877
1

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variƫrend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Wat onthouden kleine kinderen?

Nog interessanter dan het antwoord op de vraag is het onderzoek zelf.

Soms is de uitkomst van een onderzoek helemaal niet zo interessant, maar vind ik het boeiend te weten hoe de onderzoekers te werk zijn gegaan. Hoe moet je namelijk in hemelsnaam onderzoeken of kleine kinderen vooral de leuke dingen onthouden of juist de vervelende dingen? Of maakt het misschien niets uit en herinneren ze zich helemaal niets?

In het novembernummer van het wetenschappelijke tijdschrift Infant Behavior and Development melden onderzoekers dat baby´s van vijf maanden oud vooral de leuke dingen onthouden.   Ha, ha. Hoe kun je dat nou weten? Eerst lieten de onderzoekers aan baby’s van vijf maanden een scherm zien waarop een persoon te zien was die op een vrolijke manier de baby toesprak (Ta, ta, ta. Waar is mijn kleine meisje dan?), op een boze manier de kleine toesprak (Dat mag niet meer kleine donder. Dat wil ik niet meer hebben) of ze op een neutrale manier toesprak (vandaag wordt een mooie dag, we gaan je aankleden en buiten wandelen).

Ik verzin die zinnen maar een beetje omdat ik er vanzelf van die associaties bij krijg en het eigenlijk niet uitmaakt wat er gezegd wordt maar het is in dit onderzoek juist belangrijk hoe het wordt gezegd. Voor het onderzoek zullen ze dus wel de zelfde zin gebruikt hebben. Voor de zekerheid. Stel je voor dat die kleintjes met hun vijf maanden toch doorhebben wat er gezegd wordt. Maar goed, na de woorden van de aardige, boze en neutrale mensen werd een geometrische figuur getoond. Onthoud dat even.

Kijkgedrag baby’s
Daarna deden de onderzoekers de test nog een keer: een keer vijf minuten later en tenslotte ook na een dag. Aan het slot werd weer de geometrische figuur getoond. De ene keer dezelfde, de andere keer een andere. Het ging erom vast te stellen welke figuur de baby´s hadden onthouden. Dat werd vastgesteld door te kijken naar welke figuur de kinderen langer keken. Waar ze lang naar keken, dat zouden ze wel beter onthouden hebben. En nu bleek dat de baby´s langer keken naar de figuren die getoond waren na de lieve stem.

Toch nog enige twijfel? Ja, ik ook, want voor mij is het onvoldoende om me echt te overtuigen, maar ik vind de opzet van het onderzoek zo schattig. En ook de conclusies van de onderzoekers. Ze durven: “Positieve emoties verhogen de aandacht van de baby en daardoor wordt hun vaardigheid om geometrische figuren te onthouden verhoogd.” En ze zijn niet bescheiden: “Wij zijn de eerste die de invloed van positieve emoties op het geheugen hebben bestudeerd.” Ik kan me overigens wel voorstellen dat het belangrijk voor kinderen is de aardige mensen te herkennen in verband met melk en schone luiers, maar ja een geometrisch figuur?

En toch geloof ik er ook intuïtief in. Waarom zouden volwassenen zich anders allemaal in zulke idiote bochten wringen in de aanwezigheid van baby’s. Tut, tut, tut, lach eens naar opa. Baby´s zijn (bij alle diersoorten) vertederend en evolutionair kan dat verklaard worden, want zo krijgen ze meer aandacht en worden ze dus verzorgd. En als wij denken dat het ook goed voor ze is en ze ons daarom later beter zullen onthouden en ons nog eens in de verzorgingsflat op komen zoeken, dan is dat extra nuttig.


Het laatste boek van Ivan Wolffers is ‘Als de tijd voor altijd stil zou staan

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter
Ivan schrijft voor Joop elke dag een Gezond Weetje van de Dag: 
klik hier voor een overzicht


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reactie