261
3

Europarlementariër Verenigd Links

Kartika Liotard (1971) is Europarlementslid sinds 2004. Tot juni 2010 was zij dat voor de Socialistische Partij. Na een intern conflict besloot ze toen verder te gaan als onafhankelijk parlementariër. Liotard is lid en ondervoorzitter van de GUE/NGL, de 35 leden tellende fractie van Europees Verenigd Links. Liotard is vicevoorzitter van de parlementaire intergroepen over Ouderen en Dierenwelzijn. Verder is zij lid van de commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en plaatsvervanger in de commissies Ontwikkelingssamenwerking en Rechten van de vrouw en gender-gelijkheid. Voor het Europees Parlement verzorgt zij het officiële contact met de EU-voedselveiligheidsorganisatie EFSA. Liotard was tot haar verkiezing teammanager juridische zaken bij Laser (ministerie van LNV). Daarvoor werkte zij voor de wetswinkel in Nuth. Tussen ’96 en ’98 was ze bestuurslid van de SP-Westelijke Mijnstreek en daar verantwoordelijk voor de SP-Hulpdienst. In 2009 verscheen 'Poisoned Spring', een boek van haar en Steve McGiffen over privatiseringen in de watersector.

Geen EU-regels voor nieuwe voedingsmiddelen

Kloon- en nanovoedsel blijven, zonder etiket, in de winkel verkrijgbaar

De laatste onderhandelingsronde over Europese regels voor nieuwe voedingsmiddelen is vannacht mislukt. De Europese Commissie en Raad van Ministers stemden niet in met de wens van het Europees Parlement om producten van kloondieren en hun nakomelingen te verbieden of te reguleren. Er komt daardoor geen snel verbod op kloonvlees. Ook voedsel geproduceerd met behulp van nanotechnologie blijft de komende jaren ongeregeld.

Ik ben teleurgesteld dat de Europese raad en commissie geen enkel gehoor gaven aan de eisen van het parlement en 77% van de bevolking. Het parlement stelde faire eisen aan voedselveiligheid en vrije consumentenkeuze. Ook pleitte het voor milieu- en diervriendelijke voedselproductie.
 
De raad wilde enkel voedsel verbieden dat rechtstreeks afkomstig is van kloondieren. Het zijn echter juist de nakomelingen van klonen die gebruikt worden voor voedselproductie. Alleen de eerste generatie kloondieren verbieden zou symboolpolitiek zijn. Een dier klonen kost wel honderdduizend euro. Daar gaat geen producent hamburgers van maken, dat doet hij van de nakomelingen.
 
Tijdens de onderhandelingen deed het parlement vanochtend een ultieme handreiking. Zo stelden we verplichte etikettering van nakomelingenvoedsel voor, in plaats van een verbod. Consumenten zouden dan zelf kunnen kiezen of ze voedsel willen dat indirect geproduceerd is met kloontechnologie. Maar zelfs dat was teveel gevraagd. Het voorstel dat na bemiddeling van raad en commissie overbleef was niets meer dan misleidende symboolpolitiek.
 
Het mislukken van de onderhandelingen heeft tal van negatieve gevolgen. Voor de consument, voor de voedingsindustrie en voor het dierenwelzijn. Consumenten wordt het recht op vrije keuze ontnomen. Kloon- en nanovoedsel blijven, zonder etiket, in de winkel verkrijgbaar. Consumenten kunnen op die manier niet kiezen en worden mogelijk zelfs blootgesteld aan onveilig voedsel.
 
Ook voor de voedingsindustrie is het uitblijven van regelgeving slecht. Veiligheidseisen voor nieuwe voedingsmiddelen worden op de lange baan geschoven. Producenten krijgen nu geen duidelijkheid over wat er in Europa wel en niet mag op het gebied van nieuwe voedingsmiddelen en productiemethoden. Dit houdt innovatie en nieuwe Europese initiatieven tegen. Want waarom zouden bedrijven investeren in iets, als niet zeker is of het over een aantal jaar nog mag?
 
Op het gebied van dierenwelzijn geeft het blijvende gebrek aan kloonregels een volstrekt verkeerd signaal. Het uitblijven van regelgeving stimuleert de productie van kloonvoedsel. Het dierenleed wordt daardoor alleen maar erger. Ruim 90% van alle gekloonde dieren komt dood of zwaar gehavend ter wereld. Levende klonen lijden vaak aan ademhalingsproblemen, kunnen niet op hun benen staan en zijn vatbaar voor ziektes. Slechts 7% van alle kloonpogingen is na 150 dagen nog in leven. Klonen is pure dierenmishandeling. Het is daarom des te erger dat raad en commissie het voorstel van het parlement niet hebben geaccepteerd.

Geef een reactie

Laatste reacties (3)