296
8

freelance journalist

Myrthe Verweij (1974) is freelance journalist en camjo. Daarvoor werkte ze achtereenvolgens als webredacteur bij Vroege Vogels, als eindredacteur bij Oneworld.nl en bij verschillende maatschappelijke organisaties.

Wereldvoedseldag voor de opa’s en oma’s

Vandaag (16 oktober) is het wereldvoedseldag, een georganiseerde manier om een dagje stil te staan bij alle hongerigen op aarde.

Of bij de hoeveelheid eten die we weggooien. Behalve inwoners van armlastige en door droogtes of overstromingen geteisterde ontwikkelingslanden, zijn er ook nog hongerigen dichter bij huis.

Dat ondervoeding een serieus probleem was in de Hollandse ouderenzorg wist ik niet, maar ik kan het me wel voorstellen als je ziet wat die mensen moeten eten.

Bio

In haar laatste dagen als minister, presenteerde Gerda Verburg begin deze maand de uitkomsten van een onderzoek naar eten in de (bejaarden)zorg. En wat bleek: bejaarden die lekker eten kregen (voor meer dan de helft biologische ingrediënten, en verder vrij van kunstmatige geur- kleur- smaak- en conserveringsstoffen), aan een met zorg gedekte tafel, met personeel in de buurt dat eens tijd voor ze had, ervaren dat als prettiger en raken minder snel ondervoed! Geen verrassende uitkomst, maar toch goed dat het eens is onderzocht voor een kleine twee ton.

Afgelopen zomer liep ik, ter gelegenheid van een taakstraf (kom ik volgende keer nog op terug) een paar dagen verplicht rond in wat ik oneerbiedig een bejaardenkantine noemde: een Amsterdams ontmoetingscentrum waar bewoners van een bejaardenhuis en uit de omgeving kunnen eten. Bange vermoedens over de voedselkwaliteit bleken te kloppen.

Productiekeuken

Het eten wordt voor het grootste deel elders in een ‘productiekeuken’ gemaakt, en in het restaurant opgewarmd. Ik mocht vla uit een jerrycan in bakjes doen, en slasaus uit een jerrycan op minieme bakjes salade doen. Het eten was zo overduidelijk niet vers (verlepte sla, uitgedroogd schijfje gekookt ei erop, daarop weer een klodder saus om dat te verbergen), ongezond (veel zout en vet) doorgekookt (onherkenbare groenten, is het nou postelein of andijvie?) en uniform (de jus smaakt elke dag hetzelfde, wat voor vlees er ook is), dat ik het tè genant vond om bij het uitserveren ‘Eet smakelijk!’ te zeggen, of ‘Heeft het gesmaakt?’ te vragen, bij het ophalen van de restanten. Maar je wilt toch iets aardigs zeggen.

De ‘baas’, ik noem hem hier Alberto, probeert er met een miniem budget wat van te maken voor de ouderen die er komen eten. En dat valt niet mee. “Ik ga de man van de productiekeuken vragen wanneer hij zijn moeder hier een week laat eten,” brieste hij op een dag dat er keiharde geblakerde kibbeling was geleverd.

In dezelfde weken dat ik in het ‘restaurant’ rondliep, kon ik met manlief ook oogsten uit ons eigen moestuintje in Geuzenveld. Het contrast tussen die vers bereide groenten en wat de senioren voorgeschoteld kregen kon haast niet groter.

Hoe die lieve en soms lastige oude mensen nog wat levenskracht kunnen opdoen uit de prak die ze krijgen geserveerd is me echt een raadsel. Dus kabinet, neem de bevindingen van Gerda ter harte en serveer onze opa’s en oma’s voortaan lekker, vers en biologisch eten zonder rommel erin. Linkse hobby? Het zal toch niet….

Geef een reactie

Laatste reacties (8)