737
23

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Op wie ga ik stemmen?

Voor zover de situatie er nu voorligt, op niemand, want mijn stempas is zoek.

Weken heeft dat stuk papier in het zicht op tafel gelegen maar nu is het verdwenen, zoals dit zonder twijfel bij duizenden Nederlanders het geval is. De vuilnisbak bekeken. Het oud papier nagezocht. Andere stapels doorgevlooid. De lijst met kandidaten is er nog wel, maar de stempas is verdwenen.

Een nieuwe stempas kan ik tot maandag 7 juni verkrijgen en later niet. Dus ik ben de klos. Helaas, u kunt niet stemmen staat er op het internet.

Het is de bedoeling van de stempas om te voorkomen dat iemand meer dan één keer stemt, lees ik.

Ik weet precies hoe het er op een stembureau aan toe gaat. Trouwens mijn zoon, die nu net een half jaar 18 is maakt deel uit van zulk een stembureau, waar ik heel trots op ben.

Als je op het stembureau verschijnt, dan zitten daar drie mensen te controleren of je met naam en toenaam wel op hun lijst staat. Dan vinken ze het aan. Dus: drie man controleren je identiteit en leggen vast dat je je stem uitbrengt.

Dan ook nog een stempas eisen, biedt alleen maar schijnzekerheid. Dat heeft geen enkel effect. Dat maakt niets tot vrijwel niets uit.

Als ik hier gisteren achter was gekomen, had ik er wel een wandeling naar de stadswinkel voor over gehad om daar met mijn paspoort een nieuwe stempas te laten uitdraaien. Maar daarvoor is het te laat, lees ik op de site van de gemeente.

Nu ik er over nadenk, op die manier had ik zonder enige probleem aan twee stempassen kunnen komen om vervolgens op het stembureau te beweren dat ik helemaal niet langs gekomen was, dat zij verkeerd hadden gekeken en dat hier mijn stempas is. O, ze namen die stempas in en konden daaruit opmaken, dat ik al gestemd had. Om te beginnen beweer ik dan dat dit iemand anders was en dat ze diens identiteitsbewijs blijkbaar niet serieus hebben bekeken. En dan begint een akelige discussie die – was ik niet zo sereen van aard – ook nog zou kunnen eindigen met de tussenkomst van de particuliere bewakingsdienst die dan ongetwijfeld optreedt in plaats van de te druk bezette politie.

Dit is een bewijs te meer dat die stempas alleen maar een complicerende factor is en niet bijdraagt aan eerlijker verkiezingen.

Het is het zoveelste voorbeeld van een maatregel die de indruk moet geven dat de overheid zeer zorgvuldig is, maar die de burger in de praktijk alleen maar grote hinder en ergernis bezorgt. Des te zuurder dat mij voor deze cruciale verkiezingen het stemrecht dreigt te ontglippen. Gelukkig is het nog geen woensdagavond maar ik heb er een hard hoofd in…


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (23)