63

‘Toen de gulden er nog was’

Confronterend, ontroerend, hilarisch: Abdelkarim El-Fassi op zoek naar de wortels van nostalgie

In een pilot voor de documentaire-serie ‘Toen de gulden er nog was’ gaat Abelkarim El-Fassi samen met regisseur Sjoerd Schipper op zoek naar nostalgie in de Rotterdamse wijk het Oude Noorden. Hij praat met autochtone en allochtone bewoners over hoe het vroeger was. Volgens hem komen die mensen te weinig zelf aan het woord in het maatschappelijk debat. Dat levert veel authentieke, leerzame en ook wel hilarische beelden op.

Een interview met de 26-jarige Abdelkarim El-Fassi.

Waarom terug naar de ‘Toen de gulden er nog was’?
Terug naar de gulden is voor mij een metafoor voor het hedendaagse ongenoegen en het verlangen naar vroeger: toen alles veel ‘beter’ was. Ik heb geprobeerd om een vinger te leggen op de ‘zere’ populistische plek die Nederland in zijn greep houdt en vroeg me af hoe mensen omgaan met veranderingen.

Heb je zelf nostalgische herinneringen aan die tijd?
Uiteraard. Ik ben opgegroeid in een multiculturele wijk in Oost-Souburg. Ondanks de vele problemen die er waren, kan ik me nog vooral herinneren dat ik met mijn vrienden tot in de late uurtjes – luidruchtig – zat te discussiëren over mooie meisjes en de opkomst van Pim Fortuyn.

Wat heb je geleerd van deze pilot? Pakte het zo uit als je gedacht had?
Het pakte beter uit dan ik had gedacht. We hebben in korte tijd en met eigen middelen de pilot gemaakt. Bep en Robert waren beiden aardig en stonden open voor een goed gesprek. Bep maakte geen probleem van mijn Marokkaanse achtergrond en dat is veelzeggend. Natuurlijk moet er nog veel geschaafd worden aan het format, maar ik denk dat het belangrijk is om te laten zien wat mensen écht dwars zit. Dat zijn vaak lokale zorgen. Bij Bep was dat bijvoorbeeld niet zozeer de islam, maar bijvoorbeeld de verloedering en de overlast veroorzakende stomerij onder haar woning.

Waarom zijn de Marokkaanse mannen plots ondertiteld?
Ons programma gaat over emoties en ik vond het belangrijker dat die mannen zich perfect konden verwoorden. Hun beheersing van de Nederlandse was helaas niet goed genoeg, dus ik stelde voor om over te schakelen naar het Berbers. Voor mij staat wederzijds begrip centraal. Ik had ook het platte Rotterdams kunnen ondertitelen, dat zal ook niet iedereen verstaan. 

Wat is er waar van de verhalen over voortrekken allochtone ondernemers?

Dat verhaal ging rond, maar er is geen reden om aan te nemen dat dit waar is. We hebben nog even nagevraagd bij een raadslid en die gaf te kennen dat dit niet klopt. Bovendien zijn er ook genoeg initiatieven in de wijk om met een laagdrempelig beleid kunstenaars en creatieve ondernemers aan te trekken. Etniciteit speelt geen rol. 

Zullen de jongeren in het Oude Noorden over 20 jaar net zo over de wijk praten als de ouderen nu?
Absoluut. Nostalgie is tijdloos. Waarschijnlijk zal het dan gaan over de ‘fijne’ tijd dat de Polen nog niet zichtbaar aanwezig waren 
Wat gebeurde er in het café (op 20 min) en wat vond je daarvan?
Ik werd er door een cafébezoeker (die iets te diep in het glaasje had gekeken) op geattendeerd dat ik een buitenlander ben en me moest aanpassen. De meeste mensen zullen deze man wegzetten als een racist, maar ik sta daar boven en ben ervan overtuigd dat het meer zegt over zijn frustraties dan over mijn aanwezigheid. Deze scene was op een maandag opgenomen. Wat doe je op zo’n dag, ladderzat, in het café? Het is natuurlijk jammer als mensen je niet vertrouwen, maar ik vond het nog best dapper dat hij daar voor uit durfde te komen. Blijkbaar kan dat in deze tijd. Ik heb hem echter wel tegen zichzelf in bescherming genomen en zijn gezicht geblurred.  
Dit is een pilot. Wanneer gaat de documentaire gemaakt worden?
Dat ligt eraan. Als er middelen zijn om dit format bij te schaven en voort te zetten, dan zal ik dat zeker doen. Mochten er mensen zijn die een bijdrage willen en/of kunnen leveren, dan hoor ik dat graag.    
Lees Abdelkarim op Joop, volg hem op Facebook

Geef een reactie

Laatste reacties (63)