501
11

Lobbyist en Politiek Filosoof

Robbert Baruch is Manager Public Affairs bij Buma/Stemra. Hij is op 12 oktober 1967 in Amsterdam geboren. Hij studeerde Politicologie (Politieke Filosofie) en Bestuurskunde in Leiden en Theologie in Amsterdam en Jeruzalem. Zijn studie politicologie rondde hij af met een scriptie over Vondel's Palamedes en de 17e-eeuwse Nederlandse politieke filosofie. Na zijn studie werkte hij achtereenvolgens als communicatiestrateeg bij een internationaal reclamebureau, communicatiemanager bij de ING Groep, bestuursadviseur, wethouder van de Rotterdamse deelgemeente Feijenoord en lobbyist voor het Verbond van Verzekeraars in Den Haag.

Daadkracht, NU!

Het is de tragiek van de huidige politieke sfeer in een notendop. Politici reageren met daadkracht op hun eigen waarnemingen. De daadkracht bestaat uit het voorstellen van meer en strengere regels, en vervolgens wordt er meegehuild met de wolven in het bos over het feit dat er teveel regels zijn

Het Haagse VVD-raadslid Arjen Lakerveld heeft zelf gehoord dat sommige (vriendelijk lachende vrouwelijke) zwartrijders niet, en andere zwartrijders wél beboet worden en daarmee een groot onrecht ontdekt. Schandalig natuurlijk, want daarmee ontstaat rechtsongelijkheid.

De liberaal is heel erg boos. Hij zegt: “Ik neem deze zaak zwaar op. Als VVD staan we pal voor gelijke behandeling. Op één en dezelfde overtreding moet ook één en dezelfde straf staan. Een controleur moet zelfs zijn eigen moeder beboeten als hij tijdens zijn werk constateert dat ze zwartrijdt. Als er verzachtende omstandigheden zijn, kun je altijd in beroep gaan tegen een boete”.

Opmerkelijk aan deze liberale actie is niet alleen het wantrouwen dat eruit spreekt ten aanzien van de conducteurs, die in de ogen van dit raadslid blijkbaar niet zelf kunnen beslissen om op enig moment van de regels af te wijken, maar ook het feit dat de beste man in zijn bio juist zegt dat er “meer ruimte voor eigen keuze, betere service en minder bureaucratie” moet komen. maar dan niet bij de HTM, waar hij wil dat “Als er ruimte is voor deze ongelijkheid, (…) die regels zo snel mogelijk worden aangepast”.

Vast onderdeel van liberale borrelpraat is de wetgeving ten aanzien van snelheidsbeperkende maatregelen. Er zijn legio verhalen in dit circuit over mensen die maar 0,3 kilometer te hard reden en tóch een boete kregen, en dat je ’s nachts niet harder dan 100 mag is natuurlijk helemaal een teken van de overbodigheid van regels.

Het is de tragiek van de huidige politieke sfeer in een notendop. Politici reageren met daadkracht op hun eigen waarnemingen. De daadkracht bestaat uit het voorstellen van meer en strengere regels, en vervolgens wordt er meegehuild met de wolven in het bos over het feit dat er teveel regels zijn.

Wat het ergst is, is dat steeds vaker politici dingen die eigenlijk tussen mensen onderling geregeld zouden moeten kunnen worden bij wet willen vastleggen. Hoe je je kleedt, wie je een hand geeft, welke taal je spreekt en voor wie je een oogje dichtknijpt.

Deze pseudodaadkracht leidt zo niet alleen tot meer regelgeving, maar ook tot steeds verder opkruipend totalitarisme.

UPDATE: niet alleen vriendelijk lachende vrouwen, maar ook allochtone zwartrijders krijgen geen boete!

Dit artikel is overgenomen van het weblog Baruch Blogt

Geef een reactie

Laatste reacties (11)