Laatste update 15:14
3.035
31

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Houd afstand tot de medemens, de rest is franje

Anderen, die met ontbloot aangezicht over straat gaan zijn de asocialen. Zij behoren tot de minderheid die dient te worden aangepakt. Zij spelen de rol van een ongesluierde vrouw in een net door Islamitische Staat veroverde stad

Het zal niet lang duren of ook Nederland gaat aan het mondkapje op drukke plekken en in overdekte openbare ruimtes. De ministers tonen zich vanuit hun zonnig vakantie-oord weliswaar terughoudend maar je zult zien dat steeds meer burgemeesters/voorzitters van veiligheidsregio’s overstag gaan. Al was het alleen maar om het publiek tevreden te stellen dat om actie vraagt en steeds hartstochtelijker in de werkzaamheid van deze gezichtsbedekking gaat geloven. De burgers krijgen steun van allerlei geleerden die beweren dat er voldoende wetenschappelijk bewijs ligt dat we gek zijn om zo achterop te lopen op de rest van Europa.

afstand
Foto: Han van der Horst

Het zijn vooral virologen en epidemiologen die schermen met onderzoek en wetenschappelijk bewijs. Soms zeggen ze er ook nog “peer reviewed” bij. Nooit volgt dan de vraag wie deze research waar wanneer verrichtte en wat precies de vraagstelling was in de publicatie. Hier op Joop plaatste Mick Blok een link naar een veel aangehaald artikel in The Lancet, zo ongeveer het meest gerenommeerde medisch vakblad ter wereld. De auteurs baseren zich niet op eigen onderzoek, zij hebben dat van ruim honderd anderen geanalyseerd en op basis daarvan hun conclusies getrokken. Hun artikel is een welsprekend pleidooi voor afstand houden, altijd en overal. Met betrekking tot de mondkapjes zegt de samenvatting:

Optimum use of face masks, respirators, and eye protection in public and health-care settings should be informed by these findings and contextual factors. Robust randomised trials are needed to better inform the evidence for these interventions, but this systematic appraisal of currently best available evidence might inform interim guidance.

Een eind verder staat:

These data also suggest that wearing face masks protects people (both health-care workers and the general public) against infection by these coronaviruses, and that eye protection could confer additional benefit. However, none of these interventions afforded complete protection from infection, and their optimum role might need risk assessment and several contextual considerations.

Met andere woorden: het kan waarschijnlijk geen kwaad om mondkapjes te dragen maar je moet je er niet teveel op vertrouwen en het kan geen algemene aanbeveling zijn. Dat is toch wel mager.

Iets anders is wel zeker: overal in Europa steekt het coronavirus opnieuw de kop op. Het maakt daarbij weinig tot niets uit hoe streng de lockdown in de lente was: de milde van Nederland of de strenge van Frankrijk, waar je alleen maar de straat op mocht om boodschappen te doen als je eerst een volgens heel precieze voorschriften geformuleerde getekende vergunning aan jezelf op papier had gezet. Alles bij elkaar weten we maar één ding echt zeker: afstand houden is essentieel, de rest franje en aanvulling. Met die mondkapjes houden we het virus niet op afstand. Het geeft ons het gevoel dat we ons en anderen beschermen omdat ze  er toch als een soort barrière uitzien. In het Rotterdamse openbaar vervoer dragen de conducteurs vaak geen mondkapjes (dan steken ze na een uur of wat de moord) maar een doorzichtig spatscherm met veel vrije ruimte rond het gezicht. Dat houdt de gevreesde aerosolen niet tegen en anders zouden we dat adembenemend mondkapje met zijn allen het beste kunnen vervangen door zo’n spatscherm.

Of mondkapjes écht een wezenlijke bijdrage leveren aan het tegenhouden van virusdeeltjes, blijft vooralsnog onduidelijk. Het is een gevoel, geen wéten. Wel laat je met zo’n ding voor je fiezelemie zien dat je de bedreiging door corona serieus neemt. Je hoort niet tot het volk dat door de overheid voor laks wordt uitgekreten. Je pakt je verantwoordelijkheid. Anderen, die met ontbloot aangezicht over straat gaan, doen dat niet. Zij zijn de asocialen. Zij behoren tot de minderheid die dient te worden aangepakt. Zij spelen de rol van een ongesluierde vrouw in een net door Islamitische Staat veroverde stad.

Altijd lappen anderen de coronaregels aan hun laars. Let maar eens op hoeveel tweets, blogs en ingezonden brieven klagen over mensen (vaak ook nog ouderen!) die te dicht bij de opstellers hiervan in de buurt kwamen. Dat het ook aan henzelf was om afstand te nemen, komt bij zulke zelfbenoemde klokkenluiders niet op.

Nu corona weer opmarcheert, is het wellicht geen goed idee om de burger op te zadelen met allerlei maatregelen en regimes voor uiteenlopende plaatsen, tijdstippen en omstandigheden. Dat krijgt geen mens in zijn hersenpan verwerkt, ook niet als de openbare ruimte wordt opgeluisterd met allerlei nieuwe bordjes en logo’s. Het gaat de burger duizelen. En het roept alleen maar weerstand op. Houd het eenvoudig en helder: altijd en overal geldt een afstand van anderhalve meter. Lukt dat niet, dan dient men zich te verwijderen. Dat zou ook voor het openbaar vervoer moeten gelden en daarmee komt het woon-werkverkeer in het geding Aan de andere kant, tijdens de lockdown in de lente ging het allemaal best redelijk.

Voor het overige: werk zoveel mogelijk vanuit huis. Meld je bij de minste klacht ziek en blijf dan binnen. Heb je een zaak van welk karakter dan ook, dan geldt de anderhalve meter regel onverkort. Word je drie keer betrapt op te grote drukte, dan gaan de deuren onmiddellijk een week op slot.

Niet korter, niet langer.

Kom niet aan met een boeteregen. Op drukke plekken patrouilleren stewards die de anderhalve meter afstand zoveel mogelijk bevorderen. Boetes volgen pas als ze te maken krijgen met tegenwerking.  Boa’s en politieagenten zijn hun backups. Er lopen genoeg werkloze jongeren rond die met zo’n stewardfunctie graag een paar centen zouden verdienen.

Vol huis vanwege je verjaardag? Hebben de buren je verklikt? Dikke pech want dan verschijnt de politie en gaat iedereen in verplichte quarantaine tot coronatests hebben aangetoond dat niemand besmet is. Vier keer per etmaal telefonisch melden bij de autoriteiten om te bewijzen dat je thuis zit.

Tenslotte: zorg er voor dat iedereen bij zijn eigen huisarts een coronatest kan doen en zich daarvoor niet in een of ander afgelegen industriegebied of landelijk gehucht moet melden, zoals de inwoners van het eiland Texel die aangewezen zijn op Zwaag, tegenwoordig een voorstad van Hoorn. Zo ingewikkeld kan dat niet wezen.

Heel kort samengevat: houd afstand tot de medemens. De rest is franje.

Toch gaat dit land zich op de franje concentreren. Het volk wil het. Burgemeesters en andere bobo´s kunnen met verspreide mondkapjesplicht zogenaamd hun daadkracht tonen. Mijn lief heeft voor ons  al prachtige modieuze mondkapjes gemaakt. Je ziet ze jaloers kijken in de tram. Dan zijn ze nog ergens goed voor.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Zwarte Jaren

    Nederland in de Tweede Wereldoorlog

    2020


Geef een reactie

Laatste reacties (31)