613
19

Hans Groen [1963] is zelfstandig ondernemer en bestuurslid van
GroenLinks Midden-Drenthe. Geboren in Noord-Brabant en sinds 2002 woont
Hans Groen in Mantinge, Drenthe. Hans Groen is adviseur op het gebied
van organisatie effectiviteit en Supply Chain Management. en heeft
opleiding in bedrijfseconomie en logistieke bedrijfskunde. Als
fractielid neemt hij de verantwoording voor het webbeheer en is
recentelijk toegetreden tot het bestuur voor het financiele beheer. Hij
heeft een eigen weblog op http://hgroen.wordpress.com/

Breng de Spelen definitief terug naar Griekenland

Dat is de beste manier om de Spelen te bevrijden uit de klauwen van de financiële en politieke belangen

Over enkele dagen beginnen de Olympische Spelen in Londen. De kosten zijn enorm, de beveiliging absurd en de jacht op elke vorm van onofficiële reclame neemt idiote vormen aan. Tussen al dat financiële geweld wordt er ook nog topsport bedreven, als politieke overwegingen niet roet in het eten gooien, zoals in het verleden regelmatig gebeurde. Het wordt hoog tijd dat de Spelen uit de financiële en politiek invloedssfeer wordt gehaald.

Veel nationale organisaties die betrokken zijn bij het organiseren van de Olympische Spelen stellen elke keer dat de Spelen een positieve invloed heeft op de economische groei van een land. Zowel in termen van een lagere werkeloosheid als verbetering van de overheidsfinanciën. Achteraf blijkt elke keer dat die voorspellingen niet uitkomen.

Het belangrijkste effect, toerisme, wordt stelselmatig overschat. Daarnaast blijken de kosten vaak veel hoger uit te vallen dan origineel begroot. In het rapport ‘het effect van Olympische Spelen op economische variabelen’ van de Erasmus Universiteit, wordt de grond gelijk gemaakt met de positieve effecten van de Spelen. Slechts kortstondig, vlak voor en tijdens de Spelen is er sprake van enige economische opleving. Deze is echter niet structureel en vooral regionaal gebonden. Op nationaal niveau zijn er geen structurele effecten te bespeuren. Daarnaast worden de cijfers geflatteerd door de Overheidsinvesteringen om de Spelen mogelijk te maken. Vaak zijn dit infrastructurele trajecten zoals wegenaanleg. Alleen de Spelen in Los Angeles bleken winstgevend. Maar LA was ook zo verstandig om vooral bestaande faciliteiten te hergebruiken in plaats van megalomane faciliteiten neer te zetten.

Werden in vroeger tijden de Spelen gefinancierd vanuit Overheidsmiddelen, tegenwoordig is het de commercie die de klok slaat. Televisie en sponsorrechten zijn de belangrijkste financiers voor de Spelen. Om die rechten te beschermen jaagt het IOC samen met het organiserend land, fel op elke vorm van ‘illegale’ reclame. Dit leidt tot de meest absurde situaties. Een café in London dat Olympic heette, moest zijn naam veranderen. Het heet tegenwoordig Lympic. Een slager die zijn worsten in zijn vitrine neerlegde zodat het leek op de Olympische ringen, kreeg een verbod daarvoor opgelegd. In de directe omgeving van het olympisch gebied, mag alleen McDonald’s fastfood verkopen. De traditionele Fish and Chips is verboden.

De Olympische Spelen zijn tot een politiek prestigieus gebeuren verheven. Daardoor is het vatbaar geworden voor politieke chantage. In het verleden hebben verschillende landen hun sporters een afreisverbod opgelegd uit protest tegen de heersende situatie in het organiserende land. Daarbij hanteert de politiek uiterst dubieuze standaards. De Olympische Spelen in China werden niet geboycot ondanks de onderdrukking van Tibet. Voorafgaand aan de Spelen werd door China een zuiveringsactie ondernomen om mogelijke protesten door Tibetanen bij voorbaat de kop in te drukken. En ondanks alle beloftes is het sindsdien alleen maar slechter geworden voor Tibet.

Terroristen hebben inmiddels ook de Spelen ontdekt. Er gaat zoveel geld in om en voor het organiserende land is het zo prestigieus, dat het een makkelijk doelwit is voor chantage. De dreiging van terreur is al voldoende om het organiserend land in opperste staat van militaire paraatheid te brengen. In Londen staat het afweergeschut op de daken van haar inwoners, vaart de marine met fregatten over de Theems en wordt het straatbeeld van Londen gedomineerd door militairen. Wie niet beter zou weten, zou denken in een oorlogsgebied terecht gekomen te zijn.

En wat heeft dit alles nog met sport te maken? Het gaat zelfs zover dat de tijden van wedstrijden worden afgestemd op Prime Time voor televisie, zelfs als dit ongunstig is voor de sport en haar beoefenaars. En hoezeer de sport slachtoffer wordt van de commerciële belangen blijkt wel uit de talloze corruptieschandalen die het IOC al jaren in zijn greep houdt. Er is zelfs een levendige handel in kaarten voor topwedstrijden die door officials tegen enorme bedragen wordt verhandeld.

Het wordt hoog tijd dat de Olympische Spelen uit de greep van de financiële belangen wordt gehaald. Er dient een einde te komen aan de financiële ratrace tussen bedrijven, steden en landen. Winst levert het toch niet op. Dus ook Amsterdam 2028 is allesbehalve een doordacht plan. Beter is om de Spelen definitief te vestigen in Griekenland. Griekenland, als oorsprong van de Spelen, is de meest logische kandidaat voor definitieve vestiging. Het is inmiddels een democratisch land, waar weinig landen in politiek opzicht problemen mee hebben. In 2004 zijn daar de Spelen voor het laatst georganiseerd. Veel infrastructuur en faciliteiten zijn dus al aanwezig. Daardoor zijn er niet elke 4 jaar opnieuw enorme investeringen nodig om alle faciliteiten te realiseren. De kosten betreffen dan alleen nog onderhoud en upgrades waar nodig.

Het IOC dient hervormd te worden en transparanter te gaan functioneren als belangenbehartiger van de internationale topsport. Er dienen limieten gesteld te worden aan de periode dat IOC bestuurders in functie zijn, om zo corruptie tegen te gaan. Het aantal sponsors dient verbreed te worden en er dienen duidelijke richtlijnen te komen over het reclame beleid, dat ervoor zorgt dat de doorgeslagen jacht op ‘illegale’ reclame wordt voorkomen. Door de Spelen een definitieve en duidelijke plaats te geven in de wereld, zal haar kwetsbaarheid voor corruptie, politieke chantage en doorgeslagen financieel gewin sterk verminderen. Eventueel positieve resultaten kunnen door het IOC aangewend worden om sport te stimuleren in de aangesloten landen. Het wordt hoog tijd om de Olympische Spelen weer terug te geven aan de sporters en het publiek.

bron: ‘Het effect van Olympische Spelen op economische variabelen’ ERASMUS UNIVERSITY ROTTERDAM Erasmus School of Economics Department of Economics 24 juni 2009. Name: Aart Noordegraaf. Supervisor: Dr. B.S.Y. Crützen

noot: De Olympische Spelen in Londen heeft inmiddels een tekort van 7 miljard pond

Dit stuk is overgenomen van de website van Hans Groen 

Geef een reactie

Laatste reacties (19)