2.242
16

Hoofdredacteur AnimalsToday.nl

Karen Soeters is hoofdredacteur van animalstoday.nl en werd in augustus 2007 benoemd tot directeur van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Partij voor de Dieren. Zij was projectleider van de veelbesproken klimaatfilm ‘Meat the Truth’, verantwoordelijk voor daarop volgende documentaire ‘Sea the Truth’ en een van de makers van een visueel document over onverdoofd ritueel slachten.
Naast deze activiteiten is ze werkzaam als docent mediapsychologie aan de Hogeschool van Amsterdam bij het Instituut voor Media en informatiemanagement en is Karen bestuurslid bij de Nederlandse Vegetariërsbond en bij Bont voor Dieren.
Tijdens haar studie communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam heeft ze naast beleidsstudies en publieksstudies ook recht en politicologie als verdieping gevolgd. Karen Soeters volgt de problematiek met betrekking tot dierenwelzijn en milieu al zo lang als zij zich kan herinneren. Na haar studie is Soeters werkzaam geweest als onderzoeker voor onder andere een internationaal onderzoeksbureau in New York. Daarnaast is ze als consultant voor verschillende organisaties actief geweest.

Undercoverbeelden zijn helemaal niet zo controversieel

Undercoverbeelden leggen misstanden bloot op plekken waar de NVWA niet komt, maar ondanks rechtelijke uitspraken blijft deze autoriteit maar net doen alsof die misstanden er niet zijn

Afgelopen maanden is Nederland meerdere keren opgeschrikt door opnieuw afschuwelijke undercoverbeelden die zijn gemaakt in de vee-industrie. De teneur in de reacties van de meeste Nederlanders op het beeldmateriaal is duidelijk. Dat dit in Nederland gebeurt, achter die zo zorgvuldig gesloten gehouden deuren, is een grove schande. Ondertussen doet de industrie er alles aan om de beelden te bagatelliseren en vooral de makers van het beeldmateriaal in een kwaad daglicht te zetten, want dat zijn ‘inbrekers’.

Undercoverbeelden – een biggetje met ontvelde rug krijgt geen medische zorg | Foto: Animal Rights

Als je het alleen hebt over vorm hoef je nooit over de inhoud te spreken. Dat is exact wat een dierwelzijnsexpert van de NVWA doet in haar weblog, als ze uitlegt waarom deze autoriteit niet direct optreedt als ze geconfronteerd wordt met soms zeer schokkende beelden. Zij begrijpt dat mensen misstanden willen melden en bewijzen, maar inbreken en opnames maken is niet goed te praten. Sterker, ze benadrukt het als ‘misdrijf’ en negeert de inhoud van de beelden.

Dat is dus de organisatie die toezicht moet houden op dierenwelzijn in de veesector, die daarmee ook een rechterlijke uitspraak negeert die zegt dat undercoverbeelden, ondanks controversiële herkomst, inhoudelijk niet genegeerd mogen worden.

Screenshot undercoverbeelden eendenfokkerijen | Foto: Animal Rights

Nou daar gaan we dan maar weer. Laten we gewoon maar weer eens beginnen bij het begin. Of nee, laat ik dat nu eens niet doen en laat ik nu eens beginnen bij het einde, het einde van haar weblog om precies te zijn. Dit omdat het einde eigenlijk meteen duidelijk maakt wat het fundamentele probleem is van de NVWA en als gevolg daarvan ook waarom zij beelden per definitie een misdrijf vinden.

Heel typerend is datgene wat onder het kopje “Niet iedereen is tevreden” door deze inspecteur dierenwelzijn wordt gemeld en dus feitelijk door de NVWA wordt onderstreept.

Zo wordt vermeld dat als je bij de NVWA werkt je te maken hebt met uiteenlopende belangen van de sector, de dierenrechtenorganisaties, politieke partijen, consumenten en burgers. Een uiteenzetting die blijkbaar niet alleen door deze inspecteur, maar door de NVWA als organisatie heel normaal wordt bestempeld. Ik kan namelijk garanderen dat voordat een dergelijke uiteenzetting online komt echt iedere laag binnen de NVWA dit bekeken heeft. En pas als elke laag en iedere ‘belangrijke’ persoon en expert hiernaar gekeken heeft, zal er akkoord op worden gegeven om dit te plaatsen.

Het op deze wijze uiteenzetten benadrukt de desinteresse en onkunde op het gebied van dierenwelzijn door de NVWA.

Op grond waarvan dan hoor ik je denken? Laat ik deze vraag eerst eens aan jou stellen. Als je ervoor moet zorgen als toezichthouder dat de dierenwelzijnsregelgeving moet worden nageleefd, als je als toezichthouder ervoor moet zorgen dat het welzijn van dieren niet mag worden aangetast, met welk essentieel belang dient de NVWA dus rekening te houden? Sterker nog welk belang dient de NVWA te beschermen tegenover andere belangen binnen de geldende regelgeving?

Het antwoord op deze ‘moeilijke’ vraag is natuurlijk: het belang van de dieren. Juist dit belang wordt door de NVWA vergeten. Door het belang van dieren gewoon structureel niet te benoemen en te negeren heeft deze ‘expert’ dierenwelzijn – en dus ook de NVWA – duidelijk gemaakt dat zij dit belang helemaal niet belangrijk vinden. En als je iets niet belangrijk vindt ga je natuurlijk ook niet handhaven en blijf je vrienden met degenen die er ook zo over denken.

Het is dan ook daarom dat de standaardreacties van de NVWA op beelden van ernstige misstanden altijd als volgt zijn:

  1. beelden zijn niet genomen op een Nederlands bedrijf;
  2. er is niets illegaals te zien op de beelden;
  3. als we overtredingen constateren treden we op;
  4. we hebben te weinig mankracht en moeten daarom onze krachten slim inzetten;
  5. op het moment dat wij er waren was alles in orde en
  6. undercover maken van beelden is een misdrijf en daar gaan we niets mee doen.

Met betrekking tot dit laatste punt (6) slaat de NVWA echt op alle fronten de plank volledig mis. Allereerst zou je toch veronderstellen dat de rechter een dergelijke afweging moet maken en niet degene die moet handhaven. En laat dat nou gewoon gebeurd zijn. Door de hoogste rechter van het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) is bepaald dat dit soort beelden wel degelijk mogen, nee, zelfs moeten worden gebruikt bij de handhaving. Deze uitspraak was definitief, het CBb is de eindrechter in deze zaak:

“De minister heeft gelijk dat zij niet enkel op basis van door de Stichting Bont voor Dieren en de Stichting Animal Rights bij de fokkerij gemaakte video-opnamen kan optreden, maar zij had deze wel in haar besluitvorming moeten betrekken.”

Ik vergelijk het maar met een inbreker die een moord op beeld vastlegt en die beelden vervolgens aan de politie geeft. Dan wordt de inbreker voor een rechter gebracht vanwege de inbraak en de moord wordt ook gewoon onderzocht.

Undercoverbeelden leggen bloot wat achter gesloten deuren plaatsvindt | Foto: Animal Rights

Undercoverbeelden leggen misstanden bloot op plekken waar de NVWA niet komt, maar ondanks rechtelijke uitspraken blijft de NVWA maar net doen alsof die misstanden er niet zijn. De NVWA blijft maar volhouden dat undercoverbeelden illegaal zijn en daarmee een misdrijf. De NVWA blijft maar in samenwerking met de sector ageren tegen degenen die dierenmishandelingen openbaar maken. Dit standpunt maakt duidelijk waarom de sector steeds maar weer met allerlei lofbetuigingen komt over de ‘juiste werkwijze’ van de NVWA.

Ik begrijp nu beter waarom de NVWA liever geen beelden te zien krijgt waaruit overduidelijk hun desinteresse en incompetentie blijkt, waaruit ook overduidelijk hun verwevenheid met de sector blijkt. Ik begrijp nu ook beter waarom de NVWA er alles aan doet om de beelden te kwalificeren als zijnde controversieel en voor het geval ze niet controversieel zouden zijn, de beelden te bagatelliseren.

Foto: screenshot video Animal Rights

Dat de sector bij monde van LTO nu aangeven Animal Rights te willen aanpakken op onder meer inbraak en bedreiging is echt van de zotte en zelfs schandalig! Wat had moeten gebeuren is dat LTO hun leden die zich schuldig maken aan pure dierenmishandeling royeren als lid. Wat had moeten gebeuren is dat LTO zich juist zou moeten verontschuldigen en alles in het werk zouden moeten stellen om die leden die zich maar blijven bezighouden met dierenmishandeling aan te pakken.

Maar nee, niets van dit alles. Waarschijnlijk is het zo dat er van de LTO geen lid meer overblijft als ze alle dierenmishandelaars royeren. Dat deze club vervolgens een bondje heeft gesloten met de NVWA en in samenwerking met de NVWA proberen de brenger van het nieuws aan te pakken, in plaats van de veroorzaker van het nieuws, is ronduit te schandalig voor woorden. Volgens mij zijn de boodschappers niet de criminelen maar toch echt degenen die het dierenleed veroorzaken.

Hiermee kan zonder meer geconcludeerd worden dat naast de sector ook de NVWA in en in ziek is. De NVWA heeft helemaal niets met dierenwelzijn en zal dat ook niet krijgen, laat staan dat zij geschikt zou zijn om als toezichthouder hiervan te opereren.

De verwevenheid met de sector is van dien aard dat er mijns inziens zelfs gesproken kan worden van ondermijning.

Het is echt aan de politiek om ofwel de NVWA van de grond af aan opnieuw op te bouwen ofwel de NVWA als toezichthouder van dierenwelzijnsregelgeving gewoon af te schaffen. Want laten we duidelijk zijn, aan een door de maatschappij betaalde extra lobbyorganisatie voor de sector zit niemand en zeker de dieren niet, te wachten.

Bronnen:
Animal Rights
Rechtspraak.nl

Dit artikel verscheen ook op Animals Today

Geef een reactie

Laatste reacties (16)