1.464
40

Europarlementariër Verenigd Links

Kartika Liotard (1971) is Europarlementslid sinds 2004. Tot juni 2010 was zij dat voor de Socialistische Partij. Na een intern conflict besloot ze toen verder te gaan als onafhankelijk parlementariër. Liotard is lid en ondervoorzitter van de GUE/NGL, de 35 leden tellende fractie van Europees Verenigd Links. Liotard is vicevoorzitter van de parlementaire intergroepen over Ouderen en Dierenwelzijn. Verder is zij lid van de commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en plaatsvervanger in de commissies Ontwikkelingssamenwerking en Rechten van de vrouw en gender-gelijkheid. Voor het Europees Parlement verzorgt zij het officiële contact met de EU-voedselveiligheidsorganisatie EFSA. Liotard was tot haar verkiezing teammanager juridische zaken bij Laser (ministerie van LNV). Daarvoor werkte zij voor de wetswinkel in Nuth. Tussen ’96 en ’98 was ze bestuurslid van de SP-Westelijke Mijnstreek en daar verantwoordelijk voor de SP-Hulpdienst. In 2009 verscheen 'Poisoned Spring', een boek van haar en Steve McGiffen over privatiseringen in de watersector.

Barrosso drijft kiezer in armen PVV

Het is strategisch oliedom om relatief sterke EU-landen zo hard aan te vallen ... Arbeiders, zieken en ouderen zijn de klos

De Europese Commissie wil dat Nederland de hypotheekrenteaftrek volledig afschaft. Huiseigenaren zullen zich deze week kapot zijn geschrokken van dit ‘vriendelijke verzoek’ vanuit Brussel. Maar ook arbeiders, zieken en ouderen worden niet gespaard door Commissiekolonel Barrosso. Hij verplicht Nederland met zijn ‘adviezen’ niet alleen tot het voeren van asociaal beleid, maar drijft kiezers op 12 september ook rechtstreeks in de armen van de PVV.
Wie het Brusselse advies aan Nederland leest, valt van de ene verbazing in de andere. Zo moet Nederland letterlijk ‘de starre werknemersbescherming tackelen’. Vaste contracten gooien volgens Barrosso roet in het eten van de arbeidsparticipatie: iedereen moet op elk gewenst moment ontslagen kunnen worden.

Ook zieken zijn de klos als het aan de Europese Commissie ligt. Het moet volgens Barrosso maar eens afgelopen zijn met de hoge publieke zorguitgaven. Grootschaligere, ontoegankelijkere en slechtere zorg zullen echter het gevolg zijn indien Nederland blijft bezuinigen op de gezondheidszorg. Naar een andere provincie of ander land reizen voor een behandeling. Of zelfs een te dure behandeling overslaan: dat is hoe Brussel het graag ziet.

Dan de ouderen: dinsdag nog waarschuwde ik minister Kamp tijdens een gesprek voor EU-inmenging in ons pensioenstelsel. Voor het gevaar dat deze inmenging oplevert voor oudere én jongere Nederlanders. Voor het feit dat de AOW door Brussel op losse schroeven komt te staan en voor de dikke vinger die Brussel in de pap wil bij het beheer van onze pensioenfondsen. Nog geen dag later bevestigde Barrosso nog eens de urgentie van die waarschuwing. De aangekondigde Nederlandse bezuinigingen op de oudedagvoorziening? Brussel vindt het allemaal niet genoeg.

Inhoudelijk zijn de adviezen van Barrosso asociaal, maar voor klassieke markteconomen misschien nog verdedigbaar. Strategisch is het echter oliedom om relatief sterke EU-landen zo hard aan te vallen, juist nu van hen verregaande solidariteit wordt verwacht. Overheden staan op het punt miljarden te storten om de Europese droom overeind te houden. De burger ziet het EU-avontuur ondertussen steeds minder zitten.

Om de EU en de euro te redden is draagvlak nodig onder de bevolking. Die steun komt alleen terug als je de burger ook iets biedt en niet alleen oog hebt voor bedrijven en concurrentiekracht. De onsympathieke woorden en adviezen van kolonel Barrosso drijven de kiezer echter rechtstreeks in de armen van de man die het hardst schreeuwt tegen Europa. Ironisch genoeg is het zo Barrosso zelf, die zijn Europese droom verandert in een grote nachtmerrie.

Geef een reactie

Laatste reacties (40)