Laatste update 08:55
7.523
160

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Moeten ‘links’ en ‘de elite’ dan de haat en de rancune van het geteisem omhelzen?

In Hoogvliet werd woensdagavond net als in Zaandam een plaatselijk politicus het functioneren onmogelijk gemaakt.

Op de dag dat Donald Trump in New York zijn overwinning vierde, moest in het Manhattan aan de Maas wethouder Ronald Schneider de benen nemen omdat hij belaagd werd door woedende geestverwanten. Wat is de band tussen beide gebeurtenissen?

De hele godganse woensdag beweerden politici, meningsmakers en twitteraars unisono dat de onvoorstelbare gebeurtenis in de Verenigde Staten het verdiende loon was voor de elite, dan wel links. Had men in die kringen maar beter naar de grieven van het gewone volk moeten luisterenen in plaats van zich te wentelen in zelfvoldaanheid om de eigen verlichte en kosmopolitische levensbeschouwing.  Dan hoefde men nu niet te dealen met Donald Trump, de volkstribuun die zich tot tolk heeft gemaakt van dit volk. Ook al is hij zelf miljardair en vastgoedmagnaat.

Wethouder Schneider behoort echter niet tot de elite, laat staan tot links maar is een leidend licht in Leefbaar Rotterdam, de partij die in de geest van Pim Fortuyn voorgeeft naar de gewone mensen te luisteren om vervolgens oplossingen te zoeken naar de zin van deze veronachtzaamde categorie van de bevolking. De wethouder nu had het gewaagd op een of andere lokatie in de Rotterdamse satellietstad Hoogvliet twaalf (12!) statushouders onder te brengen die daar maximaal twee jaar zouden blijven. Het waren dus geen asielzoekers maar vluchtelingen die door de molen heen gegaan waren. Ze hadden een geloofwaardig vluchtverhaal en kregen daarom asiel.

De hele week al hadden Hoogvlieters zich op Facebook druk gemaakt over deze invasie. Op een inspraakvergadering verschenen tweehonderd scheldende en tierende figuren, die de wethouder het spreken onmogelijk maakten. De situatie werd zo dreigend dat deze volksman door de politie tegen zijn eigen aanhangers moest worden beschermd. Ze slaagden er wel in een deuk in zijn auto te trappen.

Dit is dus het tuig van de richel waar de elite en links de oren naar zouden moeten hangen omdat zij het volk zijn. Dit geteisem moet dan volgens sommige wijsgeren van de publieke opinie gesust en gelijmd worden in plaats van dat de lange lat erover heen gaat of dat het net als de treitervloggers uit de Zaanse wijk Poelenburg in de armen van de reclassering wordt gedreven.

Ongetwijfeld zullen wij nu te horen krijgen dat hier een politiek statement werd gemaakt door tot het uiterst getergde hardwerkende en belastingbetalende Nederlanders die niet zo goed van de tongriem zijn gesneden als een Asscher of een Pechtold. Toch is dat moeilijk voorstelbaar. Hier werd net als in Zaandam een plaatselijk politicus het functioneren onmogelijk gemaakt. Ronald Schneider is weliswaar geen gekozen volksvertegenwoordiger zoals Juliëtte Pot uit Zaanstad maar geniet als wethouder toch het vertrouwen van de raadsmeerderheid. Daarom is deze groepsterreur een ernstige daad, ook al heeft Schneider zich gebrand aan een vuur dat zijn eigen partij maar al te graag opstookt. Dit was een aanval op de democratie. Dit was geboefte.

En al die opwinding om twaalf nieuwkomers in een satellietstad van zeventigduizend inwoners.

Ondertussen zien wij dat relmakers zoals het Hoogvlietse tuig van de richel morele steun krijgen uit kringen van de PVV en dat er een groeiend begrip bestaat voor de gewelddadige wijze waarop zij hun zin proberen door te drijven. In verscheidene gemeentes heeft de lokale politiek zich  al bevend gericht naar de bevelen van dit schorem, al wisten de lokale politici het vaak mooier in te kleden. De naakte lafheid was echter zichtbaar door de scheuren in het gordijn waarachter zij de werkelijke portee van hun handelen trachtten te verbergen.

Die lafheid wordt nu als hogere staatskunde in de hoogte gestoken. Men moet, de haat, de rancune, de vulgariteit en de paranoia waarmee een deel van het kiesvolk behept is, zelf ook omhelzen om zo de volkswil tot uitdrukking te brengen.

Links verkeert in een crisis. Dat is buiten kijf. Maar meehuilen met de wolven in het bos is in ieder geval geen oplossing. Kijk naar het lot van wethouder Schneider, die precies dat de afgelopen jaren heeft gedaan. Woensdagavond kreeg hij zijn beloning.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (160)