1.926
43

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Propaganda van de daad

De terroristen moeten zien dat wij als gevolg van hun acties op geen enkele manier een compromis sluiten

Na het bloedbad in Parijs melden zich in de media machtspolitici en praatjesmakers die worden aangeduid als ‘terrorisme-deskundige’ of ‘jihadspecialist’. Zij opperen plannen om de privacy verder aan te tasten. Zij denken de vijand te kunnen bestrijden met Stasi-methodes. Terecht waarschuwt wetenschapper Herbert Blankesteijn, onder andere hier op Joop, daarvoor.

De tegenstanders van vrijheid en democratie in onze eigen gelederen proberen van de angst in de samenleving gebruik te maken om een nieuwe slag te slaan. Daardoor breken we zélf af, wat onze vijand in onze manier van leven het meest haat. Hij heeft er ondertussen geen last van want hij zit niet in het net dat over de burgers van Europa wordt uitgespreid. Daar heeft Blankesteijn helemaal gelijk in.
Hij slaat de plank mis als hij het aantal slachtoffers van terreur vergelijkt met het veel groter totaal aan verkeersdoden. De káns, zegt hij, dat je door een auto van de sokken wordt gereden is veel en veel groter dan dat je de kogel van een terrorist vangt. Dat is zo. Je kunt daar zelfs iets aan toevoegen: je zult eerder thuis invalide worden door een val van de trap, dan dat dit lot je treft omdat je slachtoffer werd van een jihadistische aanslag.
Er is echter een wezenlijk verschil tussen verkeersslachtoffers en die van terreur. Verkeersdoden vallen door een onbedoelde samenloop van omstandigheden. Het kan zijn dat de dader te hard reed of te veel drank op had maar het was nooit zijn bedoeling om iemand van het leven te beroven. Terroristen willen dat wel. Hun hele actie is erop gericht zoveel mogelijk slachtoffers te maken. Zij zijn moordenaars, zo niet massamoordenaars. Het verschil met seriemoordenaars is, dat zij het niet uit lust doen, althans niet uitsluitend, maar met een politiek doel. Zij willen onze samenleving ontregelen. In Parijs is geen trein ontspoord of een bus de Seine ingereden. Er is een massamoord gepleegd. 
Dezer dagen heeft David van Reybrouck er terecht op gewezen dat de aanslagen in Parijs door een stelletje onbekwame amateurs gepleegd zijn. Één ging op pad met zijn paspoort zodat – via zijn identiteit – de weg naar zijn medestanders gevonden kon worden. Die van het Stade de France bliezen zich op zonder dat ze zich in een menigte bevonden. De moordenaars op het popconcert kwamen niet op het idee één van hen bij de nooduitgangen te plaatsen, waardoor ze van de 1500 festivalbezoekers maar een minderheid konden raken. Het had nog veel erger kunnen zijn als de terroristen hun vak beter verstonden. 
Toch is hier een principiële aanval gedaan op onze manier van leven. De vijand heeft moordenaars naar Parijs gestuurd om zoveel mogelijk mensen die van de vrijheid genoten, af te schieten. Het was de bedoeling om ons een lesje te leren. Het was de bedoeling om ons allemaal in het hart te raken. 
Het antwoord daarop hoort inderdaad geen angst te zijn maar vastberadenheid. 
Dit is niet het moment om onze eigen vrijheden in te perken of om een soort Stasi op te tuigen, die weldra oncontroleerbaar zal blijken. 
Het is wel tijd voor actie. De vijand veracht ons. De vijand denkt dat wij, kinderen van de duivel, decadent zijn en verslapt net als destijds de rijken van de Rum (Byzantium) of van de Perzen die door de opvolgers van Mohammed binnen een jaar of tien onder de voet werden gelopen. Het is van wezenlijke betekenis dat zij deze misvatting snel leren inzien. Anders gaan de aanvallen door.
Wie terroristen op ons afstuurt om onze manier van leven te ontregelen, moet weten dat wij hen zullen uitschakelen, dat hij geen moment van rust meer zal kennen. 
De vijand moet tegelijk zien dat wij als gevolg van zijn acties op geen enkele manier een compromis sluiten met betrekking tot onze manier van leven of levensbeschouwelijke beginselen. En dat wij evenmin een wig laten drijven tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Dat wij elkaar uit en te na de maat gaan nemen. Alle energie dient te gaan naar de strijd tegen deze doodsvijanden van de vrijheid. Noem het desnoods propaganda van de daad. 

Dit opiniestuk is hier te beluisteren. 


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (43)