1.366
10

Docent en publicist

Pascal Cuijpers is docent beeldende vorming en faalangstreductietrainer op een middelbare school. Daarnaast is hij publicist en auteur. Hij schrijft op vaste basis columns en opiniestukken over onderwijs en de maatschappij voor o.a. de Nationale Onderwijsgids, HetKind en Joop. Tevens verschijnen zijn artikelen regelmatig in diverse landelijke dagbladen en onderwijsmagazines. Van zijn hand verschenen eerder de educatieve scheurbundel '200 Dagen School & Scheuren!' en de onderwijsbundels 'Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken' - inmiddels vierde druk - en 'Leraren zijn net echte mensen' (per 1 september 2017). Allen bij uitgeverij Quirijn.

Docent bestrijdt pestgedrag het best

De overheid geeft met de wet sociale veiligheid erkenning aan onderwijs 

Per 1 augustus ging de wet sociale veiligheid in. Een prima initiatief dat scholen verplicht om pesten tegen te gaan en om mogelijk pestgedrag op te lossen. Reeds in 2013 presenteerden de staatssecretaris van Onderwijs en de kinderombudsman een plan van aanpak om het pesten definitief tegen te gaan op scholen in ons land.

Het zou hierbij gaan om een eenduidige aanpak waarbij scholen verplicht zouden worden om bij pestgevallen gebruik te maken van enkele uniforme anti-pestmethodes. Dit stuitte destijds veel belanghebbenden tegen de borst. Het voorschrijven van enkele methodes die ‘als beste uit de test kwamen’ om pesten definitief tegen te gaan, zou immers ingaan tegen elke vorm van autonomie die een school zou hebben om pestgedrag aan te pakken.
Het opleggen en verplichten van interventies die pestgedrag in de kiem moeten smoren zou dan ook een averechts effect hebben. Omgaan met pestgedrag is daarnaast een delicate aangelegenheid, die niet in een voorverpakt pakketje wordt afgeleverd en slechts door de betrokkenen hoeft worden uitgepakt. Men moet er dan ook op bedacht zijn dat handelen vanuit een verkeerde uitgangspositie en benadering juist een ineffectief en mogelijk zelfs destructief gevolg kan hebben. Dat de voorgeschreven anti-pestmethodes van destijds zouden moeten volstaan, wil dan ook niet zeggen dat ze zouden passen bij elke mentor of docent die te maken krijgt met pestgedrag in zijn of haar groep. Het was een noodingreep van de staatssecretaris en de kinderombudsman om ‘kwakzalverij’ met andere zogenaamde anti-pestmethodes tegen te gaan. 
Het is dan ook een mooi gebaar naar de scholen en docenten toe om dit plan uit handen te geven en de verantwoording en autonomie weer terug te geven aan de scholen en hun personeel. Een compromis die recht doet aan de volwaardigheid van de mensen die zich inzetten om pestgedrag tegen te gaan en mogelijk kunnen oplossen, op de manier die past binnen het beleid van school en de eigen persoonlijkheid. Dat een orgaan als de Onderwijsinspectie toezicht zal houden op het waarborgen en hanteren van een anti-pestbeleid op alle scholen is hierbij een plausibele bijkomstigheid. 
Aan het begin van het schooljaar ligt er een mooie uitdaging die (in)direct te maken heeft met het preventief aanpakken van pestproblematiek. Het is een startpunt voor het bouwen aan een veilige sfeer waarbij respect en inleving centraal staat. Wanneer ervoor gezorgd wordt dat elke leerling ‘gezien’ en ‘gehoord’ wordt betreft dit een prima basis. Daarnaast zijn de leerlingen er ook bij gebaat om te weten bij wie ze terecht kunnen bij mogelijk pestgedrag. Het gegeven dat de school werk maakt van pestgedrag is voor velen een geruststelling en voor anderen een punt van alertheid. 
Mocht het onverhoopt misgaan en er zich toch een pestprobleem voordoen dan zijn de betrokkenen (gepeste, pester en eventuele meelopers) gebaat bij een aanpak waarbij er geen ‘schuldigen’ worden aangewezen en berecht. Een mens gedijt namelijk het beste bij waardering en erkenning. Zélfs – of misschien wel juíst – een pester snakt hiernaar! Wanneer deze erkenning kan worden gegeven wordt de basis gelegd voor meer wederzijds respect. Op deze manier werkt men samen aan een constructieve oplossing waarbij alle partijen worden ‘gehoord’ en ‘gezien.’ 
Retrospectief gezien vormt dit gegeven wellicht ook de basis voor het verstrekken van meer autonomie aan de scholen op het gebied van het aanpakken van pestproblematiek. De staatssecretaris geeft hiermee de mensen in onderwijsland een signaal van erkenning en vertrouwen. Een mooi uitgangspunt dat stimuleert en hopelijk zal gaan leiden tot een constructieve aanpak waarbij van elkaar leren in een veilige omgeving voor iedereen centraal zal staan. 
  
cc foto: leefschool       
     

Laatste publicatie van PascalCuijpers

  • Leraren zijn net echte mensen

    ‘De kunst van onderwijs is mogen plaatsmaken voor verbeelding en durven openstaan voor verwondering…’

    September 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (10)