1.047
4

Filmmaker, journalist

Bart Juttmann (1981) is filmmaker, journalist en tekstschrijver. Hij recenseert films voor tijdschriften en websites. Daarnaast schreef hij onder meer het scenario voor de webserie 'Ideale liefde' (2013). Andere producties zijn 'Het laatste woord' (2011); 'Thuisfront' (2008); 'De Ein fan 'e Wrald’' (2007); 'The seven of Daran; the battle of Pareo Rock' (2005-2007)

De briljante, meedogenloze en machteloze Steve Jobs

Steve Jobs is een grappige, tragische en unieke film voor mensen die het niet erg vinden om na te denken. 

In de Verenigde Staten is de ambitieuze biopic over Apple-oprichter Steve Jobs tot de verbazing van velen faliekant geflopt. Als er in de rest van de wereld meer succes wordt geboekt, kunnen de makers hoogstens nog net quitte spelen.

Dat is jammer, want het succes of falen bepaalt of er in de toekomst door Hollywood meer van dit soort films worden gemaakt: films die zowel in vorm als inhoudelijk iets gewaagds doen.
Het script van Steve Jobs werd geschreven door topscenarist Aaron Sorkin, die eerder met The Social Netwerk een spannend schelmenverhaal wist te maken van het ontstaan van Facebook. Om bij een nieuwe film over een andere IT-icoon niet in herhaling te vallen, koos Sorkin voor een bijzondere invalshoek voor Steve Jobs. De film bestaat uit drie onafgebroken sequenties op drie sleutelmomenten uit het leven van Jobs: de veertig minuten voor zijn befaamde product launches. Dit heeft natuurlijk iets gekunstelds maar de film is meeslepend genoeg om dat te doen vergeten.
Regisseur Danny Boyle wordt meestal geassocieerd met enerverende beelden en niet met groots acteerwerk maar dat is niet terecht. Met Shallow Grave, Trainspotting en 127 Hours liet hij al zien dat hij het maximale uit de spanningen tussen zijn personages weet te halen. De regie van Steve Jobs pakte hij aan als een toneelstuk. Voor het filmen van ieder individueel segment repeteerde hij twee weken. Het resultaat is fantastisch. Sorkin’s bekende sneltreinvaart dialogen lopen vloeiend maar hebben tegelijkertijd iets rauws, wat ontbrak in The West Wing en The Social Network.
Nadat Leonardo DiCaprio en Christan Bale bedankten, werd Michael Fassbender gecast voor de rol van Jobs. Fassbender is een minimalistisch acteur, die veel suggereert met kleine nuances en heel goed kan zwijgen. Kortom, precies het soort acteur waar men niet aan denkt bij de extraverte stijl van Boyle en de spitsvormigheid van Sorkin. Deze combinatie was een risico maar komt bijzonder goed tot zijn recht. Ook is er een uitstekende bijrol van Kate Winslet als Joanna Hoffman, de marketingchef van Jobs en zijn geweten.
Sorkin, Boyle en Fassbender geven een fascinerend en verhelderend beeld van Jobs. Hij was niet de geniale uitvinder maar bovenal een beul van een zakenman, met scherpe intuïtie, doorzettingsvermogen en een gevoel voor presentatie. Maar ook een man die met lef, bluf en meedogenloosheid het onderste uit de kan wist te halen en die deze manier van handelen ook toepaste in zijn privéleven. Dat is zijn tragiek. De film toont hoe Jobs zijn vroegere compagnon Steve Wozniak genadeloos terzijde schuift en – op vrij machteloze wijze – zijn eigen dochter van zich vervreemdt.
Er is aardig wat kritiek op dit niet al te vleiend beeld van Jobs maar voor mij doet dit er niet toe. Het is een interpretatie van dramaturgen, niet de werkelijkheid. Steve Jobs is een grappige, tragische en unieke film voor mensen die het niet erg vinden om na te denken. 

Bart Juttmann, bekend van de webserie Ideale Liefde, bespreekt op Joop wekelijks een film. Volg Bart ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (4)