8.958
193

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Politieke correctheid is net zo’n hersenschim als Allah zelf

De waarheid mag niet gezegd worden maar wat de waarheid is blijft in het midden

cc-foto: Mr. Urganci

Als ik ergens een hekel aan heb, dan zijn het de vulgaire atheïsten die de bijbel en de koran af doen als een sprookjesboek waarna zij beginnen over het vliegend spaghettimonster. Het is plat en het getuigt eerder van domheid dan van inzicht. B

estaat Allah dan? Nee, Allah bestaat niet. Hij is een hersenschim. Hij is een product van Mohammeds hallucinaties. Wie een beetje verstand heeft van  trances en (zelf-)hypnose weet hoe dat werkt. Het is net als met de pinkstergelovigen die denken dat de H. Geest uit de hemel op hun neerdaalt, terwijl die in werkelijkheid uit henzelf komt en een stuk van henzelf belichaamt. Of met Jezus die ongetwijfeld in trance ontdekte dat hij één was met God zijn vader. Zoals in Brazilië mensen nog steeds één worden met hun orixa en dan zijn of haar gedrag overnemen.

Waarom schrijf ik dit zo op? Ten tweede male trouwens, maar waarom schrijf ik dit zo op? Omdat het tegenwoordig bon ton is te beweren dat je dit soort dingen in het Nederland van nu niet meer zou kunnen zeggen of publiceren. Dan loop je tegen een muur aan. Dan word je een slachtoffer van de politieke correctheid.

Dinsdagavond werd deze stelling in het programma Opiniemakers van WNL  voor de zoveelste keer verdedigd. Wierd Duk, die elke zaterdag een pagina krijgt in het AD en aanpalende kopbladen om dit politiek correcte denken aan te vallen was de protagonist. Hij bezocht bekende commentatoren aan de rechterzijde zoals de Rotterdamse wethouder Joost Eerdmans en Geen Stijl hipster Bart Nijman om de pols van Nederland te voelen en ja hoor – zeiden ze – je kreeg toch problemen als je bepaalde dingen zei. Neem nou het Journaal, dat had zich niet ontzien over een islamitische terrorist in Stockholm vast te stellen dat deze een psychiatrisch verleden had. Over een andere had het naar voren gebracht, dat het een afgewezen asielzoeker was. Het werd duidelijk dat een Bart Nijman zulke gegevens als een manier van vergoelijking beschouwt, die de aandacht afleidt van het werkelijke probleem, de radicale islam of de islam tout court. Het was niet helemaal duidelijk wat hij en Eerdmans precies bedoelden. De waarheid mocht niet gezegd worden, maar wat de waarheid was bleef in het midden.

Wierd Duk gooide olie op het vuur door twee cabaretiers te bezoeken; Martijn Koning en Hans Teeuwen. Koning kijkt liever niet voor aanvang de zaal in omdat hij bang is te harde grappen over Erdogan te maken als er bijvoorbeeld vijf Turken in het publiek zijn. Ook Hans Teeuwen wees op de gevaren die de maker van harde grappen over de islam bedreigen. Dat komt omdat de moslims dit soort humor niet accepteerden, terwijl de christenen – door Freek de Jonge zo heftig aangepakt – hierover geëmancipeerd glimlachen. Als je een grap over Allah maakte, zo wilde hij maar zeggen, ben je tegenwoordig je leven niet meer zeker en daarom doen cabaretiers aan zelfcensuur, doet iedereen aan zelfcensuur.

Duk legde een bezoek af bij twee toonbeelden van wat hij politieke correctheid noemt: Aafke Romeijn van Vrij Nederland en de immigratiehistoricus Leo Lukassen. Romeijn presenteerde een staalkaart van wat twitterend Nederland haar zoal aan smeerlapperij in huis stuurt. Op de vraag waarom zij als feministe niet de strijd tegen de hoofddoek aanbond, antwoordde zij dat vrouwen elkaar de maat niet moeten nemen. Leo Lukassen stelde vast dat zijn bevindingen wel werden afgewezen, maar niet op grond van feiten werden onderuit gehaald. Hij ontkende de socio-culturele problemen in Nederland te bagatelliseren. Zo kon Wierd Duk aan het eind van het programma zijn punt maken: inderdaad, het land verkeert in de greep van de politieke correctheid.

Ondertussen was nog steeds niet duidelijk geworden, wat die politieke correctheid nu precies inhield. Pim Fortuyn was er het slachtoffer van geworden, deed Eerdmans een duit in het zakje want dat hoort er ook altijd bij: politieke correctheid wordt steevast geassocieerd met allerlei moord en doodslag, die door deze houding zou zijn uitgelokt. Dat geeft de beschuldiging iets gemeens en laaghartigs. Als je politiek correct bent, ben je niet alleen een wegkijker, je hebt ook nog bloed aan je handen.

Bij de baard van de profeet, waar hebben wij het over? De media worden ervan beticht de waarheid niet te vertellen omdat zij beide kanten van de medaille laten zien en het hele verhaal vertellen: dat die man niet alleen een radicale islamist was, maar ook psychisch van het padje? Ze moeten het ontgelden als zij constateren dat iemand die de hele tijd te horen krijgt dat hij misschien wel deloyaal is, ten laatste de middelvinger opsteekt tegen zijn belagers en zegt: “Als jullie me zo’n Marokkaan (of Turk, of Erdoganist) vinden, dan ben ik maar Marokkaan, Turk of Erdoganist. Ongeveer zoals de blanke Meppelaar als hem voor de zoveelste keer is toegevoegd dat zijn Zwarte Piet een racistische karikatuur is, zegt: “Nou, dan ben ik maar racist”. Alsof daardoor de ernst van de problematiek met de radicale islam onder het Perzisch tapijt wordt geschoven. Alsof alles wat de analyse breder maakt, wegkijken betekent en bagatelliseren van het gevaar. Het is gewoon een onwaarheid dat de Nederlandse politiek en de media het terrorisme en de opkomst van de radicale islam verdoezelen. Alsof elke nuance de strijdvaardigheid ondermijnt. Alsof nadenken voordat je losgaat, de zege op het terrorisme verder naar de toekomst verplaatst.

Dit alles heeft een vervelend gevolg: de Nederlanders krijgen regelmatig te horen dat de media en de autoriteiten de radicale islam in de kaart spelen. Dat maakt ze tot een interne bedreiging. Daardoor blijft ons volk verdeeld  in plaats van dat het als een eenheid deze bedreiging tegemoet treedt. Energie die nu verspild wordt aan interne strijd, kan niet worden gebruikt om de militaire en ideologische bedreigingen het hoofd te bieden.

Bovendien hebben de media de afgelopen decennia de tegenstanders van de politieke correctheid juist wel aan het woord gelaten. Dat Wilders zo weinig in de krant en op de televisie kwam, had te maken met ‘s-mans eigen weigerachtigheid om de media te woord te staan want er mocht eens een lastige vraag gesteld worden. Baudet is in tal van kranten uitvoerig gevierd en op het schild geheven. Ja, en er worden ook wel eens vraagtekens geplaatst bij zijn beweringen. Mag dat misschien?

De aanklagers van de politieke correctheid hebben trouwens nog een makke: hun remedies voor de geconstateerde kwaal zijn even vaag. Ze willen maatregelen. Ze willen dat het wegkijken ophoudt. Ze willen het debat scherp voeren. Ze willen het beestje bij de naam noemen. Maar wat dat dan betekent blijft in het vage, behalve op dat papiertje van Wilders waarin hij belooft net als Filips II een geloofsvervolging tegen moslims in te stellen want dat doe je als je hun gebedshuizen sluit en het lezen van hun heilige boek verbiedt. Verder blijft het allemaal vaag. Zou dat zijn omdat de tegenstanders van de politieke correctheid schrikken van de consequenties? Of omdat ze ook niet veel beters in petto hebben dan de bestendig gebruikelijke praktijk van de gesmade elite? Hoe dan ook, politieke correctheid is net zo’n hersenschim als Allah zelf.

 

Bekijk hier de uitzending van WNL met Wierd Duk

 

http://media.tpo.nl/2017/04/26/terugkijken-wierdduk-doet-politiek-incorrect-politieke-correctheid/


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (193)