63.705
351

student University of the West Indies

Lianne Mulder is bijna afgestudeerd aan de University of the West Indies, waar ze zich heeft gespecialiseerd in de onderwerpen ‘ras’ en racisme, slavernij, (neo-) kolonialisme, kapitalisme, neoliberalisme, klassisme, herstelbetalingen, Rastafari, intersectionaliteit, dekolonisering van het onderwijs, en meer.

Een vraag aan alle witte mannen die vrouwen willen ‘beschermen’

Over de tactiek die gebruikt wordt om racisme, islamofobie en xenofobie te verdoezelen

In de afgelopen weken heb ik meerdere witte mannen horen roepen dat mannen uit het Midden Oosten en Afrika een bedreiging vormen voor ‘onze dochters, zusjes en vrouwen’. Deze Arabische en Afrikaanse mannen zouden ‘testosteronbommen’ zijn, die 24/7 klaarstaan om vrouwen aan te randen. Voor al deze witte mannen, die denken dat witte vrouwen beschermd moeten worden tegen mannen van kleur, heb ik een paar vragen:

Ik speelde toen ik twaalf was eens in een zwembad. Voor het eerst in mijn leven werd ik opeens aangerand door een witte man (ongeveer 18-20 jaar oud). Van de schrik begon ik te huilen. Zijn vrienden, andere witte mannen, moesten er erg om lachen. Dus witte mannen, waar waren jullie om mij te beschermen tegen witte mannen toen ik twaalf was? 

Waar waren jullie
Toen ik 13 was, begonnen mannen mij na te roepen op straat, ‘catcalling’ dus. Ik zag er wat ouder uit dan ik eigenlijk was (zo’n 15-16 jaar). Volwassen mannen vonden dat blijkbaar een geschikte leeftijd om mij te vertellen wat ze allemaal graag met me zouden willen doen. Zij waren meestal ergens tussen de 16 en 50 jaar. Geen enkele andere witte man heeft hen ooit in mijn bijzijn gezegd dat ze moesten ophouden met mij lastigvallen. Daarnaast ben ik rond deze leeftijd (ik kan me niet precies herinneren wanneer het gebeurde) opnieuw aangerand, door een witte jongen. Dus witte mannen: waar waren jullie om mij te beschermen tegen witte mannen toen ik 13 was? 

Vanaf mijn 14e raakte ik gewend aan het feit dat mannen me als object zagen, in plaats van als mens. Ik woon in een voornamelijk witte omgeving en het waren altijd witte mannen die me nariepen – en zeker niet alleen mannen van het stereotype ‘bouwvakkers’. Dus witte mannen: waarom hebben jullie nooit tegen andere witte mannen gezegd dat ze een 14-jarig meisje niet moeten behandelen als lustobject? 

Op mijn 15e mocht ik voor het eerst uit naar ‘de disco’ in een dorp vlakbij mijn dorp in Overijssel. Ik werd de eerste avond meerdere malen in mijn billen geknepen door verschillende mannen, en een jongen kneep me in mijn borsten – die nog maar enkele jaren daarvoor waren begonnen met groeien. De mannen die dit deden waren allemaal wit. Dus witte mannen, waar waren jullie om een 15-jarig meisje te beschermen tegen aanranding door andere witte mannen? 

Toen ik 16 was, werd het probleem erger, waarschijnlijk omdat ik meer rondingen begon te krijgen en er als minstens 19 uitzag. Ik werd bijna elke maand wel een keer aangerand, en bovendien werd ik zonder reden uitgescholden voor ‘hoer’ of ‘slet’ als ik niet in ging op de (vaak seksistisch geformuleerde) avances van jongens. Dit gebeurde niet alleen in clubs maar ook op straat of op school. Sommige mannelijke klasgenoten vonden het leuk om onverwachts op mijn kont te slaan. Anderen knepen erin. Dit gebeurde zonder mijn toestemming. Al deze jongens waren wit. Dus: witte jongens en mannen, waar waren jullie toen om me te beschermen tegen witte jongens?

Onveilig
Ik was me er dagelijks van bewust dat ik buitenshuis op mijn hoede moest zijn in situaties waar mannen aanwezig waren (vrijwel altijd dus). Aangezien er in mijn omgeving nauwelijks mensen van kleur wonen, werd dit gevoel van onveiligheid en dreiging enkel veroorzaakt door witte mannen. Ik was nog nooit lastig gevallen door een jongen die niet wit was. 

Toen ik naar Ghana ging, was ik tijdens mijn gehele verblijf (2 maanden en 3 weken) compleet veilig. Ik woonde in het noordelijke deel van het land, dat voornamelijk islamitisch is. Ik kon midden in de nacht zonder problemen in mijn eentje over straat. Mannen respecteerden mij en andere vrouwen, en maakten nooit seksistische opmerkingen of ‘grappen’ tegen ons. Voor het eerst in jaren voelde ik me veilig tussen mannen, en gerespecteerd als vrouw en als mens. Ik werd niet behandeld als een lustobject op de manier waarop witte mannen in Nederland dit doen. Het enige wat door de Ghanese mannen soms werd gezegd was ‘will you marry me?’, maar dat vind ik persoonlijk een stuk minder erg dan nageroepen te worden met ‘hé lekker wijf!’ of ‘dikke tieten!’, iets wat Hollandse mannen graag zeggen bij wijze van ‘compliment’. 

Bescherming
Ik kan me niet herinneren dat er ooit een witte man het op het ‘plaats delict’ voor me heeft opgenomen of tegen andere witte mannen heeft gezegd dat ze moesten stoppen met mij lastig te vallen. In één hele vervelende situatie moest ik me er letterlijk zelf uit vechten. Een jongen duwde me tijdens het uitgaan in een hoekje en begon me overal aan te randen met zijn handen. Omdat hij erg dik was, kon ik geen kant op. Ik zat klem tussen de twee muren en zijn lichaam. Ik probeerde hem weg te duwen, maar hij was te zwaar en ging gewoon door. Toen heb ik hem een stomp gegeven en zijn neus gebroken, waarna ik weg kon vluchten. 

Ik ging naar de beveiliging om te vragen of deze man de club uitgezet kon worden. Eén beveiliger ging naar de man toe, praatte met hem, en kwam toen terug om te vertellen dat deze man volgens hemzelf ‘niets gedaan had’ en dat ik hem ‘zomaar had aangevallen’. De man die mij had aangerand op alle plaatsen die door een bikini bedekt worden, mocht binnen blijven. De rest van de avond zaten hij en zijn vrienden (ook allemaal wit) grinnikend naar mij te lachen en te wijzen. Ze hadden er blijkbaar veel plezier in dat een 19-jarige vrouw zwaar was aangerand door hun vriend.

Vrienden
Vanaf mijn 20e had ik gelukkig een groep vrienden van over de hele wereld. En de mannen (en sommige vrouwen) kwamen altijd voor me op als ik werd lastiggevallen. Vaker nog zorgden ze ervoor dat er niets kon gebeuren, waarmee mij een hoop vervelende ervaringen werden bespaard. De mannen die mij in bescherming namen waren voornamelijk Afrikaans, Caribisch, of Latino. 

Ik deel dit verhaal slechts omdat ik niet gebruikt wens te worden als een smoesje voor het xenofobische en racistische gedrag van andere mensen. Witte mannen die tegen de komst van vluchtelingen zijn, moeten bij mij niet aankomen met hun braaksel over ‘ze zijn een gevaar voor onze vrouwen’.

In al mijn jaren in dit land zijn het witte mannen geweest die een gevaar voor mij vormden en het waren bijna altijd mannen van kleur die mij tegen hen hebben beschermd. Dus voordat je ‘bescherm onze vrouwen’ gebruikt als een tactiek om te proberen de grenzen te sluiten en om je racisme, islamofobie en xenofobie te verdoezelen, zou ik zeggen: begin eerst eens witte Nederlandse mannen en jongens te onderwijzen over respect voor vrouwen. Niet slechts respect voor hun moeders, zussen of dochters, maar ALLE vrouwen. En totdat je het hebt kunnen opbrengen om vrouwen te zien als menselijke wezens in plaats van seksobjecten die je alleen voor jezelf wilt houden en niet met vluchtelingen wil delen, zou ik het prettig vinden als je je mond houdt over het eventuele testosteronniveau van vluchtelingen (Geert, lees je mee?). Dankjewel. 

cc foto: European Parliament

Geef een reactie

Laatste reacties (351)