8.623
117

Schrijver en eerwraakdeskundige

Celal Altuntas (1972) is schrijver en eerwraak-specialist. Celal is geboren in Diyarbakir (Turkse Koerdistan) kwam als vluchteling op zijn twintigste naar Nederland. Zijn debuut "Het dorp van zeven broers" is recentelijk ook in het Turks uitgebracht. Celal is vooral betrokken bij de maatschappelijke en cultureel gerelateerde ontwikkelingen in Nederland.

Voor- en tegenstanders van Zwarte Piet zijn beide racistisch en discriminerend bezig

'Ook migrantenkinderen krijgen graag cadeautjes en vinden het Sinterklaasfeest even prachtig'

Voor- en tegenstanders van Zwarte Piet zijn beide racistisch en discriminerend bezig. Hun discussies gaan vaker op een primitieve manier over ras of kleur dan over inhoud. Het niveau kan diep zinken. De een roept: ‘zwarte baviaan, ga terug naar je apenland’. De ander noemt alle witte mensen racisten en nog een heleboel meer en erger dan alleen dat.

Piet
cc-foto: Wikipedia

Maar hoe ervaren kinderen, om wie het toch zou moeten gaan, dat nou allemaal? Een lunchgesprek tussen mijn dochters Havin, Avsin en mij is natuurlijk geen wetenschappelijk onderzoek maar kan wel een indicatie geven.
‘Zegt de discussie over zwartepiet jullie iets?’ vraag ik.
‘Ja, wij hebben daarover genoeg gehoord en gezien op tv, echt stom en niet normaal’, zeggen ze.
‘Wat vinden jullie stom daaraan?’
‘Doe normaal papa, het is een kinderfeest en alle kinderen spelen met elkaar’, zeggen ze met hun kinderlijke blik en overtuiging.

‘Hebben jullie ooit van jullie vrienden of vriendinnen iets lelijks gehoord over jullie zwarte vrienden en vriendinnen? Wel eerlijk antwoord geven’, vraag ik.
‘Nog nooit’, zeggen ze. ‘Papa, luister, kinderen praten niet over zwart, bruin, blauw, wit, rood, dat doen volwassen mensen.’ zegt Havin.

Avsin: ‘papa, jij bent bruin, en wij zijn bruin, onze vrienden Mel en Mic zijn zwart en wat is het probleem?’
‘Waar denken jullie aan als jullie je zwarte vrienden zien of tegenkomen?’ vraag ik.
‘Nergens aan, want we letten niet op de kleur, we zien onze vriend of vriendin en meer niet’, antwoorden ze.
Wat ben ik blij dat ik jullie heb en dat jullie mijn dochters zijn, denk ik stilletjes.
‘Weet je wat ik erg stom vind?’ vraagt Avsin. ‘Mijn juf zei een keertje zwartepiet en toen zei ze, ‘oeps ik mag geen zwartepiet meer zeggen’. Het is toch stom dat ze geen zwartepiet meer mag zeggen?’

De tegenstanders van Zwarte Piet willen zogenaamd zwarte mensen en hun kinderen beschermen door zo’n ‘racistisch’ kinderfeest als Sinterklaas te verstoren, de confrontatie aan te gaan met de politie, psychisch geweld te gebruiken, discriminerende en racistische opmerkingen te maken. De pro-zwartepietpartij reageert agressief, gewelddadig en racistisch. Zwarte Piet is een traditie en heeft niets te maken met de specifiek Nederlandse identiteit en cultuur, want ook migrantenkinderen krijgen graag cadeautjes en vinden het Sinterklaasfeest even prachtig.

Het is zorgelijk dat een deel van de media, sommige journalisten en groeperingen al naar gelang hun voorkeur de voor- en tegenstanders van Zwarte Piet als helden en slachtoffers zien. Maar die mensen zijn geen slachtoffers en ook geen helden. Ongeacht het standpunt dat ze in de ‘discussie’ over Piet innemen zijn ze voornamelijk racistisch en discriminerend bezig. In tegenstelling tot de doelgroep van Klaas en Piet: de talloze kinderen, en dat zijn niet alleen mijn twee dochters, die aan dat hele gedoe van zogenaamde volwassenen geen boodschap hebben.


Laatste publicatie van CelalAltuntas

  • Regen zonder modder

    Het leven van een asielzoeker in Nederland

    oktober 2016


Geef een reactie

Laatste reacties (117)