972
30

Wethouder Financiën, Onderwijs en Sport

Pieter Hilhorst (Voorburg, 1966) heeft politieke wetenschappen gestudeerd. Hij schreef voorheen een wekelijkse column voor de Volkskrant waarin hij vaak de logica van de overheid en de politiek ontrafelt. Daarnaast schreef hij theaterteksten en essays. Voor Llink presenteerde hij elke maandag het radioprogramma Oba Live. Voor de IKON maakte hij de televisieprogramma’s ‘Voor je Kiezen’ met interviews met alle lijsttrekkers voor de Tweede Kamerverkiezing (2002 en 2003) en Pioniers (2004) over mensen met baanbrekende ideeën. Hij schreef verschillende boeken, waaronder De Wraak van de Publieke Zaak (De Balie 2001). Zijn toneelstuk Hetze (2002) over een aanslag op een populistische politicus ging vijf dagen voor de moord op Pim Fortuyn in première. Van 2010 tot 2012 was Pieter Hilhorst ombudsman in het gelijknamige tv-programma van de VARA. Sinds 28 november 2012 is hij wethouder van financiën, onderwijs en sport van Amsterdam.

Leer van de Denen: soms zijn strenge immigratie-eisen kortzichtig

Acht kinderen zitten zonder hun moeder in Vianen en huilen zichzelf in slaap vanwege te strenge regel

Nederland heeft de afgelopen jaren steeds strengere eisen gesteld aan gezinshereniging. Wie een partner uit het buitenland wil laten overkomen moet een bepaald inkomen hebben en de partner moet al in het buitenland een inburgeringsexamen halen. Deze eisen zijn bedoeld om de integratie optimaal te laten verlopen. Maar soms hebben deze regels absurde consequenties.

Neem meneer Safi. Hij is in 2000 Afghanistan ontvlucht.  Na het generaal pardon in 2008 heeft hij een verblijfsvergunning gekregen en daarmee had hij ook recht op gezinshereniging. Omdat hij voldoende verdiende heeft hij anderhalf jaar geleden zijn acht kinderen laten overkomen. Zijn vrouw moest daarentegen achterblijven in Pakistan, omdat zij het inburgeringsexamen niet heeft gehaald.  En dus zitten 8 kinderen zonder hun moeder in Vianen. In het begin was hun vader een vreemde voor hen. De jongste kinderen huilden zichzelf in slaap. In de uitzending van De Ombudsman 12 november 19.25 Ned. 2 komen we op voor de familie Safi. 

De strenge regels voor immigratie van partners zijn destijds ingesteld met het oog op gezinsvorming. De hoop was dat mensen minder snel zouden kiezen voor een huwelijk met een ongeschoolde importbruid.

Maar meneer Safi is al zo’n twintig jaar geleden getrouwd. Het is geen gezinsvorming,  maar gezinshereniging. Voor erkende vluchtelingen geldt bij gezinshereniging niet de verplichting om in het land van herkomst een inburgeringsexamen te doen, maar omdat meneer Safi zijn verblijfsvergunning heeft gekregen op basis van het generaal pardon, komt hij niet in aanmerking voor deze uitzonderingsregel. Dus moet zijn vrouw eerst een inburgeringsexamen afleggen in het buitenland voor ze naar Nederland mag komen.  Maar in Pakistan zal het haar nooit lukken dat examen te halen. Mevrouw Safi is namelijk analfabeet en spreekt alleen Pashtoe. Het cursusmateriaal voor de inburgering is in die taal niet beschikbaar.  Er zijn ook geen mogelijkheden om Nederlands te leren. Mevrouw Safi zal dus eerst Engels moeten leren om zich te kunnen voorbereiden op het Nederlandse inburgeringsexamen.  

In Vianen begrijpen buren en vrienden niks van het besluit van de Immigratie en Naturalisatie Dienst om mevrouw Safi de toegang tot Nederland te weigeren. De dominee is een petitie gestart die inmiddels door 1500 kerkgangers en andere burgers van Vianen is ondertekend. In Vianen staan ook allerlei buren en vrienden klaar om haar te helpen bij de voorbereiding op dat examen zodra ze naar Nederland mag komen.

Zelfs de burgemeester,  Diny Koreman, is voorstander van de komst van mevrouw Safi. De regels zijn volgens haar bedoeld om de integratie te bevorderen, maar toepassing van die regels belemmert nu de integratie van de kinderen. Ze heeft daarover een brief gestuurd aan de IND. Maar die dienst geeft geen krimp . De dienst is ook niet onder de indruk van het in Europese verdragen vastgelegde recht op een gezinsleven.  Als meneer en mevrouw Safi en de kinderen zo graag bij elkaar willen wonen, moeten ze dat maar doen in Afghanistan of Pakistan.

Ze gaan eraan voorbij dat het voor meneer Safi daar niet veilig is.  Ze houden vol dat het de eigen keus is geweest van meneer Safi  om zijn kinderen zonder hun moeder naar Nederland te halen.  Volgens Vluchtelingenwerk handelt Nederland wel in strijd met het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens. Vluchtelingenwerk heeft daarom een klacht ingediend bij de Europese Commissie. 

Maar dit juridische argument niet de belangrijkste reden waarom voor mevrouw Safi een uitzondering moet worden gemaakt. Het gaat minder om het recht van de moeder dan om de belangen van de kinderen. Het is voor de ontwikkeling van de kinderen desastreus als hun moeder niet mag overkomen.  

Het gezin Safi leeft nu ook in grote armoede.  Meneer Safi heeft een van zijn banen opgezegd om meer bij de kinderen te zijn.  Als moeder over zou mogen komen kan hij weer volledig gaan werken en hoeft hij niet meer 300 euro per maand naar Pakistan te sturen.  De familie kan zich dan volledig storten op de opleiding van de kinderen en de integratie in de samenleving in plaats van overleven en zorgen maken over mevrouw Safi. 

Geen enkel Europees land kent de regel dat de toegang beperkt blijft tot mensen die in het land van herkkomst slagen voor een inburgeringsexamen. Tineke Strik, van het Centrum voor Migratierecht in Nijmegen en lid van de 1e Kamer voor GroenLinks, stelt dat Nederland een voorbeeld kan nemen aan Denemarken. Dat land staat toch niet bekend om zijn lankmoedige immigratiewetgeving. Maar in Denemarken mogen huwelijksmigranten naar Denemarken komen om zich voor te bereiden op het examen. Voor een definitieve verblijfsvergunning moeten ze dat examen dan wel binnen drie maanden halen.

Gerd Leers de nieuwe minister van immigratie, moet van de Denen leren. Hij zou mensen voor wie het ondoenlijk is zich in het land herkomst voor te bereiden op het inburgeringsexamen de gelegenheid moeten bieden om zich in Nederland op het examen voor te bereiden. 

Nu beseft iedereen dat het nieuwe kabinet de hete adem van Geert Wilders in zijn nek voelt als het gaat om immigratie. Toch moet de regering hier coulant zijn. Het onbedoelde effect van de strenge immigratieregels is namelijk dat de integratie van acht kinderen ernstig wordt belemmerd. Om te zorgen dat de kinderen straks optimaal aan de Nederlandse samenleving kunnen deelnemen, moet hun moeder de kans krijgen om zich in Nederland voor te bereiden op het examen.  Soms is streng zijn niet stoer, maar stom en kortzichtig. 

Geef een reactie

Laatste reacties (30)