Gevonden voor

  • Ziekte

Voor hen ging het leven door

'Dan schieten haar ogen vol. Nee, die steun heeft ze niet. Vanaf het moment dat ze de diagnose leukemie kreeg, alweer een paar jaar geleden, lieten bepaalde vriendinnen niets meer van zich horen'

‘Dat geeft niet,’ zegt Heli. Ze heeft een zachte stem waar, als je goed luistert, een boventoon van hulpeloosheid in doorklinkt. En dat verbaast me niets. In mijn hoofd som ik de keten van feiten op die haar hier brachten. Het begon een paar jaar geleden met leukemie. Vervolgens gingen de getransplanteerde stamcellen die haar […]

We zijn er allemaal nog, dat is het belangrijkste

Er mocht dan ongeneeslijke kanker de familie zijn binnengeslopen, het was óók bijna kerst

Zij komt de kamer binnen met een taartschaal in haar handen, hij zet koffie in de keuken. Het lijkt zo gewoon, dit kerstbezoek aan mijn schoonouders. Maar terwijl ik vanaf de bank naar Robs moeder kijk, vraag ik me af wanneer ik haar voor het laatst heb zien lopen. Een paar weken geleden lag ze […]

Wat mag het zijn?

De ziekte woedde niet enkel in haar hersenen, maar ook in het contact met mensen om ons heen

‘En u?’ Afwachtend schoot de blik van de serveerster naar haar blaadje. Pen paraat, een tikje ongeduldig, ze moest door. Nieuwsgierig keek mijn moeder op. In alle rust, een tikje verwonderd, wat was dit? De stilte. Misschien maar een seconde. ‘Mevrouw? Wat mag het zijn?’ De pijn. Van het ‘normale’ moment dat als een zeepbel […]

De sterren die we zien

Hoe hou je jezelf als mens staande als je kinderen ziet doodgaan door honger of door malaria, problemen die er eigenlijk niet meer zouden mogen zijn?

De platanen aan weerszijden van de straat buigen hoog boven me naar elkaar toe, als om de mensen bescherming te bieden. Hoewel oktober op zijn eind loopt, zijn de gigantische bomen nog steeds grotendeels groen. Een meelbes even verderop vlamt op in de ochtendzon. Aan de voet van een Londense lantaarnpaal zit een vrouw op […]

Hij denkt nooit ‘maak er maar een mooie dag van, want morgen kan het afgelopen zijn’

Job - veertien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt.

In de auto naar huis denk ik terug aan het gesprek van zojuist. De vrouw die niet lang meer te leven heeft, vertelde me hoe ze andere dingen belangrijk was gaan vinden. Niet meer het Journaal, wel de kinderen. Alleen nog de essentie, schrap het vluchtige. Met de dood in het vizier kijk je anders […]

Volgende pagina »