Laatste update 18:29
17.157
190

Neerlandicus

Neerlandicus. Gepensioneerd docent Nederlands. Oud-afdelingssecretaris en voorzitter PvdA voormalig lid gemeentelijke commissies.

Is dit het einde voor Geert Wilders?

Een beter ‘opgeheven hoofdmoment’ komt er waarschijnlijk niet

Geert Wilders is sedert 1998 Kamerlid. Volgend jaar dus twintig jaar en dat is lang. Als je het zo lang in de politiek volhoudt en dat bovendien onder omstandigheden die je geen mens toewenst, dan moet je wel gedreven zijn. Die gedrevenheid is bewonderenswaardig, er vanuit gaande dat deze niet op geestelijk ongezonde cellen is gebaseerd. Het onderscheid tussen passie en obsessie is lastig.

cc-foto: Metropolico.org

Er komt voor iedere politicus een moment om zijn politiek schoeisel aan de wilgen te hangen. Bij de een dient zich dat ogenblik wat sneller aan dan bij de ander. Wilders houdt het dus lang vol, maar de afgelopen weken en vooral de laatste dagen voor de verkiezingen was de algemene opvatting dat Geert Wilders voor zijn doen tam scheen. De strategisch steeds weer verrassende PVV-er wist altijd wel op enigerlei wijze de publiciteit te halen en de publieke opinie te bespelen, maar liet het in de laatste aanloop naar de verkiezingen verrassend afweten. Niet alleen liet hij welbewust verschillende publieke optredens aan zich voorbij gaan, ook het bespelen van de sociale media en zelfs het hem bekend twittergedrag bleef achterwege. Is Wilders uitgeblust?

Er lijkt hoe dan ook iets te spelen in de mind dan wel in de omgeving van Geert Wilders. Iets moet zijn bijna laconieke houding van de laatste weken verklaren. Hoort hij wellicht zelf de krassende naald op de grijs gedraaide plaat? Ziet hij zelf zo langzamerhand in dat het door hem beoogde effect van zijn optreden minimaal is, zijn resultaten gering. Ziet hij eindelijk in dat Nederland meer is dan waar hij het altijd maar over wil hebben. Ziet hij in dat veel Nederlanders zijn negatieve en allerminst constructieve politiek in grote meerderheid niet bijster waarderen, zijn negativisme zat zijn.

Akkoord, de PVV heeft winst geboekt, maar moet toezien dat Nederland in grote meerderheid dat wij hij voorstaat in een klap haaks heeft getrokken. Nederland kiest voor de EU, voor de Euro, wil dus niets weten van een Nexit en ziet kennelijk ook veel minder dat zogenaamde gevaar van islamisering.  Zijn hoop dat hij met de Brexit, de uitverkiezing van Trump en de gunstige peilingen voor het Front National en andere ontwikkelingen in Europa die hem welgevallig zijn de nationalistische wind mee zou hebben is met de afgelopen verkiezingen de grond in geboord. Als het in die omstandigheid niet lukt om volledig door te breken en de grootste partij in ons land te worden dan weet Wilders ook wel dat een beter moment zich niet meer zal aandienen. Reden genoeg voor hem, dunkt me, om zich eens grondig te bezinnen. Is het allemaal het leven dat hij moet leiden wel waard.

Op de achtergrond speelt, niet onbelangrijk, welhaast vanzelfsprekend ook de leefsituatie van Mevrouw Wilders. Ook zij zit al meer dan een decennium in een ‘gevangenis’, ook zij voelt de spanning, het ongemak van altijd weer die beveiligers in hun omgeving, het gebrek aan voldoende privacy. Hoe lang wil mevrouw Wilders dit nog? Waren de katjes misschien een antwoord op een wanhopig verlangen naar een beetje rust en huiselijkheid?

Bij dit alles schuilt er bovendien een direct gevaar voor de PVV vanwege de aanwezigheid in de Kamer van Forum voor Democratie. Deze partij wil het meer fatsoenlijk en democratisch alternatief zijn voor de PVV en hoe verleidelijk zal het Forum zijn voor PVV Kamerleden die het strakke keurslijf dat hen door Wilders is aangesnoerd meer dan zat zijn. Een overloop, klein of groot, ligt in de lijn der verwachtingen zeker als straks bij de gemeenteraadsverkiezingen, er van uitgaande dat FvD tenminste in de grote steden gaat mee doen, de club van Baudet minimaal bestendiging laat zien.

Geert Wilders lijkt me een man die het gezichtsverlies van een afbraak dan wel een belangrijke teruggang niet wil beleven.  Hij zal beseffen dat de kans om in de toekomst met opgeheven hoofd te kunnen vertrekken waarschijnlijk eerder kleiner dan groter zal worden. Nu lijkt dan ook het moment. Hij zal gaan met in zijn binnenzak verkiezingswinst, de tweede plek in de Kamer en het feit dat hij enkele gevestigde partijen in zijn richting heeft kunnen doen opschuiven in hun visie op tenminste de immigratie.

In de VS wordt al een tijdje een plek voor hem vrij gehouden in de conservatieve denktank waarbinnen ook Ayaan Hirsi Ali haar dagen al geruime tijd doorbrengt. In betrekkelijk rust en vrijheid. Die dag van zijn vertrek zal zijn geprezen. Voor hem – we gunnen hem zijn autoritje -, voor zijn vrouw, voor de kittens en voor Nederland.

Geef een reactie

Laatste reacties (190)