3.028
11

Duoraadslid; hoofd fractiebureau DENK Amsterdam

Halsema, geef openheid over de Grijze Campagne

De Grijze Campagne markeert een donkerzwarte periode uit de recente Amsterdamse politiek.

De Grijze Campagne was een geheim project van het vorige Amsterdamse college van burgemeester en wethouders. De bedoeling was om moslimjongeren te helpen deradicaliseren middels een serie vlogs. Toen het vroegtijdig werd stopgezet, werden de medewerkers met een islamitische achtergrond verdacht gemaakt. De grootste zondebokken waren ex-radicaliseringsambtenaar Saadia Ait-Taleb en de vlogger Saïd J.

De Grijze Campagne markeert een donkerzwarte periode uit de recente Amsterdamse politiek die nooit meer herhaald mag worden. Des te merkwaardiger dat deze zaak niet kritisch is onderzocht. Hoewel Saadia Ait-Taleb en Saïd J vorig jaar van alle blaam gezuiverd zijn, weigert burgemeester Femke Halsema om openheid van zaken te geven.

Het college wil zich richten op de toekomst, maar met welk vooruitzicht als er niet geleerd wordt van de fouten uit het verleden? Om die reden heeft DENK samen met BIJ1 voor de raadsvergadering van woensdag 26 mei een raadsenquête aangekondigd om de onderste steen boven te krijgen.

Kwam de opdracht van hogerhand?
Na de vrijspraak kwam burgemeester Halsema tot een schikking met Ait-Taleb, waarin ook een geheimhoudingsplicht is afgesproken. Dat zou een wens van beide partijen zijn geweest en wordt in debatten veelvoudig ingebracht door de burgemeester om zich niet te hoeven verantwoorden. Voormalig adviseur ambtenarenrecht voor de gemeente Amsterdam, Peter Goedkoop, vermoed dat de geheimhoudingsplicht op tafel is gelegd door het college. Zo voorkomt ze dat de vuile was op straat komt te liggen.

De lezing van Goedkoop wordt ondersteund door het feit dat het college nog steeds weigert te erkennen dat de Grijze Campagne überhaupt bestaan heeft. Een vreemd standpunt aangezien het bestaan ervan in de strafzaak meermaals is bevestigd. Dat wijst erop dat de geheimhoudingsplicht ook andere doelen dient. Er is bijvoorbeeld nog steeds geen publieke erkenning geweest van de kwalijke rol die de gemeente zelf heeft gespeeld. Het college betreurt in verscheidene documenten wel “het effect” van de rechtszaken en de daaruit ontstane “grote publieke aandacht”, maar laat zich niet uit over wie hiervoor verantwoordelijk was en wie welke rol heeft gespeeld.

Zelfs strafbaar handelen heeft geen opvolging gekregen. Het is bekend dat geheime informatie bij de media belandde. Het ging zover dat geheime en vertrouwelijke informatie over Ait-Taleb, die eigenlijk alleen in bezit mag blijven van Bureau Integriteit, werd aangeboden aan journalisten. De suggestieve en sturende informatie die werd gelekt over Ait-Taleb wijst op een lastercampagne. Desgevraagd reageert de burgemeester dat er helemaal “geen concrete aanwijzingen zouden zijn dat er is gelekt”. Hoe geheime informatie dan terecht is gekomen bij de media blijft een raadsel. Er is dus ook geen aangifte gedaan en geen norm gesteld tegen strafbaar handelen. In de Medialogica-documentaire over deze zaak werd de vraag opgeworpen of de opdracht van hogerhand kwam. Zou dat de reden zijn waarom de geheimhoudingsplicht om meerdere redenen handig heeft uitgepakt voor het college?

Versterk de lokale democratie
Onderzoek zal uitwijzen wat er exact is gebeurd; niet om schuldigen te zoeken, maar om de waarheid te achterhalen zodat we dit in het vervolg kunnen voorkomen. In die zin houdt het achterhouden van feiten de noodzakelijke groei van de Amsterdamse democratie tegen. Het vorige college beging een politieke doodzonde door een project uit te voeren buiten het zicht van de raad om. Het huidige college weigert daarover open en transparant te zijn. In beide gevallen wordt cruciale informatie onthouden aan de gemeenteraad. De controleur van het college wordt buitenspel gezet en dat werkt ondermijnend voor de democratie. Deze zaak gaat daarom om meer dan alleen openheid en transparantie: de integriteit en legitimiteit van het stadsbestuur staat op het spel.

Openheid en transparantie zouden niet afhankelijk moeten zijn van de goedkeuring van het college. Het is immers geen gunst, maar een recht van de raad. Het is daarom de taak van de gemeenteraad geworden om openheid van zaken af te dwingen middels een raadsenquête. Onze petitie bewijst dat er brede steun is vanuit de samenleving. Versterk de Amsterdamse democratie en onderzoek de Grijze Campagne!

Geef een reactie

Laatste reacties (11)