1.534
5

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Smartphone verdringt de moederliefde

Moeders die smartphone verslaafd zijn hebben minder contact met hun kinderen

Sommige onderzoeken lijken op zoek naar de open deur. Een onderzoek dat deze week te lezen was in Academic Pediatrics toont aan dat moeders die tijdens de maaltijden regelmatig naar hun smartphone kijken een minder goed contact hebben met hun kinderen. Hoe onderzoek je zoiets? En geldt het niet voor iedereen aan die eettafel?

Het onderzoek lijkt voorop gezet om de moeders te betrappen, want er deden alleen maar vrouwen aan mee en dan ook nog met een laag inkomen. De kinderen waren zes jaar oud en werden tijdens de maaltijd geconfronteerd met voedsel dat ze niet kenden. Uit onderzoek weet men dat kinderen daardoor in de war raken en dat het een zekere stress oplevert. Om het in kaart te brengen werden 225 moeder-kind paren geselecteerd en de betreffende maaltijd werd op video vastgelegd.

De video’s werden geanalyseerd en vervolgens zagen de onderzoekers dat bij regelmatig gebruik van de smartphone of een tablet de moeder 20 procent minder woorden wisselt met haar kind en 39 procent minder non-verbaal contact met het kind heeft. Wauw, indrukwekkend zou je zeggen en dat vinden de media ook die als kop gebruiken ‘Mama, leg je telefoon nou eens weg’.  

reunited with mom after her long day of work - _MG_3693En omdat de media zo’n vette kluif graag van elkaar overnemen draagt de wetenschap op die manier bij aan het idee dat moeders die niet van hun elektronische speelgoed af kunnen blijven hun kinderen flink te kort doen. Over 20 jaar zeggen mensen met psychiatrische problematiek misschien wel “mijn moeder legde haar telefoon ook nooit weg” en is er naast clichés zoals de overbeschermende moeder, de jaloerse moeder, de verwaarlozende moeder ook het begrip de telefonerende moeder in omloop en zal iemand op de bank van de psychiater nooit vertellen over de vader die verslaafd was aan zijn telefoon.

De onderzoekers zeggen wel in hun commentaar dat hetzelfde natuurlijk ook gebeurt als vader zijn telefoon niet in zijn zak laat zitten en dat het waarschijnlijk ook bij gezinnen met een hoger inkomen zo zal gaan. Maar waarom kies je bij voorbaat dan uitsluitend moeders uit lage inkomensgroepen? Omdat je ervan uitgaat dat het bij hen wel erger zal zijn en dat je een steviger bewijs uit je onderzoek zult halen? Of ga je er voetstoots van uit dat de relatie tussen moeders en hun kinderen hechter zal zijn dan die tussen vaders en kinderen?

Je kunt nooit echt helemaal goed in de hoofden van onderzoekers kijken. Je weet te weinig van wie de opdracht tot zo’n onderzoek gaf en waarom. Je begrijpt te weinig van waarom de onderzoekers nou nét deze aanpak kozen.

En wat te denken van mannen en vrouwen die elkaar verwaarlozen omdat ze meer interesse in het toestel in hun hand hebben dan in hun geliefde? Grondregel is eigenlijk: samen eten doe je met elkaar en als je de liefde wilt bedrijven met je telefoon, doe dat dan in elk geval niet op de momenten die ervoor gemaakt zijn om met elkaar te praten, elkaar te begrijpen.


Het laatste boek van Ivan Wolffers is ‘Als de tijd voor altijd stil zou staan

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Ivan schrijft voor Joop elke dag een Gezond Weetje van de Dag: 
klik hier voor een overzicht

cc-foto: sean dreilinger


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (5)