14.847
195

Student Toegepaste Psychologie

Ik ben Mariam El Maslouhi en al sinds 20 februari 2011 actief met het volgen/vertalen van de gebeurtenissen en protesten in Marokko en ben activiste bij 20 februari beweging. Ik studeer toegepaste Psychologie aan de hogeschool Leiden.

Gekleurde Nederlanders, laat je horen

'We tolereren teveel. We tolereren dat er wordt gesproken over Zwarte Piet-fundamentalisme, mediamarokkanen en zeiknegers. Ik ben daar klaar mee'

Met de intocht van Sinterklaas bereikt het Zwarte Pieten-debat een van zijn hoogtepunten. Terwijl ik Nederland door een versnelde pubertijd heen zie gaan ben ik erg blij met de Zwarte Pieten-discussie, maar kan ik mijn irritatie en verontwaardiging niet verbergen wanneer ik zie hoe nog steeds stemmen van kleurlingen niet serieus genomen worden. Hoe ik tot deze conclusie gekomen ben is na het lezen van de reacties op de trailer van de documentaire Our colonial Hangover van Sunny Bergman. Mijn stuk zal echter niet over de documentaire van Sunny Bergman gaan, maar over hoe wij, als allochtonen, kleurlingen, Nederlanders met een migrantenachtergrond opgelucht reageren op de verontwaardiging van mensen in het buitenland. Zien wij onze eigen stem dan niet als volwaardig genoeg om Nederland ervan te overtuigen dat Zwarte Piet verleden tijd is?

Het populaire filmpje toonde aan dat Engelsen enorm verontwaardigd en soms zelfs boos reageerden op een figuur als Zwarte Piet. Maar ik vraag me af of we echt Russell Brand en de Engelsen nodig hebben om ons in Nederland te vertellen dat Zwarte Piet racistisch is. Overigens kwam het onderwerp racisme in het filmpje amper aan bod. Dat dit soort filmpjes triomfantelijk worden bekeken is omdat de gekleurde gemeenschap blijkbaar niet serieus genomen voelt en niet gehoord wordt, en het dus moet afhangen van reacties in het buitenland. In plaats van dat er geluisterd wordt naar onze eigen stem. Men vindt dus in Nederland de mening van Engelsen belangrijker dan die van gekleurde Nederlanders.

Zogenaamde ‘echte Nederlander’
We leven in een land waar Marokkanen niet worden uitgenodigd bij talkshows omdat het Marokkanen-quota is bereikt en waar zwarte activisten het moeten treffen met goedgezinde redacteuren van tv programma’s. Dat deze stemmen, personen, intellectuelen, activisten, academici niet serieus genomen worden, is deel van het racistische probleem in Nederland. Niet dat de Engelsen ons hier uitlachen. Als er gelijkheid was geweest in Nederland waren deze gekleurde stemmen genoeg geweest. We zoeken stemmen die ze in Nederland wel serieus nemen terwijl we juist zouden moeten inzetten op het serieus genomen worden van onze eigen stem, eisen dat onze stem gelijk is aan de zogenaamde ‘echte Nederlander’.

Een vriend van mij uit Marokko die vijf jaar in Amerika heeft gewoond en zocht tevergeefs naar Zwarte Piet-poppetjes op Schiphol en constateerde: “Ah ok, so the Dutch care more about tourists than their own citizens? Reminds me of Morocco.” We moesten lachen, maar eigenlijk wil ik dat Jan of Sandra het gek vindt, niet mijn dierbare vriend die niet in Nederland woont.

Bevooroordeeld
We verliezen het zicht op het probleem en dat is dat Nederlanders vaak pas luisteren wanneer een bepaalde groep mensen wat zegt. Het probleem in Nederland is dat wanneer een zwarte vrouw namens de Verenigde Naties naar Nederland wordt gestuurd om racisme te onderzoeken, zij als bevooroordeeld wordt gezien en dat er een karikatuur van haar wordt gemaakt. Moet ik dan weer Engelsen inschakelen om ons uit te lachen, kunnen wij zelf dit niet heel hard veroordelen?

Bij de Wereld Draait Door werd er gepraat over Zwarte Piet en de trailer van de documentaire van Sunny Bergman. Het programma van Matthijs van Nieuwkerk met daarin zijn beste vrienden, gewone vrienden, minder goede vrienden en kennissen. Adriaan van Dis was tafelheer en haalde het in zijn grijze hoofd om Zwarte Piet met het Franse hoofddoekjes verbod te vergelijken. En toen gebeurde het, de woorden ‘Zwarte Piet-fundamentalisme’ vielen en Sunny – die ook te gast was – zat erbij en keek ernaar. Drie blanke Nederlanders die onderling praten over Zwarte Piet, dat gaat gewoon niet goed. Ze raken de draad kwijt en gaan praten over extremisme, ondergrondse Zwarte Piet-bewegingen en gezelligheid. Geen van hen slaagde erin om te doen wat Anouk deed vorig jaar, Nederlanders tot zelfreflectie dwingen en benadrukken dat Zwarte Piet racistisch is.

Zeiknegers
We tolereren teveel. We tolereren dat er wordt gesproken over Zwarte Piet-fundamentalisme, mediamarokkanen en zeiknegers. Ik ben daar klaar mee. Ik spring geen gat in de lucht wanneer een blanke zegt dat Zwarte Piet kwetsend kan zijn maar niet racistisch. net zoals ik racisme ten opzichte van moslims niet tolereer omdat een oud-PVV’er zich toevallig heeft bekeerd tot  de islam. Ik tolereer seksisme niet van anti-racisme activisten, tolereer homofobie niet van mensenrechtenactivisten, en tolereer islamofobie niet van een seculier.

Wees kritisch en stop met wachten op een Ben Affleck die moslims verdedigt door hen te reduceren tot biddende, broodjes etende mensen. Bedenk dat wanneer Jon Stewart zich kritisch uit tegenover Israël, dat dat al jaren wordt gedaan door Palestijnen die bibliotheken vol hebben geschreven. Bedank je medestanders, cuz momma raised you like that, maar realiseer, erken en eer je eigen stem ten eerste. De rest zal volgen, echt. Zo gaan we het debat in Nederland veranderen, zelf.

Geef een reactie

Laatste reacties (195)