Laatste update 22:20
14

Yvonne Snitjer werd Libië uitgezet na detentie, wil zo snel mogelijk terug

Yvonne Snitjer, de hulpverlener en Joop-opiniemaker die eind mei een korte periode vermist raakte in Libië, wil zo snel mogelijk terugkeren naar Tripoli. Dat meldt de Volkskrant. Snitjer werd twee weken in Libië gedetineerd en vervolgens het land uitgezet. Dinsdag arriveerde ze in Nederland, waar ze aangaf eigenlijk meteen weer terug te willen gaan. ‘Het is de enige optie voor mij. Ik kan het niet anders uitleggen, ik heb mijn werk, huis en auto daar’ aldus Snitjer.

Volgens het ministerie van Buitenlandse Zaken werd Snitjer in Tripoli gearresteerd omdat ze foto’s maakte van gevechten in de hoofdstad. Snitjer zelf spreekt dit echter tegen.

Natuurlijk heb ik geen filmpjes of foto’s gemaakt van gevechten. Ik heb alleen mijn auto geparkeerd op een plek waarvan ik weet dat er snel internet is. Als je in Tripoli woont, leer je zulke plekken kennen. Bij mij thuis is geen snel internet, in veel cafés ook niet.
Om de hoek van de plek waar ik geparkeerd stond, is een politiepost. De commandant was nog in de gevechtsmodus, van de gevechten eerder die dag. Hij ziet mij, een buitenlandse vrouw, hij vraagt mijn paspoort, hij ziet stempels staan van Misrata – dat is de stad waarvan milities net een dag eerder slaags waren geraakt in Tripoli. Dat was mis.

Volgens Yvonne Snitjer is er onder de Libische bevolking een groot wantrouwen tegen buitenlanders en hulpverleners. Daarom zegt ze ook al vaker aangehouden te zijn door de autoriteiten. Snitjer was jarenlang actief voor het Nederlandse Rode Kruis en runt in Tripoli de onderwijsstichting Al Eureka.

Het detentiecomplex waar Snitjer bijna achttien dagen vastzat, is in handen van een salafistische militie genaamd Rada Special Deterrence Forces. Ze werd er naar eigen zeggen goed behandeld.

Snitjer werkte in 2011 met een groep Libische vluchtelingen en raakte in de band van het land. Daarom wil ze ook graag weer terugkeren. Zo zegt ze in het AD: ‘Vraag me niet om uit te leggen waarom ik zo gegrepen werd, want dat begrijp ik zelf ook nog steeds niet. Er is iets in me dat zegt dat dit mijn plek is. Ja, het ministerie heeft me uitvoerig gewaarschuwd. Ik ken de risico’s, maar overal kan je iets overkomen. Ik weet welke risico’s ik neem, dat doe ik met mijn volle verstand en ik ga zeker niet naar gevaarlijke situaties.’

Geef een reactie

Laatste reacties (14)