1.213
56

Ondernemer/ Publicist

Michael Blok is geboren in 1970 in de regio Den Haag. Hij woont sinds 1988 in Amsterdam, met tussenpozen in Londen en Parijs. Hij studeerde economie en bedrijfskunde, en begon zijn carrière als zakenbankier bij Morgan Stanley. Later was hij strategieconsultant bij McKinsey, en in 2004 richtte hij met 3 collega's The Anders & Winst Company op, een adviesbureau op het gebied van duurzaam en strategisch zakendoen. Van 2007 t/m 2010 was hij voorzitter van GroenLinks in Amsterdam-Oost. Sinds begin 2011 is hij actief binnen het Platform Stop Racisme en Uitsluiting en publiceert hij regelmatig over het minderhedenonvriendelijke klimaat in Nederland.

De Bananenrepublikeinen

Gaat net als in 2000 de verliezer weer Amerikaans President worden?

In Amerika is ooit de democratie uitgevonden, maar in 2000 waren de presidentsverkiezingen een frauduleuze farce. In Nederland lijkt men te denken dat dat een eenmalig foutje was. Niets is minder waar. Deze keer is de kans groter dan ooit dat de verkeerde man in het Witte Huis komt te wonen.

De meeste Nederlanders denken dat Bush “won” in 2000 omdat het Hooggerechtshof de hertelling stopte voordat Gore op voorsprong zou komen. Maar daarachter ligt een veel engere waarheid van het stelselmatig en illegaal onderdrukken van arme en zwarte stemmen (meestal Democraten). Documentairemaker Michael Moore en onderzoeksjournalist Greg Palast bewezen al dat dit niet om honderden, maar minstens om tienduizenden stemmen ging. Gore won Florida (en de verkiezing) al nipt, maar had ruim gewonnen in een eerlijke strijd.

De meeste mensen, ook journalisten, onderschatten dus hoe erg de fraude was in 2000. Ze denken ook dat het daarbij is gebleven. Maar ook in 2004 verloor de winnaar Kerry, ditmaal vooral door een lange reeks “gore” trucs in de staat Ohio. In 2008 was men de ravage van Bush zo zat, dat Obama wel moest winnen. Maar in 2012 gebruiken de Republikeinen een zo breed instrumentarium aan fraude dat Obama minstens 55% steun nodig heeft om te winnen.

De kern van de fraude is in het Amerikaanse tweepartijenstelsel niet het maximaliseren van de eigen, Republikeinse, stemmen, maar het in de staten die ertoe doen marginaliseren van groepen die vaak op de tegenpartij stemmen. Dat zijn vooral zwarten en “latino’s”. De gebruikte trucs zijn vaak gekopieerd van de “Jim Crow” wetten die tot 1965 de zwarten uit het stemlokaal hielden:

1. Voorkom dat mensen zich registreren (in de VS moet je je aanmelden in het kiezersregister). Dit wordt vooral bereikt door flauwe eisen te stellen aan kiezersregistratieprogramma’s van bijvoorbeeld zwarte kerken.

2. Weiger registraties. Door bijvoorbeeld moeilijk te doen over “rare” namen wordt in sommige staten meer dan de helft van de registraties-met-een-kleurtje geweigerd. Vaak zonder het de mensen te vertellen, natuurlijk.
3. Schrap kiezers later van de kieslijst. Door iedereen met een naam die lijkt op die van niet-stemgerechtigde gevangenen te schrappen vang je relatief veel zwarten en armen af.
4. Maak stemmen onmogelijk. In de meeste “swing states” hebben Republikeinen een ID-plicht doorgevoerd. Iets wat armen vaak niet hebben of niet eens kunnen krijgen (bijvoorbeeld Indianen die geen geboortebewijs hebben). Dit alleen al onderdrukt 5 miljoen stemmen, op een totaal van ongeveer 130 miljoen.
5. Ontmoedig stemmers. Door soldaten bij de ingang van stemlokalen te zetten blijven ex-criminelen vaak weg. Ook is de wachttijd in arme, zwarte wijken veel langer dan elders.
6. Creëer de fopstem. Kiezers die in het stemlokaal niet op de lijst blijken te staan krijgen “voorlopige stembiljetten”, die zelden gecheckt of geteld worden.
7. Tel de stem niet. In arme en zwarte gebieden wordt meer dan 10x zo vaak een ongeldige stem gemeld, dankzij oude stemmachines. Waar elektronisch gestemd wordt, zijn tientallen voorbeelden van uiterst verdachte uitslagen die duiden op regelrechte fraude. Het is niet onbelangrijk om te melden dat de meeste stemmachines verkocht zijn door bedrijven die in handen zijn van Republikeinse activisten.

Zo zijn de VS afgegleden tot een niveau van een bananenrepubliek of een corrupte ex-sovjetstaat. Hoe en waarom dat heeft kunnen gebeuren is complex, maar het lijkt net als de radicalisering van de Republikeinen te maken te hebben met de extreme concentratie van welvaart in de handen van enkelen (zoals de oliebroertjes Koch) die er gewoon teveel belang bij hebben om met gewetenloze cynici als Bush-steunpilaar Karl Rove het politieke proces naar de hand te zetten (in dit geval om vervolging voor oliediefstal te voorkomen en een pijpleiding naar hun raffinaderij te laten bouwen). In ieder geval is het een treurige vaststelling dat er een 50/50 kans is dat de leider van de wereld door fraude aan de macht zal komen. Laten we ons daar dan in ieder geval wel bewust van zijn.

Geef een reactie

Laatste reacties (56)