willen uitzetten beroepen zich op een ambstbericht uit 2001 van het ministerie van Buitenlandse Zaken.

In dat bericht wordt beweerd dat alle medewerkers van de Veiligheidsdienst betrokken waren bij martelpraktijken. De Afghaanse dienst zou namelijk een roulatiesysteem hanteren waardoor iedere medewerker een keer aan de beurt was om gevangen te folteren. Dat klinkt vreemd en dat is het ook. Niet alleen wordt martelingen meestal verricht door geharde ‘professionals’, er is verder ook geen enkel bewijs te vinden voor de bewering van het ministerie dat zich beroept op anonieme bronnen.

Activisten, waaronder kunstenares Tinkebell, die zich inspannen voor Mohamaddi stellen in een persbericht:

De stelling van het Ministerie wordt dan ook bekritiseerd door onder andere toonaangevende NGO’s, juristen, Afghanistan-kenners, wetenschappers en politieke partijen. UNHCR heeft 12 jaar onderzoek gedaan naar de KhAD/WAD, en geen enkele bron kunnen vinden die het roulatiesysteem bevestigt. Het feit dat de Afghaanse veiligheidsdiensten gebaseerd waren op de KGB, dat bekend stond om haar compartimentalisering, maakt een roulatiesysteem ook zeer onwaarschijnlijk.

En toch is de Nederlandse overheid onbuigbaar in haar toepassing van het Ambtsbericht. In een bizarre omkering van de rechtsstaat, zijn de betreffende Afghanen schuldig tot zij het tegendeel bewijzen. Zo worden al Sharif’s argumenten en bewijzen verworpen op basis van het ambtsbericht. Zijn getuigenis wordt stelselmatig als onwaar betiteld, omdat hij een ander beeld schetst van toetreding tot en zijn werkzaamheden binnen de KhAD/WAD dan het ambtsbericht. Op basis hiervan wordt hij beticht dat het verzwijgen en achterhouden van informatie. Dit plaatst Sharif in een onhoudbare positie: om zijn onschuld te bewijzen moet hij aantonen dat hij niets geweten heeft van het misdadige karakter van de KhAD en de WAD. Maar hoe toon je aan dat je iets niet hebt geweten?

Er is een petitie om tegen de uitzetting te protesteren. De activisten willen ook een einde maken aan de kafkaëske praktijken en eisen dat het ambtsbericht wordt ingetrokken. Als dat lukt is het voor Mohammadi al te laat. Hij wordt zaterdag op transport gezet naar Kaboel, een stad die geteisterd wordt door terroristische aanslagen. Zijn kinderen blijven achter in Nederland en weten niet of ze hun vader ooit nog te zien gaan krijgen.

Meer informatie bij 100 testimonies.

Geef een reactie

Laatste reacties (48)