Laatste update 10:28
2.404
67

Coördinator Comité Dierennoodhulp.

Sandra van de Werd (1963) is veganist en oprichtster en coördinator van Comité Dierennoodhulp.

Dieren lijden in een hel enkel voor de lekkere trek

In een hittegolf ben je een held als je het raam van een auto inslaat als daar een hond in zit. Maar voor al die dieren die opgesloten zitten in die snikhete vrachtwagens kijken we maar al te graag weg

Varkens
cc-foto: Cirkel der Natuur

Door: Sandra van de Werd, Comité Dierennoodhulp en Chantal het Hart, Animal Earth 

In de afgelopen hittegolfperiode vloog er op de A50 bij Heelsum een vrachtwagen met daarin 195 varkens in brand. De varkens zaten opeen gepropt vol stress en angst in de hitte in de vrachtwagen die op weg was naar het slachthuis. De brandweer kwam, bluste de brand en spoot hen allemaal nat. Zo hadden ze toch nog even wat verkoeling. Vier varkens kwamen om en nog eens tien varkens werden door een dierenarts uit hun lijden verlost. De resterende ‘geredde’ 181 varkens moesten nog wat langer lijden. Met hulp van een man met een klapper in zijn hand werden ze vanuit de veewagen via een loopbruggetje een andere transportwagen in gejaagd. Op de buitenkant van de wagen stond een lachend varkentje, alsof ze vrolijk hun vakantie gingen voortzetten. Maar de werkelijkheid was anders: ze werden naar het slachthuis getransporteerd waar ze nog uren opeengepakt vol stress en angst in de hitte moesten wachten tot hun beurt was…. Op het slachthuis stond ook al zo’n vrolijk varken afgebeeld. De varkens wisten het niet, maar hun hel kon nog altijd erger… Met geschreeuw, geschop en geslaag met klappers en peddels werden ze door mannen in blauwe overalls het slachthuis in gedreven om met veel pijn en stress veel te langzaam in de gaskamer door CO2-vergassing vermoord te worden.

Het leven van deze varkens is vanaf de geboorte een grote lijdensweg geweest. Als gevoelige intelligente individuen met elk een eigen karakter, voorkeuren en vriendschappen zaten ze opgesloten met zeer weinig bewegingsruimte in een bedompte stinkende stal. Ze werden geboren bij een moeder die onder dwang zwanger was gemaakt en gevangen zat tussen twee stangen en hen geen liefde kon geven. De broertjes en zusjes die niet goed konden meekomen werden door de boer doodgeslagen. Bizar genoeg hadden die nog enigszins ‘geluk’ omdat de hel voor hen stopte. Deze varkens konden net als mensen pijn, stress, angst, verdriet, maar ook vreugde ervaren. Maar in de dierindustrie is geen plaats voor vreugde, het dier wordt er van al zijn waardigheid ontdaan en als een product zonder ziel behandeld.

Ook was er in het nieuws dat een trein met passagiers in de hitte een uur lang stil stond. De mensen hadden het zwaar in de hitte. Maar geen woord over al die dieren die in deze hittegolf opeen gepropt in vrachtwagens richting slachthuis getransporteerd werden. In een hittegolf ben je een held als je het raam van een auto inslaat als daar een hond in zit. Maar voor al die dieren die opgesloten zitten in die snikhete vrachtwagens kijken we maar al te graag weg. De transporteur riskeert hooguit een boete als er te veel dieren onderweg zijn doodgegaan. Als we deze dieren zouden willen redden worden we tegengehouden en weggezet als extreme en radicale dierenactivisten. Mensen waar je bang voor moet zijn.

Extreem is het echter hoe wij dieren voor de lekkere trek door een hel laten gaan en een leven geven met voornamelijk lijden. Volgens de Wet dieren hebben dieren een intrinsieke waarde. Wat betekent dat dieren voelende wezens zijn, met een eigen waarde en eigen belangen waar we rekening mee dienen te houden. In de dierenindustrie wordt echter op geen enkele manier rekening gehouden met die intrinsieke waarde van het dier. Volgens diezelfde wet mag je niet zonder redelijk doel een dier in zijn welzijn benadelen of mishandelen. Maar deze wet wordt door overheid, boeren en consumenten continu met voeten getreden. Zo veel leed veroorzaken voor enkel een kort momentje lekkere trek is geen redelijk doel. En al helemaal niet nu er een onaflaatbare stroom van overheerlijke plantaardige alternatieven op de markt is.

Het is onbegrijpelijk dat er geen tribunaal komt voor dit abnormaal grote leed dat mensen zonder enig geldig excuus jaarlijks ruim 600 miljoen individuen hier in Nederland aandoen. Het is beschamend dat we een overheid hebben die deze wreedheden zelfs stimuleert en een wc-rol nog voorzichtiger laat behandelen dan een dier. Deze grootste vorm van discriminatie, namelijk  speciësisme (de discriminatie tussen wezens op basis van hun soort) wordt zeer egocentrisch doodgezwegen. Of het nu een mens is, een hond, een koe, een varken, een kip, een vis of een kat is, ze willen allemaal leven en niet lijden. Laat andere dieren daarom niet langer lijden voor jouw lekkere trek. Stop met deze vorm van discriminatie.

Geef een reactie

Laatste reacties (67)