907
45

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Occupy now bestaat uit emotie

En gevoelens zijn gemakkelijker te delen dan opvattingen

De eerste grote beproeving voor de occupy-demonstranten op het Beursplein is begonnen. Sinds dinsdagochtend slaan de herfstregens over de stad en dan wordt het zelfs in echt waterdichte tenten een kille bedoening.

Beursbengels en autoriteiten hebben ongetwijfeld voor dit weer gebeden. Volksrevoluties kwijnen weg als het klimaat niet langer meewerkt en straatoproeren eindigden in het verleden vaak genoeg, als het openbaar vervoer aan zijn laatste ritten begon. Zo is de Franse gevestigde orde in februari 1934 gered, toen een Wildersachtig oproer van grote omvang ineens eindigde omdat veel demonstranten nog met de metro naar huis wilden. Nu het weer de zijde van de gevestigde orde heeft gekozen, lijkt het voor de demonstranten erop of eronder.

Toch bezitten zij een bijzondere kracht die er voor zal zorgen dat zij steeds weer terugkomen, ook al dwingen regen en wind tot een tijdelijke capitulatie. Die kracht wordt door hun tegenstanders als zwakte aangemerkt: zij hebben geen samenhangend programma. Zij roepen maar wat. Zij weten ook niet hoe ze de crisis moeten oplossen.

Dat klopt. Wat de aanhangers van de occupy-beweging bindt, is een emotie. Niet hun verstand maar hun gevoel zegt dat er iets fundamenteel mis is met de verhoudingen in deze wereld en dat dit nu tot uiting gaat komen. Om die reden dragen de demonstraties overal ter wereld ook zo’n emotioneel karakter. De demonstranten zien het positief. Zij proberen goede gevoelens tot uiting te brengen als alternatief voor de perverse, op valse axioma’s gebaseerde, zogenaamde rede van de beurshandelaren, de banken en de ministers van financiën. Daarom zal de beweging steeds weer de kop op blijven steken ondanks het gebrek aan een programma of een breed gedeeld pakket van eisen. Daar hoort nog iets bij: gevoelens zijn gemakkelijker te delen dan opvattingen. Daarom genieten de demonstranten van de occupy-now-beweging zoveel sympathie bij het publiek.

Gevoelens hebben nóg een kenmerk dat dezer dagen wordt onderschat: ze kunnen snel omslaan, van vriendelijk naar agressief, van positief naar grimmig. Dinsdag is de beurs weer aan een duikvlucht naar beneden begonnen, nadat uit kringen rond premier Merkel de mededeling was gekomen dat we misschien niet teveel moeten verwachten van de Europese top, die – kregen we nog tot zondag te horen – de grote redding moest bieden. Tegelijkertijd liet Moody’s vast weten dat de Franse AAA-status ter discussie stond. Zijn de leiders van Europa vergelijkbaar met de wanhopige huismoeders die de enveloppes van Wehkamp niet meer open durven te maken? Tot nog toe heeft de crisis bij de meeste mensen wel aan de achterdeur gerammeld, maar de dwangbevelen nog niet aan de voordeur gepresenteerd. Dan zullen opnieuw menigten voor beursgebouwen verschijnen, maar dan is het met de vrolijke dansjes gedaan.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (45)