1.323
11

Journalist, Kaderlid GroenLinks

Christian Jongeneel is wetenschapsjournalist en -filosoof. Hij schreef een aantal boeken over het raakvlak van wetenschap en samenleving, waaronder 'Het zit in een lab en het heeft gelijk'. Daarnaast is hij actief kaderlid van GroenLinks, momenteel als lid van de commissie voor geschil en beroep, en trekker van de Ab Harrewijn Prijs voor initiatieven aan de onderkant van de samenleving. Ook is hij vast blogger voor Sargasso en is hij actief als bestuurder in het culturele veld.

De messen in de rug van Jolande (2)

De basis van de partij is sterk genoeg om dit geklungel aan de top te doorstaan

Kennelijk is er buiten mijn waarneming de afgelopen weken nog het een en ander gebeurd, want het aftreden van Jolande Sap kwam voor mij op dit moment als een donderslag bij heldere hemel. Er is tenslotte een commissie ingesteld en als die met een rapport komt over wat er allemaal mis gegaan is, kan een partijleidster met opgeheven hoofd zeggen dat zij de verantwoordelijkheid voor het geheel neemt en aftreedt. Dat is een waardig afscheid dat Jolande dus niet gegund werd.

Vraag is: waarom was het acuut om haar nu te lozen? Er zitten nergens verkiezingen aan te komen en de partij speelt geen rol in de formatie. De reden ligt dus in interne dynamiek van de partij. Kennelijk kon een significante groep mensen niet de rust opbrengen om het rapport van de commissie Van Es af te wachten.

Dat is slecht nieuws. Want het betekent dat het gedonder met het vertrek van Sap niet voorbij is. Dat ongeduld blijft namelijk en het zal zich ongetwijfeld op nieuwe manieren gaan uiten. De eerste roepen om de scalp van Tof Thissen en Heleen Weening (die het ook al zwaar voor de kiezen kregen toen ze Tofik Dibi probeerden af te houden van de manoeuvre die zijn politieke carrière vernietigde) zijn al hoorbaar. Dat zij aan de druk hebben toegegeven en nu Sap hebben laten vallen, gaat gebruikt worden om ook hun eigen positie onder druk te zetten.

Kortom, verwacht in de komende maanden nog veel gerommel in de partij, met heel veel mannetjes en vrouwtjes die in de vlek gaan wrijven in de hoop dat hij dan verdwijnt. Ook ik zal me niet onbetuigd laten met mijn domme en kwetsende gekwek.

Ondanks pessimistische geluiden her en der is dat natuurlijk helemaal niet het einde van de partij. De basis is namelijk sterk genoeg om geklungel aan de top te doorstaan. De belangrijkste groene politiek wordt bovendien lokaal gemaakt – duurzaamheid is typisch een beleidsveld dat gebaat is bij heel veel kleine initiatieven die optellen naar iets groots. Een schokgolf door de partijtop kan allicht geen kwaad om dat besef ook bovenaan nog eens goed te laten landen.

Lees van Christian Jongeneel ook zijn eerdere stuk: De messen in de rug van Jolande

Christian Jongeneel schreef het boek: Het Zit In Een Lab En Het Heeft Gelijk

De website van Christian Jongeneel

Opinies over het vertrek van Sap:
Francisco van Jole: Wie volgt Sap op?
Han van der Horst: Waarom GroenLinks zo verloor
Christian Jongeneel: De messen in de rug van Jolande (2)
Hans Groen: Groen 3.0
Theo Brand: Koningin Femke koos Jolande en in 2012 barstte de bom
Jasper Blom: GroenLinks, weg met die bureaucratische selectieprocedures


Laatste publicatie van Christian Jongeneel

  • Het Zit In Een Lab En Het Heeft Gelijk

    2008


Geef een reactie

Laatste reacties (11)