707
19

Journalist

Margaux Tjoeng (Hilversum, 1985) is freelance journalist. Van 2010 tot januari 2015 was ze redacteur bij Joop.nl. Margaux is gespecialiseerd in de etno-journalistiek en natuur & milieu onderwerpen. In 2012 was zij projectleider van Stichting Wolf, een organisatie van jonge twintigers die met scholieren in discussie gaan over hun social media gebruik. (cc-foto: Eva Snoijink)

Decemberhormonen – Ciao

'Hoe overleef ik de kerst?' Deel IV: Bestemming onbekend

Ieder jaar kan niemand om de kerstdagen heen. 25 en 26 december staan hoe dan ook voor de deur. Of je het nu wil of niet. De Joop redactie vroeg een aantal opiniemakers hoe zij de kerst doorkomen. Zet je schrap voor een uitzinnige kerst en volg de rubriek: ‘Hoe overleef ik de kerst’. Deel IV: Joop redacteur Margaux Tjoeng kiest ieder jaar met de kerst een nieuw geboorteland.

In december denk ik vaak terug aan die ene dag voordat ik werd geboren. Ik zweefde in een grote luchtbel rond de aarde en observeerde de landen waar ik een mogelijke toekomst zag liggen. Daar zou ik vervolgens een stel leuke ouders uitkiezen en mijn nieuwe leven beginnen, maar er ging iets mis. Voordat ik een keuze had gemaakt, vielen we allemaal uit die luchtbel naar beneden en belandden in een enorme waterglijbaan. Het is een geluk bij een ongeluk dat ik veilig in mijn moeders armen terecht kwam. Eén van de bizarste en gelukkigste momenten in mijn leven.

Het ging allemaal prima tot de winter van 1992. Sinterklaas bleek niet echt en zijn vervanger, de Kerstman, kon de onbevangen kinderjaren niet meer teruggeven. Ieder jaar dat december op de kalender verscheen, werd er niet beter op. Kerst is nooit echt mijn ding geweest. Ik ben ook niet gelovig opgevoed, heb allergie tegen overconsumptie en zie er het nut niet van in om voor een feestgelegenheid bomen uit de grond te rukken. Het zijn allemaal excuses, maar ik heb ook gemerkt over één belangrijk element echt niet te beschikken: decemberhormonen. Commando-feestneuzen passen mij niet.

Zoals een door de bank genomen gezin met kerst de zomercamping uit de folder bestelt, start ik begin maart Google Earth op. Vink vervolgens alle extra’s aan en de wereld verschijnt op mijn beeldscherm. Met alvast een kopje lentethee om in de stemming te komen, zoek ik een nieuwe kerstbestemming uit. Tip, kijk ook eens wat er via Brussel vertrekt. Dat bleek dit jaar nogal een uitkomst als je richting Midden- en Latijns Amerika vliegt. Daarnaast op te letten in welk seizoen je naar een land reist en welk klimaat ze daar hebben. De mentaliteit ‘elk seizoen heeft zo zijn charmes’, leeft bij mij in ieder geval niet, dus bezorg jezelf geen plenspartij of koortsachtige hitte als je daar niet van houdt. Wees eerlijk met jezelf.

Ik vond het geen gek idee: ieder jaar opnieuw geboren worden in een ander land. En zo ver van huis vergeet je de kerst eigenlijk ook. Zo was ik een keer in India en liep, toevallig rond de kerstdagen, een voedselvergiftiging op. Mijn toenmalige vriend en ik deelden geen viergangendiner, maar een emmertje dat tussen onze bedden in stond. Ik heb nog nooit zo’n intieme kerst gehad. Incredible India zal ik nooit vergeten. Deze reis kan ik oprecht één van de fantastische ervaringen in mijn leven noemen omdat het land en de mensen laten zien dat we in het westen totaal zijn doorgeslagen. Ons leven moet leuk zijn, vooral met de kerst. Het is een opgelegde norm die onder andere stelselmatig wordt ingefluisterd door onze Klaas Faak Mark Rutte. Hij zingt het liefst elke dag slaapliedjes. 

Dit jaar staan de decemberhormonen nog verder onder druk vanwege de crisis. Ik ken mensen die zich de afgelopen weekenden bewust in huis hebben opgesloten om niet verleid te worden door overdressede winkelcentrums. Je zou namelijk maar ineens onder sociale druk het oppasgeld voor 2012 er doorheen jassen aan kerstcadeautjes. Een onlangs verschenen onderzoek bevestigde het ook. Steeds meer mensen zijn liever weg met de kerst om onder ‘sociale verplichtingen’ uit te komen. Die zin moest ik toen even twee keer lezen. De crisis slaat in en ineens willen we niet meer sociaal doen? Of weten we niet meer hoe dat moet?

Ik heb maar één kerstwens voor Nederland: Een socialere Klaas Faak voor 2012. Rutte vindt dat we allemaal lekker ‘normaal’ moeten doen. Er is niets aan de hand. Armoede in Nederland bestaat volgens hem niet, punt. Ik vertel niets nieuws. We hebben een ‘asociale’ regering gekregen. Eentje die het sociaal zijn een bittere nasmaak heeft gegeven en doet alsof een sociale samenleving niet kan bestaan tijdens een crisis. Juist tijdens een crisis, meneer Rutte. Wat is er nog leuk aan het leven als we het geven en nemen afschaffen? 

Lieve mensen. Kerst oftewel het leven draait niet om cadeautjes, hippe dinertjes en feestjes waar je met je Prada-jurk en Gucci-bag moet komen opdraven. Iedere dag komen we wel mensen tegen die iets extra’s kunnen gebruiken. Soms in de vorm van een euro of een aai over het bolletje en vergeet het extra bordje eten niet. We kiezen niet in welk land we worden geboren, welke familieleden of regering we hebben. Wel kiezen we er iedere dag voor om het feest van het leven en de liefde te vieren. Dan maakt het niet uit of het kerst is.

Eerder verschenen in de kerstreeks:

Hanneke Groenteman: TV-series kijken met Kerst

Hasna El Maroudi: Top-10 liedjes om de kerst mee door te komen

Joyce de Jong: Top-10 recepten om de kerst mee door te komen

Geef een reactie

Laatste reacties (19)