2.693
14

Columnist

Neerlandicus. Gepensioneerd docent Nederlands. Oud-afdelingssecretaris en voorzitter PvdA voormalig lid gemeentelijke commissies.

Als je tuin dicht groeit ga je kappen en snoeien

Ontzie de drukke regio's in Europa en zorg voor mobiliteit via verspreiding van werkgelegenheid

De groei zit er goed in en dat moet ook volgens de beleidsmakers. De afschaffing van de dividendbelasting, bedoeld om het bedrijfsleven te behagen, mag dan gestrand zijn, onze overheid houdt onverkort vast aan het groeibeginsel en blijft er naar streven om zo veel mogelijk werkgelegenheid naar Nederland te halen. Het is uiteraard prettig voor ons te weten dat er de komende tijd voldoende werk voorhanden is. Veel andere mogelijkheden om legaal aan brood te komen dan een periodieke bijdrage voor verrichtte arbeid zijn er nou eenmaal niet. Toch moet Nederland langzamerhand op zijn tellen gaan passen.

De vastlopende mobiliteit is, ook in economisch opzicht, een grote zorg. Talrijke forenzen brengen nu al gemiddeld drie uur per dag op het asfalt door. Opgesloten, ingeblikt, gedoemd te vereenzamen en slechts nog het gezin dienend met die maandelijkse genoegdoening, waarin niet begrepen de circa vijfenzestig uur afremmen en optrekken per maand. En het ziet er naar uit dat het aantal blikuren alleen nog maar zal toenemen.

Dat blijkt bijvoorbeeld uit de verwachting van het CPB. Voorzien wordt dat er in 2023 op het hoofdwegennet 10 procent meer voertuigkilometers afgelegd zullen worden. Een groei die slechts deels zal worden opgevangen door een uitbreiding van de wegcapaciteit. Het reistijdverlies kan hierdoor in totaal toenemen met 35 procent in vergelijking met 2017, waaraan ook nog eens circa. 8 procent groei in het vrachtvervoer over de weg toegevoegd mag worden. Bron: Kerncijfers mobiliteit 2018 Ministerie van infrastructuur en waterstaat.

Hoewel we het in filecijfers nog goed doen in vergelijking met de meeste andere westerse landen, al blijft ellende afgemeten aan andere ellende nog steeds ellende, wordt de habitat Nederland geleidelijk aan onleefbaar en gaat, gezien de beperkte leefruimte die we in ons land hebben, elke vergelijking met elders al gauw verloren door de verschillen in nadelen en gevolgen.

Groei
Na mijn eerdere opmerkingen in een vorige column over de achterlijkheid van de inrichting van onze samenleving valt ook hier, in het streven naar verdere en sterkere groei, een behoorlijke dosis stompzinnigheid te signaleren. Ga maar na. Nu al kan ons land het werk niet aan, zijn vacatures niet in te vullen en zijn er zelfs bouwbedrijven die door hogere materiaalkosten en gebrek aan voldoende geschoold personeel naar de vaantjes gaan.

Cobouw ziet, naast het inzetten van meer vrouwen in de bouw het aannemen van buitenlanders als oplossing voor het personeelstekort, een proces dat al in gang is gezet. Nu al ligt het aantal buitenlandse krachten in de bouw rond de 27.000 en dat aantal zal dus de komende tijd groter worden. Het resultaat van deze ontwikkeling zal zijn dat er een nog grotere druk op de mobiliteit komt te staan. Nog drukkere wegen, nog meer files, en dat is niet het enige.

Naast het probleem van de mobiliteit is er ook nog altijd die ver achterblijvende volkshuisvesting. De overheid is niet bij machte en eigenlijk ook nooit geweest om voor iedere gegadigde op de woningmarkt binnen aanvaardbare tijd in woonruimte te voorzien en daar waar de wachttijden op betaalbare huur- en koopwoningen alleen maar toe nemen, komen daar dus ook de buitenlandse werknemers en hun aanhang bij die evenzeer onderdak wensen.

Dezelfde toenemende druk zal zich voordoen in het onderwijs en niet in de laatste plaats ook in de zorg. Er ontstaat een vicieuze cirkel. Meer arbeidskrachten vraagt om meer onderwijs en meer zorg en dat alles kan alleen maar ingevuld worden met meer arbeidskrachten uit het buitenland, etc. Het eindresultaat? Een bomvol Nederland dat straks niet meer de kans krijgt op adem te komen en een enorme bezuinigingsoperatie om al die extra mensen sociale zekerheid te bieden als het, en dat valt toch echt weer te verwachten, economisch allemaal weer in het slob raakt. Het laat zich raden wie die bezuinigingen dan vooral voor hun kiezen gaan krijgen. We rekenen ons rijk met een te verwachten verlies, maar zo moet een visieloos beleid zich kennelijk ontwikkelen.

Spreiding
De enige redding voor die overlopende regio’s in Europa, denk behalve aan Nederland ook aan het Ruhrgebied en de grootstedelijke agglomeraties elders in Europa, zou spreiding van werkgelegenheid zijn, waarbij zelfs het verkassen van bewoners uit overbevolkte delen binnen de Unie aantrekkelijk gemaakt zou moeten worden, De Europese Unie heeft in haar beleidsvoornemens opgenomen dat de lidstaten werkgelegenheid met elkaar afstemmen. Het zou een begin kunnen zijn van die gewenst spreiding.

Om het verkassen van mensen en bedrijven naar het Europese achterland, de meest achterblijvende regio’s, aantrekkelijk te maken dient veel in de infrastructuur geïnvesteerd te worden, zal de leefbaarheid van de regio’s aangepakt moeten worden en zal sociale zekerheid op acceptabele niveaus overal veilig gesteld moeten worden. Een waarachtige uitdaging voor de Unie om zich nog eens nadrukkelijk te bewijzen. Een actie die bovendien de solidariteit tussen de lidstaten tot uitdrukking brengt en die kan bijdragen aan verdere harmonie tussen de landen.

Intussen boek ik voor alle zekerheid bij Staatsbosbeheer een wekelijks uurtje boswandeling in 2021 en reserveer ik voor 20 juli 2022 al een plekje op het strand. Al dan niet met vrijgeleide in het verkeer.

Cc-foto: Josbert Lonnee

Geef een reactie

Laatste reacties (14)