5.818
173

SP-Fractievoorzitter Europees Parlement

Dennis de Jong (1955) is sinds juli 2009 de fractievoorzitter van de SP in het Europees Parlement. Hij is lid van de commissies interne markt, burgerlijke vrijheden (Justitie en Binnenlandse Zaken) en begrotingscontrole, en vice-Voorzitter van de groep Verenigd Links. Daarnaast houdt hij zich bezig met algemene Europees-politieke onderwerpen en probeert hij de invloed van lobbyisten van grote bedrijven te beteugelen en transparantie in Brussel te vergroten.

Voordat hij Europarlementariër werd, werkte hij o.a. bij het ministerie van Buitenlandse Zaken als adviseur mensenrechten en goed bestuur. In de jaren '90 werkte hij bij de Europese Commissie en daarna bij de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging bij de EU, waar hij zich vooral met immigratie en asiel bezighield.

Meer geld naar sociale woningbouw kan vluchtelingen helpen

Extreemrechts maakt dankbaar gebruik van de situatie om autochtone huurders op te zetten tegen de vluchtelingen die 'hun' huizen inpikken

Je leest er dagelijks over: de wachtlijsten voor sociale woningen in Nederland groeien met de dag. In de Randstad moet je soms al tien jaar of langer wachten, voordat je een geschikte sociale woning krijgt toegewezen. Inmiddels zijn er 14.000 ‘statushouders’ (vluchtelingen met verblijfsvergunning) op de wachtlijsten bijgekomen.

Ook zij hebben recht op een sociale woning. Met het steeds toenemende aantal asielzoekers uit landen als Syrië en Eritrea, waar de situatie zo beroerd is dat de meesten van hen automatisch als vluchteling worden erkend, zal ook het aantal statushouders de komende tijd sterk toenemen. De woningmarkt is een tikkende tijdbom: extreemrechts maakt dankbaar gebruik van de situatie om autochtone huurders op te zetten tegen de vluchtelingen die ‘hun’ huizen inpikken. Er moet dan ook dringend actie ondernomen worden door niet alleen de Nederlandse regering, maar ook door de Europese Commissie.

In de Volkskrant van 18 september jl. pleitte Marc Calon als voorzitter van de koepel van woningcorporaties (AEDES), voor ‘onorthodoxe maatregelen’. Daarbij denkt hij vooral aan het oprekken van allerlei nationale regels: meer mensen in één woning, het beheer door woningcorporaties van gemeentelijke gebouwen weer mogelijk maken en natuurlijk een streep door de verhuurdersheffing die het bouwen van nieuwe sociale woningen voor corporaties financieel belemmert.Kortom: de Nederlandse regering moet wat flexibeler worden en woningcorporaties weer de ruimte geven. Vreemd genoeg noemt Calon de Europese Commissie niet. Toch moet ook die wat mij betreft meewerken. Deze week stuur ik een brief aan Eurocommissaris Verstaget om de mededingingsregels die gelden voor de sociale woningbouw, voorlopig op te schorten. Omdat sociale woningbouw door de Commissie gezien wordt als ‘dienst van algemeen economisch belang’, gelden er de regels van de interne markt en is staatssteun aan strikte voorwaarden gebonden. In 2009 kwam toenmalig minister Van der Laan met de Commissie overeen vrijwel geen sociale woningen meer te verhuren voor mensen met een inkomen hoger dan €34.000 per jaar. De regeling was nodig, omdat de Commissie had ontdekt dat de woningcorporaties door staatsgaranties staatssteun ontvangen die particuliere verhuurders niet krijgen.

De afspraak heeft altijd tot veel kritiek geleid. Zo kreeg ik veel brieven van ouderen die een grote sociale woning zouden willen verruilen voor een kleinere, nadat hun kinderen zelfstandig waren gaan wonen. Alleen: hun inkomen viel net boven de inkomensgrens en hoewel ze daarmee in hun huidige woning mochten blijven zitten, zouden ze niet in aanmerking komen voor een kleinere woning. En op die manier zorgden de Europese regels voor verstopping op de woningmarkt.

De voorganger van Verstaget, Almunia, had mij al verzekerd dat de Nederlandse regering best wat met die inkomensgrens kan spelen, als het maar niet zo wordt dat de meeste huurwoningen in Nederland gezien worden als sociale woningen. De Europese Commissie is dus niet ongevoelig voor de kritiek, maar opeenvolgende Nederlandse kabinetten hebben geweigerd dit spel met de Commissie hard te spelen.

Minister Blok zou echter over zijn eigen schaduw en die van zijn voorgangers heen kunnen stappen door nu ook zelf contact op te nemen met de Eurocommissaris. De situatie is er kritiek genoeg voor. De Commissie heeft haar mond vol van Europese waarden en verafschuwt – terecht – iedere vorm van vreemdelingenhaat. Zij heeft nu de kans om zelf een daad te stellen. In alle landen waar de wachtlijsten voor sociale woningen sterk oplopen als gevolg van het toegenomen aantal ‘statushouders’, moeten de staatssteunregels maar even aan de kant geschoven worden. Laat die lidstaten vrij om zelf met onorthodoxe oplossingen te komen. Liever wat meer staatssteun, als dat de sociale samenhang kan bevorderen. Dat lijkt me een gemakkelijke keuze.

Geef een reactie

Laatste reacties (173)