2.241
108

Analist internationale politiek, Brussel

Tijdens zijn loopbaan bij de Europese Commissie in Brussel vervulde Willem-Gert Aldershoff diverse functies in de departementen voor Internationale Betrekkingen en Binnenlandse Zaken en Justitie. Sinds enkele jaren werkt hij in Brussel als onafhankelijk adviseur en publicist inzake de betrekkingen tussen de Europese Unie en Israël-Palestina.

De afgelopen maanden verschenen bijdragen van hem in de Israelische krant 'Haaretz' en op het blog 'Open Zion' van Peter Beinart in New York. Daarnaast houdt hij zich bezig met Oekraïne.

De ondraaglijke zwaarte van Gaza’s lijden

Nederland en de Europese Unie zouden van Israel het opheffen van beperkingen moeten eisen

Het was vorige week een jaar geleden dat het Israëlische leger zich terugtrok uit Gaza na een bloedig offensief van zeven weken. In Gaza leven 1.8 miljoen Palestijnen onder erbarmelijke omstandigheden op 365 km2. Dat is tweemaal de oppervlakte van het eiland Texel.

Tijdens de gevechten werden meer dan tweeduizend Gazanen gedood en 10.000 raakten er gewond. Daarvan waren er 33.00 kinderen (1.000 permanent verminkt). Aan Israelische kant lieten 66 Israëlische soldaten en 6 Israëlische burgers het leven en vielen er respectievelijk 469 en 261 gewonden. 
Volgens de Israëlische mensenrechtenorganisatie Gisha werden 100.000 woningen beschadigd waarvan 17.000 nu onbewoonbaar of geheel vernietigd zijn. Er werden 560 fabrieken en werkplaatsen beschadigd of vernietigd, evenals 27 scholen. Terwijl Gaza daarvoor al een tekort aan 200 scholen had. De VN schat de opbouwkosten voor alle vernielde gebouwen op 4 tot 6 miljard dollar.
Het militaire geweld werd niet alleen buiten Israel scherp veroordeeld. Gelukkig wonen er ook in Israel joden met empathie en gezond verstand. De krant Haaretz noemde de oorlog ‘zinloos en te voorkomen’. De gerespecteerde Israëlische commentator Gideon Levy beschreef de oorlog als: ‘de wreedste ……die Israel ooit gevoerd had’. Volgens hem was niet één van de eisen die Hamas destijds stelde ongefundeerd. De Israëlische historicus Ilan Pappé sprak van een ‘slachting’ en een ‘door Israëlische gevechtsvliegtuigen, tanks en artillerie geschapen slachthuis’. Daarnaast publiceerde de New York Times een advertentie van Holocaust-overlevenden die hun afschuw uitspraken over ‘Israel’s grootschalige poging om Gaza te vernietigen en de moord op meer dan 2000 Palestijnen’. Ook organisaties als European Jews for a Just Peace en Een Ander Joods Geluid kwamen snel met felle veroordelingen.  
Een jaar later is Gaza letterlijk nog altijd één grote puinhoop en zijn de leefomstandigheden van de bewoners nog onmogelijker dan daarvoor. Sinds 2007 sluit Israel Gaza hermetisch van de buitenwereld af door controle van de land-, zee- en luchtgrenzen. Volgens Gisha was afgelopen juli nog geen enkele beschadigde woning hersteld. De Israëlische invoerbeperkingen laten slechts mondjesmaat bouwmaterialen toe. Gaza mocht het afgelopen jaar slechts 5.5 procent van de materialen invoeren die nodig zijn. In dezelfde periode kon slechts 8 procent van de hoeveelheid landbouwproducten – die voor de afsluiting van 2007 uitgevoerd werden – geëxporteerd worden. Meer dan 70 procent van de bevolking leeft van humanitaire hulp. Begin 2015 bedroeg de werkloosheid 41.6 procent (18.7 procent in 2000) en onder jongeren 60 procent. Het grondwater is voor 95 procent te zout om te drinken. Door Israëlische invoerbeperkingen is er nog steeds geen moderne waterzuiveringscapaciteit waardoor het afvalwater direct de zee en de bodem in gaat. Ook is er slechts enkele uren per dag elektriciteit.
Dankzij de scholen van de VN vluchtelingenorganisatie UNWRA heeft Gaza een van de best opgeleide burgers van het Midden Oosten. Er is dan ook geen enkele academische reden waarom Gaza zich economisch niet goed zou kunnen ontwikkelen. Zonder opheffing van de allesverstikkende Israëlische blokkade is dat echter natuurlijk onmogelijk.
Palestijnse vissers hebben recht om tot op 20 mijl van de kust te vissen maar worden door de Israëlische marine gedwongen zich niet verder dan 3 mijl van de kust te wagen. Israel verhindert de bouw van een vliegveld en zeehaven. Personenverkeer over de enige grenspost tussen Gaza en Israel is 3 procent van wat het in 2000 was.
Gisha benadrukt Israel’s wettelijke en morele verplichting om de bevolking van Gaza te helpen bij de wederopbouw en verdere ontwikkeling. Dat kan volgens Gisha slechts door opheffing van de beperkingen zoals: toelating van bouwmaterialen, de uitvoer van goederen en een vrij personenverkeer tussen Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Deze twee gebieden maken immers deel uit van dezelfde economie, onderwijs- en gezondheidssysteem en hebben sterke familiale, culturele en sociale banden. Het feit dat ook Egypte de grensovergang met Gaza heeft gesloten doet aan de Israëlische verplichting niets af.
Waarnemers als Gideon Levy benadrukken de noodzaak van opheffing van de beperkingen als enig middel tot een oplossing van het conflict Zijn krant Haaretz sluit zich daarbij aan: “wij kunnen niet toestaan dat de explosieve veiligheidssituatie en de vijandigheid tegenover Hamas de situatie in Gaza verslechtert en de druk daar opvoert. Dat is niet alleen een Palestijns belang, maar ook een Israëlisch belang.” Precies om die redenen pleit sinds j.l. juli zelfs het Israëlische leger voor een versoepeling van de beperkingen.
Het is onbegrijpelijk dat de Nederlandse regering en de Europese Unie het opheffen van de beperkingen niet als harde eis aan Israel stellen. Te volgen door concrete maatregelen indien Israel er niet aan voldoet.

Geef een reactie

Laatste reacties (108)