31.112
142

Adviseur, jurist

Een door de wol geverfde in oorsprong juridische generalist met als specialiteit sociaal recht (Participatiewet, Wmo en ook Jeugdwet). Heeft een grote algemene en historische kennis en daarom een grote belangstelling voor wat er zich in de samenleving afspeelt. Politiek betrokken en breed ontwikkeld, waaronder ook op het terrein financiën.

Boeren zijn geen natuurmensen, maar ondernemers met onvoldoende oog voor milieu

Er is een grens bereikt. Of we stellen paal en perk aan de agrarische sector of we worden een nog vervuilder land dan we al zijn.

Boeren zijn voor veel Nederlanders natuurmensen. Een romantische maar ook gevaarlijke misconceptie. De realiteit is anders.

“In 2018 is voor een bedrag van € 90,3 miljard geëxporteerd aan landbouwgoederen. Nederland is de op één na grootste landbouwexporteur van de wereld, na de Verenigde Staten. Dat blijkt uit onderzoek van Wageningen Economic Research (WUR) en CBS in opdracht van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV).”

Wilt u dit even goed tot u laten doordringen? De gasten die al files veroorzakend vanuit het hele land naar den Haag rijden met tractoren waarvan de prijs van 3,5 ton met apparatuur erbij kan oplopen tot 2,3 miljoen, zijn geen natuurmensen die gepakt worden maar gewoon ondernemers die zeer veel geld verdienen met het produceren van agrarische producten. Met natuurlijk zo weinig mogelijk kosten. Dit zonder zich veel gelegen te laten liggen aan korte-termijnschade, laat staan aan de lange-termijnschade aan de natuur en de leefomgeving.

Gedwongen door de Rabo (u weet wel: voorheen die coöperatieve boerenleenbanken) heeft er op het platteland een automatisering en schaalvergroting plaatsgevonden die zijn weerga niet kent. De boeren hebben niet echt veel personeel in dienst en toen ze dat wel hadden, tierde het communisme welig, Noord Groningen en Friesland waren daar een voorbeeld van, en dat kwam vast niet door de hoge lonen die ze betaalden. Leuke jongens die boeren.

Kankerpatiënt
De vergelijking met Nederland als kankerpatiënt dringt zich op. U heeft kanker, zegt de wetenschap: u moet minder roken of helemaal niet roken. Al die stomme regeltjes geloof ik niet en m’n opa is 80 geworden met roken. Dat is het niveau van de discussie. De metingen kloppen niet, ze zijn niet transparant en oneerlijk. We hebben genoeg van de regeltjes van Den Haag. Wij boeren zijn de baas als we dat willen. Wij gaan gewoon door.

Dat hun vervuiling een zeer manifest gevaar voor de volksgezondheid vormt, denk ook aan de Q-koorts, wil er niet in bij de boeren.

Het meest verontrustende, is hun tocht naar het RIVM. Ik viel bijna van mijn stoel toen ik dat hoorde. Dat de overheid met al zijn macht naliet om dit te verbieden is voor mij een onvergefelijke capitulatie voor geweld. Boeren hebben zeker niet het recht om de wetenschap de wacht aan te zeggen, alleen omdat de uitkomst ze niet bevalt. Boeren hebben niet het recht om de wegen te blokkeren, deuren van provinciehuizen ‘open te aaien’ (zoals ze dat zelf noemen) en politici met de dood te bedreigen.

Dunbevolkte stad
Laten we even vaststellen: er wonen meer mensen in de steden dan op het platteland. De vraag of Nederland een dichtbevolkt land of een dunbevolkte stad is dringt zich op. Je kunt in een dergelijke setting niet zeer intensieve veehouderij en landbouw bedrijven zonder aan de grenzen van het milieu en de leefomgeving te geraken.

Het gaat in Nederland niet om sappelende boertjes maar om agrarische ondernemers die de tweede exportnatie van agrarische producten ter wereld is geworden. € 90 miljard dus. De grens is bereikt. Of we stellen paal en perk aan de agrarische sector of we worden een milieutechnisch nog vervuilder land dan we al zijn. We bungelen als Nederland reeds onderaan op veel gebieden.

Cowboy-mentaliteit
Daarnaast krijg ik een ook beetje genoeg van de cowboy-mentaliteit van het platteland. De dreigementen van vissers om de haven van IJmuiden te blokkeren nadat was ontdekt dat ze fraudeerden met de pulsvisserij. De uitgevoerde dreigementen om het verkeer in Nederland plat te leggen met tractoren door de boeren. En dan is er nog het bizarre fenomeen de Farmers Defence Force.

Er is een wet die heet “Wet op de weerkorpsen en particuliere beveiligingsorganisaties”, een uitbreiding van de wet op de weerkorpsen van 1936 onder Colijn. Deze was ingevoerd om de invloed van het fascisme en de daarmee samengaande hang naar het marcheren in uniform onder het mom van ordehandhaving te beperken. Want wie de straat (of in 2019 snelwegen) heeft, heeft de macht.

Vandaag de dag moet er nog steeds toestemming komen van de overheid om een beveiligingsbedrijf op te richten. De werkzaamheden moeten aangemeld en bekend zijn bij de korpschef (commissaris) van de Regiopolitie. Zowel de top van de organisatie als de beveiligers dienen justitieel gescreend te worden en mogen geen strafblad hebben. Ik ben benieuwd of aan de Farmers Defence Force een vergunning is verstrekt, en of er een screening is geweest.

Ik constateer een overheid die de wet niet handhaaft. Bovendien een ongelijke behandeling van gelijke gevallen. Dat raakt aan onze grondbeginselen. We zitten in een echte crisis met een overheid die winst en bedrijven belangrijker lijkt te vinden dan een leefbare aarde.

Money rules in Nederland.

Geef een reactie

Laatste reacties (142)