995
17

Hoogleraar Openbare Financiën

Professor Harrie Verbon is econoom en momenteel werkzaam als hoogleraar Openbare Financiën en Sociale Zekerheid aan de Universiteit van Tilburg. Zijn onderzoek behelst onder meer de volgende terreinen: de macroeconomische effecten van vergrijzing, migratie, herverdeling en economische groei, overdrachten tussen generaties (inclusief pensioenen) en verhandelbare emissierechten. Professor Verbon is daarnaast lid van het bestuur van het Rathenau Instituut. Hij was eind jaren '90 lid van de programmacommissie van het CDA, maar heeft inmiddels het lidmaatschap van die partij opgezegd.

Leers en het CDA handelen als oude christelijke slavenhandelaren

Door steun te geven aan de uitzetting van Mauro werkt het CDA en minister Leers willens en wetens mee aan het opbreken van een gezin

Dinsdag zal de motie van de oppositie om Mauro niet uit te zetten worden verworpen. Twee symbolische spijtoptanten uit de CDA-fractie mogen met de oppositie meestemmen om het humane blazoen van het CDA nog een beetje op te poetsen. Dat kan geen kwaad omdat de tweemansfractie van de SGP tegen de oppositiemotie gaat stemmen. De motie wordt dus verworpen en er ontstaat geen regeringscrisis. Dat is goed nieuws voor het CDA omdat de partij bij nieuwe verkiezingen waarschijnlijk zou worden weggeblazen uit het parlement.

Hoe heeft het zo ver kunnen komen dat het CDA liever zijn inhumane gezicht laat zien dan met een schoon geweten naar de kiezer te gaan? Machiavelli Verhagen is hier de kwade genius. Hij wilde niet met de PvdA, maar alleen met de VVD regeren, desnoods met de PVV erbij. En zo geschiedde dat het CDA ook nog eens de ministerspost voor migratie op het bordje kreeg geschoven. Een post die natuurlijk voornamelijk bedoeld was om gedoogpartner PVV tevreden te stellen. Het CDA had weinig te eisen kennelijk en moest deze hete aardappel wel tot zich nemen. Bovendien was er iemand in het CDA die deze post zou willen bemannen, zelfs onder de priemende blik van Geert Wilders. Die persoon was natuurlijk Gerd Leers die een herstart van zijn carrière dringend nodig had na zijn voortijdige vertrek als burgemeester van Maastricht wegens problemen met zijn integriteit. Hij had zich eerder fel tegen de denkwereld van Wilders uitgesproken, maar dat was nu geen punt meer. Voor tactisch meesterbrein Wilders was Leers ook de ideale man. Wilders wist dat deze man zich geen tweede uitglijder in zijn loopbaan kon veroorloven; Leers zou dus een ideale ‘puppet-on-a-string’ zijn. Dat blijkt bij het geval Mauro.

Mauro (18 jaar) kwam 8 jaar geleden vanuit Angola als asielzoeker alleen naar Nederland en is jarenlang door de pleegouders Anita Marijanovic en Hans Mandigers  opgevangen. Mauro is dankzij hen een Nederlander geworden, maar volgens de regels moet hij terug naar zijn oorspronkelijke vaderland. Leers zegt dat hij daarom niet anders kan, want hij moet de wet toepassen. Natuurlijk kan hij de wet anders toepassen, maar dan krijgt hij problemen met Wilders. Leers laat zich door Wilders in gijzeling houden. Voor Gerd Leers is zijn carrière immers belangrijker dan menselijkheid. Voor het CDA geldt dat ook. Regeringsdeelname is nu belangrijker geworden dan een gezin in stand houden. Gezinsbeleid was vroeger, toen ik nog lid was van deze partij, een van de basiswaarden van het CDA, maar opportunisme viert er nu hoogtij.

Iedereen heeft de laatste maanden op de televisie kunnen zien dat Mauro een onmisbaar onderdeel van zijn pleeggezin is geworden. Toch moet dit gezin worden opgebroken. Mauro wegsturen is ongeveer hetzelfde als het opbreken van een slavengezin zoals dat vroeger door christelijke slavenhandelaren zonder gewetenswroeging werd gedaan. Inderdaad, er is een verschil met vroeger. Vroeger werden gezinnen in Afrika opgebroken en werden de Afrikanen tegen hun zin naar het koninkrijk der Nederland getransporteerd. Nu wordt er een gezin in Nederland opgebroken en moet er een lid tegen zijn naar Afrika.

Geef een reactie

Laatste reacties (17)