5.489
35

Historicus

Tayfun Balcik is historicus, afgestudeerd op de Armeense genocide aan de Universiteit van Leiden en gespecialiseerd in de moderne geschiedenis van Turkije en omstreken.

Ook Turkije gaat nu naar de klote

Wij hebben hier de vrijheid om Zuid-Oost Turkije, Noord-Koerdistan of historisch Armenië te noemen, maar hoe lang nog?

Het is niet echt sjiek om jezelf te citeren, maar drie dagen voor de terroristische aanslag in Suruç, had ik het volgende geschreven op Frontaal Naakt:

Ik denk nog steeds dat er weinig te vieren is tijdens het Suikerfeest. De situatie is sinds 2013 alleen maar verergerd. Ik verwacht meer terroristische aanslagen op de wereld. We hebben schijt aan de ander. Dan zal de ander ook schijt aan ons hebben.

Staatsgreep of massamoord

Mensen die me van Facebook kennen, weten dat ik af en toe zulke pessimistische uitspattingen heb. De laatste tijd denk ik echter steeds vaker aan wat ik op 22 augustus 2013 (een dag na de gifgasaanval van het Syrische regime in Ghouta) heb gedeeld:

Gisteren heb ik allemaal beelden gezien van vergaste Syriërs. Assad weet toch dat de wereld niks gaat doen. 2013 is het jaar van de bevestiging. Staatsgreep of massamoord, het maakt niet uit: we don’t give a shit. Toen op 11 september 2001 twee vliegtuigen de Twin Towers doorboorden, dacht ik fuck, hoe kan iemand zo’n aanslag plegen. Je weet dat je dood gaat. Maar toen wist ik niet wat die mensen hadden meegemaakt. Golfoorlog, Afghanistan, Palestina, vul maar in. Het blijft ziek, maar ‘de’ islamitische wereld staat al decennia in brand. Het is slechts een kwestie van tijd dat die brand overslaat naar andere gebieden. Dan maken we kennis met de horror waar we vandaag niks tegen wensen te doen..

Naar de klote

Na vier jaar oorlog, genocide en vluchtelingenleed in Syrië dreigt Turkije nu het volgende land te worden dat opgaat in de vlammenzee. Sinds gisteren bestookt Turkije posities van IS en de Koerdische PKK in respectievelijk Syrië en Noord-Irak. Daarnaast zijn er meer dan 250 mensen opgepakt die gelieerd zouden zijn aan IS, PKK of de links-extremistische DHKP-C (Revolutionaire Volksbevrijdingsfront).

“Dat hele gebied is naar de klote”, appt een vriend. Spijtig om te constateren, maar het is een waarheid als een koe. Wie gaat die regio verlossen? Volgens internationale wetgeving is de Veiligheidsraad het enige orgaan dat orde op zaken mag stellen. Maar wat hebben die klootzakken al die tijd bereikt? Ze hebben Assad laten gaan en genoegen genomen met de chaos. Waarom? Bana dokunmayan yilan bin yasasin: moge de slang die mij niet raakt duizend jaar leven, lijkt de kortzichtige ‘ratio’ daarachter.

Hypocriet verzoek

Het is dezelfde domheid die anti-Assadistische Turken aan de dag hebben gelegd toen Kobane vorig jaar in oktober werd aangevallen door IS. En ja, het was een hypocriet verzoek van de Koerden aan Turkije om te interveniëren in Kobane. Hypocriet, omdat de Koerden zelf in september 2013 – toen Amerika Assad wilde straffen voor de gifgasaanval in Ghouta – juist nog tegen interventie waren in Syrië.

Assad had de Koerden niks gedaan. Terwijl de vatbommen in Aleppo, Homs, Hama en andere Syrische steden vielen, waren de Koerden druk bezig met het verwezenlijken van hun eigen ‘democratische revolutie’ in Rojava. De zogenaamde autonome kantons in Noord-Syrië. Maar hoe zat het dan met het Syrische leger in Haseke en Qamishli? Hoe autonoom kan je überhaupt zijn, als je het regime in je Koerdische kanton duldt?

Misdaden tegen de menselijkheid

Veel soennitische Arabieren en Turken hebben zich dat afgevraagd. En de radicalen onder hen hebben onder de vlag van IS hun woede sinds oktober 2014 gebotvierd op de Koerden. Toen had Turkije moeten ingrijpen. Als je tegen Assad bent vanwege misdaden tegen de menselijkheid en genocide, dan hoor je daar ook tegen te zijn als mede-soennieten die misdaden begaan. Een gemiste kans. Maar niets menselijks is de Turken vreemd. Verlekkerd dacht men: Jullie hadden schijt aan ons, nu hebben we schijt aan jullie.

Maar goed, where do we go from here? Koerden en Turken hebben in het verleden meerdere malen bewezen dat ze – wat de prijs dan ook is – hun eigen zaak willen verdedigen. Wat ‘hun eigen zaak’ is, mag je zelf invullen. Wij hebben hier de vrijheid om het Zuid-Oost Turkije, Noord-Koerdistan of historisch Armenië te noemen. Die vrijheid hebben we hier inderdaad, maar hoe lang nog?

Dit artikel staat ook op Frontaal Naakt

Geef een reactie

Laatste reacties (35)