1.373
58

Lobbyist en Politiek Filosoof

Robbert Baruch is Manager Public Affairs bij Buma/Stemra. Hij is op 12 oktober 1967 in Amsterdam geboren. Hij studeerde Politicologie (Politieke Filosofie) en Bestuurskunde in Leiden en Theologie in Amsterdam en Jeruzalem. Zijn studie politicologie rondde hij af met een scriptie over Vondel's Palamedes en de 17e-eeuwse Nederlandse politieke filosofie. Na zijn studie werkte hij achtereenvolgens als communicatiestrateeg bij een internationaal reclamebureau, communicatiemanager bij de ING Groep, bestuursadviseur, wethouder van de Rotterdamse deelgemeente Feijenoord en lobbyist voor het Verbond van Verzekeraars in Den Haag.

De messen worden geslepen

Ik maak me zorgen over Nederland

Vandaag wordt er in de kranten veel geschreven over de oproep van de KNMG om jongensbesnijdenis te ontmoedigen. Van het mes dat slacht naar het mes dat besnijdt.

Net als bij de discussies over groetplicht, gelaatsbedekkende kleding, misstanden in het onderwijs, rituele slacht, en bij de discussie over hoe grondrechten zich verhouden tot religie wordt er wel over de groepen die het betreft gesproken, maar niet met hen. Behalve in uiterste noodzaak, en als de stellingen al betrokken zijn.

Telkens hoor je dezelfde argumenten. Er zijn nieuwe inzichten… het is traumatisch… het gaat me niet om u persoonlijk maar… we kunnen toch met zijn allen niet toestaan dat… er zijn misstanden…

Telkens zie je dezelfde uitgangspunten. A priori er van uitgaan dat de geloofsgemeenschappen bestaan uit archaische bloeddorstige middeleeuwse zeloten, waar geen dialoog mee te voeren is. Behalve als ze het met je eens zijn. Traditie is niet meer van deze tijd.

Telkens voel je dezelfde houding. Natuurlijk mag u Joods/Islamitisch/Christelijk zijn. Maar u moet zich wel kleden, eten en eruitzien als alle andere mensen. U moet zich wel een beetje aanpassen.

Het ongenoegen groeit. De kwetsbaren worden kwetsbaarder. Mensen voelen zich vaker “getolereerd”. Het uitsluiten is voelbaar aanwezig.

De partij die zich inzette voor persoonlijke vrijheid zwijgt.

De partij die zich inzette voor verbinding zwijgt.

De partij die het opnam voor de kwetsbaarsten in de samenleving zwijgt.

De partij die streed voor een moderne, open en transparante samenleving waarin iedereen zich onderdeel voelde van de maatschappij zwijgt.

De Nederlanders, die zich beriepen op hun tolerante samenleving, vrijheid van godsdienst, de verrijking van de cultuur en economie die immigratie met zich meebracht, die kansen gaf aan de armsten, zwijgen.

Ik maak me geen zorgen over de Joden. We hebben door de eeuwen laten zien dat we ons kunnen aanpassen, creatief zijn, kunnen vertrekken, overleven.

Ik maak me zorgen over Nederland.

Dit stuk is overgenomen van Baruch blogt.

Geef een reactie

Laatste reacties (58)