1.183
1

Filmmaker, journalist

Bart Juttmann (1981) is filmmaker, journalist en tekstschrijver. Hij recenseert films voor tijdschriften en websites. Daarnaast schreef hij onder meer het scenario voor de webserie 'Ideale liefde' (2013). Andere producties zijn 'Het laatste woord' (2011); 'Thuisfront' (2008); 'De Ein fan 'e Wrald’' (2007); 'The seven of Daran; the battle of Pareo Rock' (2005-2007)

Pixar keert terug naar eenzame hoogte in animatieland

Inside Out bevat talloze geniale surreële sequenties

Na het creatieve en commerciële hoogtepunt van Toy Story 3, leek het even gedaan met de hegemonie van Pixar in tekenfilmland. Terwijl moederbedrijf Disney weer piekte met Frozen, miste Cars 2, Brave en Monsers University de vonk van hun voorgangers. Met Inside Out is de revolutionaire animatie studio weer terug op oud niveau met hun vertrouwde balans van avontuur, grappen en tranen.

Schrijver/regisseur Pete Docter haalde de inspiratie van dichtbij huis. Toen zijn dochtertje veranderde van een vrolijk kind in een teruggetrokken prepuber, vroeg hij zich af wat er in haar hoofd gebeurde. Zo kwam hij op het idee voor een verhaal dat zich afspeelt in het hoofd van de elfjarige Riley, waar gepersonifieerde emoties Vreugde, Verdriet, Angst, Afkeer en Woede die in een controlekamer letterlijk op de knopjes drukken. Vanzelfsprekend loopt de samenwerking tussen de bazige Vreugde en de pessimistische Verdriet niet altijd soepel.

Als Riley en haar ouders verhuizen naar San Francisco krijgt ze te kampen met situaties die zoveel verwarring in haar hoofd veroorzaken, dat Vreugde en Verdriet verdwaald raken in het doolhof van haar geest. Met de gebruikelijke tegenslagen en een moeizaam gevormd partnerschap, moeten ze hun weg terugvinden naar de controlekamer, voordat Riley’s leven in elkaar stort.

Dit levert talloze geniale surreële sequenties op, waarin onder andere abstract denken, dromen en onderbewustzijn tot leven worden gewekt, vol meeslepende avonturen en gekruid met woordgrapjes en popcultuur-verwijzingen voor de ouders. Die formule is natuurlijk inmiddels wel bekend, maar het niveau steekt met kop en schouders boven de rest van Hollywood animatiefilms uit.

Dat is met name te danken aan het oprechte sentiment, dat tussen al het visuele spektakel goed de ruimte krijgt. De onvoorwaardelijke loyaliteit van de emoties naar Riley, doet denken aan die van het speelgoed naar hun baasje in Toy Story. Wat het meest aangrijpt is de ontwikkeling die de wezentjes in Riley’s hoofd doormaken. Ze beseffen dat het leven te ingewikkeld is voor eenduidige emoties en dat vreugde en verdriet soms bij elkaar horen. Een belangrijke les voor jonge kinderen.

Toch knaagt de vraag hoeveel van dit alles overkomt bij de doelgroep waar Inside Out zich op richt. Kunnen zesjarige werkelijk de connectie leggen tussen dit verhaal en hun eigen complexe, abstracte innerlijke processen of zien ze vooral een zot, kleurrijk avontuur, onderbroken door een wat alledaags gezinsdrama? Misschien heeft Pixar nu definitief de sprong gemaakt naar kinderfilms voor volwassenen.

Ondanks deze kanttekening moet je Pixar bewonderen voor het feit dat ze keer op keer verhalen en personages kiezen, die niet de voor de hand liggende keuzes zijn voor een kinderanimatie. Dat de studio risico’s durft te nemen met films die $175 miljoen kosten en de lat voor zichzelf hoog leggen, getuigt van lef en integriteit.

Geef een reactie

Laatste reactie